Antistasi

 Το απύθμενο θράσος του πρωθυπουργού της Τουρκίας, της χώρας που είναι η ντροπή της ανθρωπότητας

 

 

mitsisdis-1

 

Κύριε Ταγίπ Ερτογάν σας είδα από τα τηλεοπτικά κανάλια της πατρίδας μου στην αίθουσα συνεδριάσεων του παγκόσμιου οικονομικού φόρουμ, που συνήλθε πρόσφατα στο Νταβός  της Ελβετίας, να επιτίθεσθε εξοργισμένος κατά του Ισραηλινού Προέδρου Σιμόν Πέρες, και να τον κατηγορείτε ότι η χώρα του κατά την πρόσφατη επίθεση σκότωσε αθώους ανθρώπους, γυναίκες και παιδιά, στη Γάζα και έμεινα έκπληκτος.

Πράγματι το θράσος σας δεν έχει φραγμούς και όρια, είναι απύθμενο, και κανείς δεν γνωρίζει μέχρι που φθάνει.  Εσείς κύριε Ταγίπ που ευρίσκεσθε σήμερα επικεφαλής της χώρας που έχει γενοκτονήσει όλους τους γειτονικούς λαούς, της χώρας που ακόμη και σήμερα δια πυρός και σιδήρου εξολοθρεύει τους Κούρδους της Νοτιοανατολικής Τουρκίας, που αποτελούν πέραν του 25% του συνόλου του πληθυσμού σας, της χώρας που κατέκαψε στην προαναφερόμενη περιοχή των Κούρδων πέραν των 5χλ. πόλεων και χωριών, εκδιώκοντας τους κατοίκους και εφαρμόζοντας έτσι το εθνικό ξεκαθάρισμα έχετε το θράσος να επιτίθεσθε κατά του Ισραηλινού Προέδρου;  Μα ο Σιμόν Πέρες είναι καλόγηρος μπροστά σας που λέει και ο λόγος.  Τώρα θα αποκαλύψω τα εγκλήματα σας, τους μακροχρόνιους σχεδιασμούς της βάρβαρης χώρας σας κατά της μικρής μου πατρίδος.  Αυτά που ακολουθούν είναι απόλυτα ορθά και δεν επιδέχονται καμιά αμφισβήτηση, γιατί  είναι γεγονότα τα οποία έζησα, είναι γεγονότα εις τα οποία έλαβα ενεργό μέρος  πολεμώντας εις την πρώτη γραμμή του πυρός μάλιστα.

Τις αποκαλύψεις που ακολουθούν κύριε Ερτογάν, τις οποίες εσύ γνωρίζεις πάρα πολύ καλά τις παραθέτω και για ενημέρωση ολόκληρου του Κυπριακού Λαού, ως και κάποιων ανιστόρητων Ελληνοφώνων Κυπρίων, οι οποίοι συμπλέοντας μαζί σας, με πρωτοφανή μανία προσπαθούν να πλαστογραφήσουν την ιστορία μας.  Ας επανέλθουμε όμως στο θέμα μας, δηλαδή το πως η βάρβαρη Τουρκία σχεδίασε την κατάληψη της Κύπρου και γιατί αυτή φέρει ακεραία την ευθύνη για όλες τις συγκρούσεις που έγιναν στο νησί μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων τα τελευταία 52 χρόνια.  Ιδού λοιπόν ακολούθως τα πραγματικά γεγονότα με χρονολογική σειρά.

Μετά την απόρριψη των προτάσεων του τότε Άγγλου Κυβερνήτη στρατάρχη Χάρτινγκ από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο (αρχές Φεβρουαρίου 1956) και μάλιστα με την αντίθετη γνώμη των 295 εκ των 300 αντιπροσώπων του Κυπριακού Λαού, που ο ίδιος κάλεσε για να πάρει την γνώμη τους (η συγκέντρωσις έγινε στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Λευκωσίας), ο Χάρτινγκ είπε στο Μακάριο φεύγοντας από την Κύπρο το περιβόητο εκείνο «Τώρα ο Θεός ας λυπηθεί τον Λαόν σου» υπονοώντας σίγουρα την αλλαγή της Αγγλικής Πολιτικής που επήλθε αμέσως μόλις αφίχθη στο νησί ο νέος Κυβερνήτης Σέρ Χιου Φούτ, ο οποίος ανάμιξε και την Τουρκία στο Κυπριακό πρόβλημα.  Και έτσι λοιπόν μόλις οι βάρβαροι Τούρκοι ανεμίχθησαν και έγιναν μέρος του προβλήματος με την σύμφωνη γνώμη των Άγγλων κατακτητών, οργάνωσαν τους τουρκοκύπριους  εξτρεμιστές στην παράνομη οργάνωση ΒΟΛΚΑΝ αρχικά, η οποία μετονομάστηκε λίγο αργότερα σε Τ.Μ.Τ και άρχισαν χωρίς καμιά πρόκληση να σφάζουν τους Έλληνες, να λεηλατούν και να καίνε τις ελληνικές περιουσίες.  Οι Τούρκοι την εποχή εκείνη 1956-1958 διέπραξαν φοβερά εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων. Ένα εκ των πλέον απεχθών ήτο ο σφαγιασμός 8 κατοίκων του χωριού Κοντεμένος, οι οποίοι συνελήφθησαν υπό των Άγγλων και μετεφέρθησαν σε περιοχή του τουρκικού χωριού Κιόνελι όπου και αφέθησαν εις το έλεος εκατοντάδων εξοπλισμένων Τούρκων, οι οποίοι ενέδρευαν συμφώνως σχεδίου (Άγγλων-Τούρκων) και εσφαγιάσθησαν.

Ως ήτο φυσικό η ΕΟΚΑ που πολεμούσε μέχρι την περίοδο εκείνη κατά των χιλιάδων στρατιωτών του Άγγλου κατακτητή, κατά των πάμπολλων προδοτών, αλλά και των οργανωμένων στο ΑΚΕΛ κομμουνιστών, οι οποίοι αντί να συμπαραταχθούν με την ΕΟΚΑ και να πολεμήσουν τον ιμπεριαλισμό προτίμησαν να συμμαχήσουν μαζί του, ανέλαβε την προστασία του Κυπριακού Λαού και ευρισκόμενη εν αμύνη έπληξε καίρια και αποτελεσματικά τους βάρβαρους Τούρκους.  Και ερωτώ τώρα τον Υπουργό Παιδείας, τι έπρεπε να κάνει η ΕΟΚΑ;  Να αφήσει τον Κυπριακό Λαό στο έλεος των Τούρκων, ή να τον προστατεύσει;  Αυτή Κυπριακέ Λαέ είναι όλη η αλήθεια για τα γεγονότα της εποχής εκείνης.  Τώρα χωρίς φόβο και πάθος και με όλη την ειλικρίνεια θα παραθέσω την πραγματικότητα των γεγονότων του 1963-64.  Μάρτυς μου ο Θεός ότι αυτά που αφηγούμαι εν συνεχεία είναι η όλη αλήθεια.

Με την υπογραφή των επάρατων συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, τον Μάρτιο του 1959, υπογράψαμε κατ΄ ουσία και την καταδίκη των Ελλήνων της Κύπρου, και εξηγώ εν συνεχεία γιατί.  Δια των επάρατων αυτών συμφωνιών εδίδοντο στη μειονότητα του 18% των τ/κ όλα εκείνα τα απαράδεκτα (αντιπροεδρία, 30% στην Δημόσια Υπηρεσία, 40% εις τα σώματα ασφαλείας και πολλά άλλα απαράδεκτα).  Σε εκείνο όμως που επ΄ ουδενί λόγω δεν έπρεπε να δεχθούμε να θέσουμε την υπογραφή μας ήταν οι εγγυήσεις, από την Αγγλία, την Ελλάδα και την Τουρκία.  Δυστυχώς τις υπογράψαμε και δώσαμε στον Τούρκο την ιδιότητα του συνεταίρου και εγγυητή της Δημοκρατίας που προέκυπτε.  Ο Τούρκος όμως  από τον Απρίλιο του 1959, δηλαδή ένα και πλέον χρόνο πριν την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρχισε να εφαρμόζει το δεύτερο σκέλος των σχεδιασμών του που ήτο ο Διαχωρισμός των δύο Κοινοτήτων.  Προς το σκοπό αυτό ήρχισε να εξοπλίζει τους τουρκοκύπριους  με όπλα που εμεταφέροντο με πλοιάρια και εξεφορτώνοντο στις ακτές που ελέγχοντο πλήρως από τους τουρκοκύπριους.  Ένα από αυτά ήταν το τουρκικό πλοιάριο ΝΤΕΝΙΣ το οποίο συνελήφθη ανοικτά του κόλπου της Αμμοχώστου την νύκτα της 18ης Οκτωβρίου 1959, μεταφέροντας 600 όπλα, τα οποία όπως οι τρεις τούρκοι ναυτικοί απεκάλυψαν κατά την ανάκριση τους θα τα ξεφόρτωναν στο στρατόπεδο του ΚΑΡΑΟΛΟΥ (που ήταν τότε έρημο) για τους Τούρκους της Αμμοχώστου.

Με τους τουρκοκύπριους να συνεχίζουν την στρατιωτική τους προετοιμασία, η οποία είχε εντατικοποιηθεί μετά την άφιξη της ΤΟΥΡΔΙΚ, αξιωματικοί της οποίας εθεάθησαν πολλές φορές να επισκέπτονται τουρκικά χωριά και να εκπαιδεύουν τους τρομοκράτες της Τ.Μ.Τ,  φτάνουμε στο καλοκαίρι του 1963, όπου εδέησεν ο Θεός μου και άρχισαν εκ μέρους του επίσημου κράτους να λαμβάνονται κάποια υποτυπώδη μέτρα προς αντιμετώπιση τυχόν επίθεσης των Τούρκων.  Συγκεκριμένα ήρχισε να συγκροτείται δύναμις εθελοντών αγωνιστών αρχές Οκτωβρίου του 1963.  Την περίοδο εκείνη ήμουν μόνιμος αξιωματικός του Κυπριακού στρατού και είχα τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού και ως ήτο φυσικό ανέλαβα την εκπαίδευση ενός τέτοιου Λόχου, ο οποίος συγκροτείτο στην περιοχή των χωριών της Κοκκινοτριμιθιάς και η εκπαίδευση διεξαγόταν νύχτα και ένας εκ των χώρων εκπαιδεύσεως, εξ΄ όσων θυμούμαι, ήταν τα ίδια τα κρατητήρια της Κοκκινοτριμιθιάς.  Όπλα δεν είχαμε πλην ενός αυτόματου στεν και ενός τυφεκίου και η εκπαίδευση περιοριζόταν κυρίως εις ατομική τακτική.  Υπό αυτές τις συνθήκες φτάνουμε στη νύχτα της 21ης Δεκεμβρίου όπου συνέβη το τυχαίο γεγονός στην Λευκωσία και οι τουρκοκύπριοι που ήταν πανέτοιμοι μετά την καταγγελία των 13 άρθρων του συντάγματος, εξεδήλωσαν την επίθεση τους αρχικά στην Λευκωσία την 24ην Δεκεμβρίου 1963 και τις επόμενες μέρες εις όλη την Κύπρο.  Επετέθησαν και άρχισαν να σκοτώνουν όποιον εύρισκαν μπροστά τους. Στόχος τους ήτο εάν μπορέσουν να διαλύσουν το Κυπριακό Κράτος.  Εάν αποτύγχαναν, το δεύτερο σκέλος των σχεδιασμών της Τουρκίας, ήταν η δημιουργία των αμιγών τουρκικών καντονίων σε διάφορα προκαθορισμένα μέρη του νησιού.

Εμείς οι ηγήτορες των εθελοντικών δυνάμεων, (μετετέθην τότε αρχές Δεκεμβρίου 1963 εις την Αμμόχωστο και είχα την Διοίκηση της εφεδρείας της φρουράς),  βρεθήκαμε προ εκπλήξεως και μη έχοντας άλλη εκλογή πήραμε τα κυνηγετικά όπλα και εξοπλίσαμε τους εθελοντικώς σπεύσαντες να αγωνιστούν πατριώτες, οι οποίοι κυρίως προήρχοντο από τις τάξεις των παλιών αγωνιστών της ΕΟΚΑ ως και των εθνικοφρόνων κατοίκων του νησιού.  Οι ΑΚΕΛΙΣΤΕΣ ήταν πάλι οι μεγάλοι απόντες από τον τραχύ και δυσκολότατο εκείνο αγώνα.  Τελικά καταφέραμε να συγκρατήσουμε τους στασιαστές τούρκους και να σώσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία από βεβαία διάλυση.  Μετά την αποτυχία τους να διαλύσουν το Κυπριακό Κράτος που ήταν και ο πρώτος τους σχεδιασμός, έθεσαν σε εφαρμογή το δεύτερο σκέλος των σχεδίων τους που ήταν η δημιουργία των τουρκοκυπριακών αμιγών καντονίων.  Δυστυχώς αυτό δεν μπορέσαμε να το αποτρέψουμε διότι με τη βοήθεια του Αγγλικού στρατού που ανέλαβε, ως ειρηνευτική δύναμη, από το βράδυ της 30ης Δεκεμβρίου 1963 κατόπιν συμφωνίας του επίσημου Κυπριακού Κράτους και των στασιαστών, μετακινήθηκαν οι τουρκοκύπριοι και έθεσαν σε εφαρμογή από τότε τον διαχωρισμό με την δημιουργία των καντονίων.  Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια των γεγονότων της περιόδου των συγκρούσεων του 1963-64 και όχι  αυτό που λέει ο  Υπουργός της Παιδείας ότι δηλαδή τα γεγονότα εκείνα τα δημιούργησαν παράνομες εξτρεμιστικές ομάδες ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων.  Δεν είμαστε εξτρεμιστές όπως ισχυρίζεται ο Υπουργός Παιδείας, είμαστε καθ΄ όλα  νόμιμοι πατριώτες που με θάρρος προτάξαμε τότε τα στήθια μας και άοπλοι αντιμετωπίσαμε την πάνοπλη τουρκική ανταρσία και με τους αγώνες και το αίμα μας σώσαμε την Κυπριακή Δημοκρατία από βεβαία διάλυση, για να κατέχει ο κύριος αυτός σήμερα την τιμητική θέση του Υπουργού Παιδείας και προκλητικά να προσπαθεί να πλαστογραφήσει την Ιστορία.

Αυτά που προαναφέρω για την τουρκική ανταρσία του 1963-64, τα ανέφερε πρόσφατα (προς τιμή του) και ο πρώην συνάδελφος μου στον Κυπριακό Στρατό  ανθυπολοχαγός τότε Κώστας Παπακώστας, ο σημερινός υπουργός Αμύνης.  Όμως ο Υπουργός Παιδείας και οι λοιποί ανθέλληνες το βιολί τους. Τοποθετήθηκαν εκεί με απώτερο στόχο και σκοπό την πλαστογράφηση της ιστορίας και τον αφελληνισμό του τόπου μας.  Ματαιοπονούν όμως, διότι με τις ενέργειες τους, που αποσκοπούν στον αφελληνισμό του Λαού μας και στην παράδοση του αμαχητί και σιδηροδέσμιου εις τις αγκάλες του άγριου Τουρκικού Θηρίου, έχουν ήδη αφυπνίσει τον κάθε γνήσιο πατριώτη, ο οποίος οργανώνεται εις τα καθ΄ όλα  νόμιμα Εθνικά Κινήματα που φυτρώνουν κάθε μέρα όπως τα μανιτάρια.  Να είναι βέβαιοι ότι όλα αυτά τα Κινήματα ενώνονται ήδη σε πανστρατιάν Ελλήνων που θα τους φράξουν σίγουρα τον δρόμο, θα γίνουν ο εφιάλτης του κάθε λογής ανθέλληνα που κυβερνάει σήμερα τη δύστυχη πατρίδα!

Κλείνοντας την επιστολή μου αυτή, πληροφορώ το οιονδήποτε αναγνώστη, ότι η συνέχιση της αποκαλύψεως των σχεδιασμών των Τούρκων θα καταγραφεί εις την επόμενη επιστολή μου, λίαν συντόμως και θα είναι και αυτή αποκαλυπτικοτάτη.

 

Χρήστος Μιτσίδης

Aγωνιστής της ΕΟΚΑ, εν Αποστρατεία

Αξιωματικός του Κυπριακού Στρατού

Πρόεδρος Συνδέσμου Εθελοντών Αγωνιστών 1963-64 και

Επίτιμος Μέλος του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης

 

Βίντεο

Μόνιμα