Antistasi

%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82-1

Μαρτυρία της Λ.Ζ. 18 χρονών από την Μόρφου:
“O κύρης (πατέρας) μου επέμενε να ανέβουμε στο τρακτέρ και να φύγουμε. Η μάμα δεν ήθελε να αφήσουμε μόνους τον παππου και την γιαγιά. Ο πατέρας της είπε “είστε 5 γυναίκες στο σπίτι. Πως να σας προστατεύσω;”
Τότε η μάμα βγήκε έξω και πήγε στον τουρκοκύπριο γείτονά μας τον Ι.Χ. που έκανε μεταφορές με ένα παλιό αγγλικό φορτηγό. Τον παρακάλεσε να μας προστατεύσει σε περίπτωση που έρχονταν Γιουρούκοι. Της είπε:
“Mην ανησυχάς. Εγώ είμαι εδώ.”
Το απόγευμα σταμάτησε το νερό της βρύσης. Η μαμα βγηκε στο πηγάδι να βγάλει για να πιούμε. Τότε σταμάτησε ένα φορτηγό απο έξω από το σπίτι. Βγήκαν από μέσα επτά Τούρκοι στρατιώτες. Παραπατούσαν σαν να είχαν πιεί κασσιες ζιβανία.
Απο την θέση του οδηγού βγήκε ο Τ/Κ γείτονας μας, ο Ι.Χ. και τους έδειξε το σπίτι μας. Εμείς από το παραθύρι παγώσαμε. Είχε στην μέση του μια ζώνη με πιστόλι και άλλο ένα που το κρατούσε στο χέρι. Η μάμα στην αυλή γυρνούσε με τον κουβά νερό στο χέρι. Τότε ο Τ/Κ αφήνει τους Τούρκους στρατιώτες και ανοίγει την αυλόπορτα και πιάνει την μάμα από πίσω και την ρίχνει κάτω και αρχίζει να την φιλάει και να της τραβάει το φουστάνι. Εκείνη φώναζε τον πατέρα ¨Λοϊζο, Λοίζο…” Ο κύρης μας κάνει να βγει απο την πόρτα και αμέσως ακούστηκαν πολλοί πυροβολισμοί. Έπεσε κάτω. Όπως ήταν ανοιχτή η πόρτα ακούγαμε την μάμα που την βίαζε ο γείτονας μας. Ξαφνικά πρόβαλαν από την πόρτα οι Τούρκοι που είχαν κατέβει από το φορτηγό. Τον παππού τον πυροβόλησαν επί τόπου και γελούσαν. Μετά ήλθαν σε εμάς. Μας έσκισαν τα ρουχα και ανά δύο βίαζαν την καθεμιά μας. Την αδελφή μου την Λένια επειδή είχε περίοδο την σκότωσαν αφού είπαν κάτι στα τούρκικα σαν να είχαν αηδιάσει. Τότε έπεσαν σε μένα και στην άλλη την αδελφή μου την μεγάλη την Χρυστάλλα. Κάποια στιγμή λιποθύμησα. Οταν ανοιξα τα μάτια μου είδα την αδελφή μου δίπλα μου με ανοιχτά μάτια να κλαίει ανάσκελα. Την σήκωσα και μαζί στηριχθηκαμε η μία στην άλλη και βγήκαμε εξω. Η μάμα ήταν εκεί και έκλαιγε πάνω από τον νεκρό κύρη μας με τα ρούχα σκισμένα. Τραβούσε τα μαλλιά της. Και έλεγε και ξανάλεγε “Εν σε άκουσα Λοϊζο μου εν σε άκουσα”
Την πήραμε με το ζόρι και φύγαμε προς την κάτω γειτονιά. Εκεί πέρασε ένα τζιπ άσπρο με μια σημαία του ΟΗΕ και μια άλλη με ένα σταυρό. Ηταν Φινλανδοί. Μας είδαν τα χάλια που ήμασταν και μας έβαλαν επάνω και μας πήραν. Μας παρέδωσαν στον Ερυθρό Σταυρό.
Φεύγοντας είδαμε στην γωνιά του δρόμου λίγο πιό κάτω από την πλατεία τον
Τ/Κ γείτονα μας που βίασε την μάμα να γελάει μιλώντας με περίπου 10 Τούρκους στρατιώτες.
Αυτός που του ζήτησε βοήθεια η μάμα…

Πηγή: Ι.ΒΑΡΝΑΚΟΣ. – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ “1619 ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΤΟΥ 1974 ΣΕΛ.33 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2007 – ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ

Βίντεο

Μόνιμα