Antistasi

1_1

«κάθε δικτατορία είναι απεχθής, αλλά κάθε παρακμή είναι απεχθέστερη. Η δικτατορία μπορεί αύριο να μας εξοντώσει ατομικώς. Η παρακμή όμως εκμηδενίζει τις πιθανότητες μας να επιζήσουμε ως λαός».

Αλαίν Ντε Μπενουά

Μέσα σε όλη αυτή τη σύγχυση, λοιπόν, η µόνη λύση είναι, η επιστροφή στην πηγή, ο εντοπισµός και η ενδυνάµωση των υγιών κοινωνικών κυττάρων, το αφούγκρασµα της κραυγής των συνειδήσεων, της φλογισµένης κραυγής της αδούλωτης καρδιάς. Μόνον ό,τι έχει φωνή και φωτιά µπορεί να σπάσει τη “συνοµωσία της σιωπής και της οµίχλης”, που διαρκώς εξυφαίνεται επεκτεινοµένη, ώσπου να κάνει το “Μάτ στη σκακιέρα του νεοφανούς όσο και πανάρχαιου πολέµου, ώσπου να σκεπάσει µε το δίχτυ της λήθης το τελευταίο χαράκωµα, το έσχατο οχυρό, το τίµιο δώρο, την ελεύθερη καρδιά .. Αυτή την ελεύθερη καρδιά που – Δόξα τω Θεώ – επιµένει ακόµα να δονείται, να αγαπά, να εξοργίζεται αν θέλετε, να εγείρεται και να επαναστατεί. Αυτή την καρδιά πρέπει να εµψυχώσουµε, να ενισχύσουµε, να οπλίσουµε, να ξεσηκώσουµε …

Θυµάσαι, φίλε, ποιος ήσουν; Ποιος σε γέννησε; Ποιο είναι το όνοµά σου, η σηµασία του και η αξία του σε σχέση µε την ελεύθερη ύπαρξή σου;

Επί της ουσίας όλα είναι θέµα προσωπικής αξιοπρέπειας πλέον. Το παγκόσµιο καθεστώς φαίνεται να νικάει και ελέγχει όλους τους βασικούς τοµείς, όλα τα κοµβικά σηµεία. Επειδή όµως θέλει να εγκαθιδρύσει ολοκληρωτισµό πραγµατοποιώντας ολοκληρωτική κατάκτηση, πρέπει να καταστρέψει το τελευταίο µας όπλο, την ελεύθερη καρδιά και συνείδηση, διότι τότε θα σκύψουµε – µη γένοιτο – ολότελα το κεφάλι. Το καθεστώς πολεµά τις συνειδήσεις σπέρνοντας νάρκωση, λήθη, κόπωση, απελπισία, γαρνιρισµένα µέ µουχλιασµένο άρτο και φθηνά όσο και χυδαία θεάµατα … κι’ έτσι … Νικηµένη καρδιά – υποταγµένη κοινωνία!

Γι’ αυτό, λοιπόν, ας µετρήσουµε τις αντοχές µάς, ας φορέσουµε την πανοπλία της τιµής και την περικεφαλαία της µνήµης κι’ ας ξεκινήσουµε τον µικρό µας µέγιστο αγώνα. Δεν µπορείτε να φαντασθείτε πόσο πονά και απειλεί τους σκοτεινούς άρχοντες του κόσµου η κάθε µία ξεχωριστά ελεύθερη παρουσία, που απελευθερωµένη κι’ από τον εγωϊσµό συνιστά και απαρτίζει κοινωνικό σώµα, υψώνοντας ανυπέρβλητο τείχος µπροστά στον επελαύνοντα αόρατο κατακτητή, που µε τη συµπεριφορά του αποδεικνύει, πως δεν αρκείται στον έλεγχο οικονοµίας, πολιτικής και στρατού, κτιρίων και µηχανών, γαίας και θαλασσών. Για να ανταποκριθεί στο µέγεθος του επιδιωκοµένου πλήρους ολοκληρωτισµού απαιτεί τα πάντα! Τη µνήµη µας, τη θέλησή µας, την ψυχή µας

Η µνήµη, λοιπόν … η µνήµη και η τιµή.

Θυµήσου το πατρικό σου σπίτι, τις στιγµές αληθινής ζωής που κρατάς φυλαγµένες µέσα σου, τον ήλιο που χρυσίζει την πλάση, το καθαρό χαµόγελο, το τίµιο αίµα των ηρώων και των µαρτύρων που σε γέννησαν, τη µαταιότητα ενός βίου χωρίς τιµή. Θυµήσου, όλα εκείνα που απαρνήθηκες, όλα εκείνα που θέλουν να σου πάρουν … για πάντα. –

Βίντεο

Μόνιμα