Antistasi

cy08

Η ακόλουθη μαρτυρία παρατίθεται μόνο ως ιστορική μαρτυρία και οι απόψεις περί προδοσίας δεν υιοθετούνται από την Ιστοσελίδα. Προδοσία τότε δεν υπήρξε. Προχειρότητα, ναι! Τα γεγονότα, της εποχής εκείνης έχουν λίγο πολύ ξεκαθαρίσει. Η μαρτυρία έχει την αξία της διότι εκφράζει τα συναισθήματα του συντάκτη της και τις επικρατούσες τότε συνθήκες.

Dionyssios Lardis

Για μένα ήταν προδοσία, καμία αεροπορική βοήθεια από Ελλάδα, καμία προετοιμασία ενώ κάποιοι πρέπει να γνωρίζαν για την επίθεση. Το πρωί έγιναν αναγνωριστικές πτήσεις.
Κλαίγαμε και παρακαλούσαμε τον θεό να δούμε ελληνικά αεροπλάνα πάνω από τον ουρανό του Καραβοστασιού. Να αισθανθούμε ότι δεν είμαστε μόνοι με τα τουρκικά αεροπλάνα πάνω από το κεφάλι μας. Τίποα, ήρθαν δύο στρατιώτες με τα μαρτίνια για να ρίξουν τα αεροπλάνα.

Ο πατέρας μου ήταν διευθυντής του Τελωνίου στο Καραβοστάσι, και υπεύθυνος της εθνοφυλακής για την περιοχή. Το σπίτι μου, που το κτυπούσαν τα κύματα της θάλασσας, ήταν διαβιβάσεις και οπλαποθήκη με εφόδια για την εθνοφυλακή. Η εθνοφυλακή, είχε τόσο ενεργό δράση όσο και ο στρατός. Απαρτίζετο από όλους τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ της περιοχής όπως και άλλους.
Εγώ, πάντοτε με μαγιό, τις πλείστες ώρες τις περνούσα στην θάλασσα, κάπου 200 μέτρα από τα πλοία πού ήταν αγκυροβολημένα για να φορτώσουν μετάλλευμα. Η αποβάθρα του Ξερού ήταν περίπου 800 μέτρα από το σπίτι μου. Τα πρωινά παρακολουθούσα τις δύο ακταιωρούς που ξεκινούσαν από την αποβάθρα του Ξερου και πήγαιναν στ Κόκκινα, ενώ υπήρχαν και τράτες με εθνοφυλακή πού έκαναν αυτή την διαδρομή έως τον Λιμνήτη ξεκινώντας από το Καραβοστάσι. Το βράδυ συνήθως επέστρεφαν.
Το πρωί της 8ης Αυγούστου ενω ήμουν στην θάλασσα, δύο αεροπλάνα πέρασαν τόσο χαμηλά, λογάριασα περίπου 40 μέτρα ακριβώς από πάνω μου. Δεν γνώριζα εάν αυτά είναι Τουρκικά ή Ελληνικά ή τι ήθελαν. Τα αεροπλάνα ήταν Τούρκικα αναγνωριστικά. Δεν θυμάμαι εάν εκείνη την ώρα οι δύο ακταιωροί (τορπιλλάκατοι όπως τις ονομάζαμε) ήταν αγκυροβολημένοι ή μόνο η μία. Είχα πλήρη οπτική επαφή.
Το απόγευμα παρακολουθούσα την ακταιωρό πού δεν έφυγε ενωρίς να ξεκινά. Ενώ ήταν μόνο κάπου 100 μέτρα από την αποβάθρα, έκαναν την εμφάνιση τους δύο αεροπλάνα, πού πέταξαν στο ίδιο ύψος όπως τα πρωινά, χωρίς όμως να κτυπήσουν.
Επέστρεψαν και άρχισαν να βομβαρδίζουν την ακταιωρό. Πρώτα οι βόμβες και μετά η άμυνα απο την ακταιωρό. Ο συγκρητικός θόρυβος βομβών και των πολυβόλων από τα αεροπλάνα εν σύγκριση με τον θόρυβο του αντιαεροπορικού της ακταιωρού, προδίκαζε την σφαγή. Η σύγκριση ήταν όπως του κυνηγετικού όπλου με το φλοπερ.
Ο πατέρας μου μάταια προσπαθούσε να φέρει ενίσχυση, αντιαεροπορικά, για να βοηθηθεί η ακταιωρός, η οποία προχώρησε στο ενδιάμεσο των εμπορικών πλοίων πού ήταν αγκυροβολημένα. Βόμβες πέσανε και στα εμπορικά πλοία, υπήρξαν και ξένοι ναύτες νεκροί.
Μετά από λίγη ώρα έφθασαν στρατιωτικές ενισχύσεις, πιστεύω οι μόνες. Δύο στρατιώτες με Μαρτίνι μόνο, ο ένας στάθηκε κάτω απ την φοινικιά του σπιτιού μου και άρχισε με το Μαρτίνι να ρίξει τα αεροπλάνα. Ο πατέρας μου πανικόβλητος και απογοητευμένος, τους σταμάτησε και τους έδιωξε καθ’ όσο μόνο ζημιά μπορούσαν να κάμουν εάν προδίδετο οι θέσεις τους.
Σταμάτησε ο βομβαρδισμός, και αμέσως ο πατέρας μου μας έβαλε όλους στο αυτοκίνητο για να μας πάρει στο χωριό. Στην αποβάθρα του Ξερού σταμάτησε καθ’ όσο η ακταιωρός είχε μόλις προσεγγίσει.
Γνώριζε τους στρατιωτικούς της ακταιωρού, ήξερε ότι υπήρχε στη ακταιωρό και Κύπριος φίλος του από την Μόρφου.

Δεν θα ξεχάσω τον πατέρα μου όταν επέστρεψε στο αυτοκίνητο. Έκλεγε, δεν μιλούσε και δεν σταμάτησε το σκηνικό αυτό στην όλη διαδρομή έως το χωριό μου τον Κάτω Μύλο. Το μόνο πού έλεγε ήταν, πού είναι η Ελλάδα πού είναι τα αεροπλάνα τους, άφησαν τα παιθκιά να σκοτωθούν. Έλεγε επίσης ότι δεν έπρεπε να ξεκινήσουν καθ όσον η τορπιλλάκατος ήταν σπασμένη και το ένα αντιαεροπορικό της δεν λειτουργούσε. Μας άφησε στο χωριό και αμέσως επέστρεψε στο Καραβοστάσι.

Βίντεο

Μόνιμα