Antistasi

lithi

Η μαρτυρία είναι του Πατρός Χριστοφόρου Οικονόμου μέσα από το βιβλίο του «Οι προσπάθειές μου – Οδοιπορικό στην αγωνία» και αναφέρεται στις προσπάθειες της επιτροπής αγνοουμένων να έλθουν σε επαφή με τον πρωθυπουργό τότε της Νέας Δημοκρατίας Γεώργιο Ράλλη:

«Είχαμε ζητήσει συνάντηση με τον τότε Πρωθυπουργό Γεώργιο Ράλλη. Ύστερα από επίμονα τηλεφωνήματα της πρεσβείας της Κύπρου στην Αθήνα, ορίσθηκε ραντεβού στο γραφείο του το πρωϊ της επομένης, που θα επέστρεφε από το εξωτερικό.

Το πρωϊ της ημέρας του ραντεβού, μας ειδοποίησαν από το γραφείο του Πρωθυπουργού ότι ο κ. Ράλλης είχε γλιστρήσει στο μπάνιο, έπεσε και στραμπούλιξε τον αστράγαλό του και δεν θα πήγαινε στο γραφείο του εκείνη την ημέρα. Μας είπαν επίσης, ότι με οδηγίες του κ. Ράλλη διευθετήθηκε συνάντησή μας για την ίδια ημέρα με τον τότε υφυπουργό εξωτερικών κ. Ζαΐμη.

Στην καθορισμένη ώρα βρεθήκαμε έξω από το γραφείο του κ. Ζαΐμη, συνοδευόμενοι από τον τότε σύμβουλο της πρεσβείας της Κύπρου στην Αθήνα, κ. Φρίξο Βράχα. Όταν επιτέλους κάποια στιγμή βρεθήκαμε στο γραφείο του υφυπουργού, διαπιστώσαμε προς μεγάλη έκπληξη όλων των μελών της αντιπροσωπείας μας, ότι ο κ. Ζαϊμης μας υποδεχόταν εντελώς αδιάφορα, θεωρώντας μας ως μία αντιπροσωπεία γονέων φοιτητών του εξωτερικού. Ο άνθρωπος δεν εγνώριζε καν ποιους είχε μπροστά του.

Η συνάντηση άρχιζε πολύ άσχημα. Παραμερίζοντας κάθε κακή διάθεση, του εξήγησα ποιοι είμαστε και τι θέλαμε. Του αναπτύξαμε την άποψή μας, ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό και κρίσιμο για την υπόθεσή μας να ασκηθούν πιέσεις στην Τουρκία, για να συνεργαστεί στην αίσια επίλυση του καθαρά ανθρωπιστικού αυτού προβλήματος. Τόνισα ακόμα ιδιαίτερα την άποψη ότι η Ελλάδα ήταν σε θέση να το πράξει, δεδομένου ότι μαζί με την Τουρκία ανήκε στην ίδια συμμαχία.

Η απάντηση του κ. Ζαϊμη, ήταν κάτι το εντελώς απρόβλεπτο. Παρά την αρχική ψυχρολουσία της υποδοχής, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα άκουα αυτά που άκουσα, σε ύφος εντελώς απαράδεκτο και σε υψωμένο τόνο.

-Μα τι λέτε κύριοι. Να πιέσουμε την Τουρκία και να διακινδυνεύσουμε να την χάσουμε, όπως χάσαμε και την Περσία; Να μείνουμε δηλαδή χωρίς συμμάχους; Δεν αντιλαμβάνεσθε ότι η Τουρκία είναι η μόνη σύμμαχος της Ελλάδος στην περιοχή;

Δεν ήταν δυνατόν να ανεχθώ μία τέτοια απάντηση και πολύ περισσότερο το ύφος αυτό ενός αξιωματούχου της Ελλάδος. Πετάχθηκα όρθιος σαν ελατήριο και σε έντονο ύφος, αναρωτήθηκα εάν βρισκόμαστε σε γραφείο υπουργού της Ελλάδος. Απευθυνόμενος στους άλλους, είπα:

-Τι γυρεύουμε εδώ; Πάμε να φύγουμε αμέσως.»

Βίντεο

Μόνιμα