Antistasi

Σε επανειλημμένα άρθρα του στο παρελθόν, από αυτή την ιστοσελίδα, ο γράφων έχει εκφράσει την άποψη ότι η παρουσία της Χρυσής Αυγής στο πολιτικό προσκήνιο και εκλογική της γιγάντωση, αποτελεί το πλέον ελπιδοφόρο γεγονός για το έθνος από τη Μεταπολίτευση και μετέπειτα. Έχει επίσης εκφράσει ο γράφων, την ευαρέσκεια και την περηφάνια του για το γεγονός ότι, παρά την εκλογική της επιτυχία, η Χρυσή Αυγή δεν έχει κάνει ουσιώδεις πολιτικές και ιδεολογικές εκπτώσεις, όπως π.χ. ο ανεκδιήγητος  Καρατζαφέρης και εξακολουθεί ο πολιτικός της λόγος να διατηρείται το ίδιο ανόθευτος όπως και κατά την προ κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης περίοδο. Είναι ακριβώς για το λόγο αυτό που οι διεθνείς εξουσιαστικοί κύκλοι και το υπόδουλο στη Ξενοκρατία σύστημα των πολιτικάντηδων, πανικόβλητο από τη λαϊκή απήχηση της, προέβη στην επιχείρηση πολιτικής και ηθικής εξόντωσης της Χρυσής Αυγής με την προφυλάκιση του Αρχηγού της και πέντε άλλων στελεχών, μελών ή υποστηρικτών της, μεταξύ των οποίων και δυο βουλευτές του Κινήματος. Ακόμα χειρότερα, με την όλη στάση του κατέστη ηθικός αυτουργός της δολοφονικής επίθεσης η οποία είχε ως αποτέλεσμα την αποτρόπαια δολοφονία των πρωτομαρτύρων της εθνικιστικής ιδέας Γιώργου Φουντούλη και Μάνου Καπελώνη και τον βαρύτατο τραυματισμό του Αλέξανδρου Γέροντα. Στην όλη αυτή μεθόδευση, τα στελέχη της Χρυσής Αυγής, ιδίως τα υπόδικα, είναι αξιέπαινα διότι, χωρίς να υπολογίσουν το προσωπικό κόστος, εξακολουθούν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του Αγώνα για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. Ιδιαιτέρως αξιέπαινος είναι ο Ηλίας Κασιδιάρης ο οποίος, ως εκπρόσωπος Τύπου του Κόμματος, έχει επιφορτισθεί με το καθήκον της καθημερινής επικοινωνίας με το λαό και της αντίκρουσης της συκοφαντικής προπαγάνδας των αντιπάλων, καθήκον στο οποίο ανταποκρίνεται κάτι περισσότερο από επαρκώς. Η συνεχής ωστόσο πίεση στην οποία βρίσκεται, τον έχει οδηγήσει, κατά την άποψη μου, στη διάπραξη δυο επικοινωνιακών λαθών. Το πρώτο είναι οι ανοίκειοι χαρακτηρισμοί κατά του Περίανδρου Ανδρουτσόπουλου στη συνέντευξη προς τον Τριανταφυλλόπουλο όπου, σε σχετική ερώτηση, ανέφερε ότι ο Περίανδρος για τις πράξεις του καταδικάστηκε με τελεσίδικη ποινική απόφαση, έχει τιμωρηθεί συνεπώς για τις πράξεις αυτές και αυτό δεν αφορά τη Χρυσή Αυγή. Η προσέγγιση του Ηλία Κασιδιάρη στο θέμα αυτό θα μπορούσε να είναι προσεκτικότερη. Ο Περίανδρος, ασχέτως της σημερινής στάσης του προς τη Χρυσή Αυγή, η οποία ομολογουμένως δεν είναι και η ορθότερη, υπήρξε για πολλά χρόνια ένας ανιδιοτελής αγωνιστής και μια εμβληματική φυσιογνωμία, τόσο της Χρυσής Αυγής όσο και του εθνικιστικού κινήματος γενικότερα. Η δε καταδίκη του, τελεσίδικη μεν αλλά όχι αμετάκλητη εφόσον εκκρεμεί η αναίρεση στον Άρειο Πάγο, ήταν προϊόν μιας σκευωρίας η οποία στηρίχθηκε στη ψευδομαρτυρία του ανθέλληνα δημοσιογράφου του «Ιού» Δημήτρη Τρίμη. Όπως ακριβώς η σημερινή σκευωρία σε βάρος των στελεχών της Χρυσής Αυγής στηρίζεται κυρίως στο χαλκευμένο καταστατικό που συνέταξε το άλλο στέλεχος του «Ιού» Δημήτρης Ψαράς.

 

Το δεύτερο επικοινωνιακό λάθος είναι η αναφορά του, στα πλαίσια συνέντευξης που προβλήθηκε στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, ότι αλλοδαπός, μάλλον Αλβανός, ιδιοκτήτης ή εργαζόμενος σε πλυντήριο αυτοκινήτων στα Εξάρχεια, του έδωσε συγχαρητήρια και τον προέτρεψε α συνεχίσει. Αυτό δεν θα έπρεπε να προβάλλεται από τον Ηλία Κασιδιάρη ως εύσημο προς τον εαυτό του. Πρώτον διότι δεν πείθει και οδηγεί σε δηλώσεις, όπως αυτή της Αλ. Σάλεχ στην ίδια εκπομπή, ότι αυτού του είδους δηλώσεις γίνονται ενόψει το φόβου για την επικείμενη ψήφιση του αντιρατσιστικού νόμου. Δεύτερο και κυριότερο, διότι η Χρυσή Αυγή επί δεκαετίες στήριξε τον πολιτικό της λόγο, ορθώς και μόνη αυτή, στην πάταξη της απειλής για το έθνος η οποία εκπηγάζει από τη ανεξέλεγκτη παρουσία αλλογενών λαθροέποικων στην Ελλάδα. Αυτή η ορθή και αδιάλλακτη στάση της Χρυσής Αυγής στο μεταναστευτικό είναι που εκτόξευσε τα ποσοστά της και προσέδωσε στον αγώνα της ευρεία λαϊκή απήχηση. Η σημαία ως εκ τούτου στο μεταναστευτικό δεν πρέπει να υποσταλεί. Ούτε φραστικά. Η Χρυσή Αυγή πρέπει να συνεχίσει να εμμένει στη θέση ότι το σύνολο των μεταναστών πρέπει να απελαθεί από την Ελλάδα, καθόσον ουδείς μετανάστης, ούτε και οι νομιμοποιηθέντες, είναι νόμιμος, εφόσον ουδείς κλήθηκε από το ελληνικό κράτος να εργαστεί στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια, σε κανένα μετανάστη αλλογενή, έστω και νομιμοποιηθέντα, δεν πρέπει να αποδίδεται η ελληνική υπηκοότητα, η οποία αποτελεί νομικό προνόμιο των Ελλήνων το γένος, όσα χρόνια και αν αυτός κατοικεί στην Ελλάδα, ούτε βεβαίως και στα παιδιά των μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα, όλες δε οι υπηκοότητες που έχουν παραχωρηθεί σε αλλογενείς πρέπει να ανακληθούν. Αυτό επιτάσσει το εθνικό συμφέρον και η ανάγκη διατήρησης της εθνοφυλετικής ομοιογένειας της ελληνικής κοινωνίας και δεν έχει να κάνει με έλλειψη ανθρωπισμού. Είναι πασιφανές ότι κάλλιστα μπορείς να αγαπάς και να βοηθάς οποιονδήποτε άνθρωπο, και πρέπει να το πράττουμε αυτό, χωρίς να πλήττεις το έθνος σου με το να επιτρέπεις τη μόνιμη ή πολύχρονη παραμονή στην πατρίδα σου αλλογενών και να χορηγείς σε αυτούς την ελληνική υπηκοότητα. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί ότι είναι σε πίστη της Χρυσής Αυγής το γεγονός ότι μιλά για απέλαση όλων των αλλοδαπών χωρίς να κάνει διάκριση σε λευκούς Ευρωπαίους από τη μία και έγχρωμους Αφροασιάτες από την άλλη, όπως πράττουν οι λεγόμενοι αυτόνομοι εθνικιστές.

 

Εάν η επικείμενη ψήφιση του αντιρατσιστικού νόμου θέτει επί τάπητος το ζήτημα της εκφοράς του ιδεολογικού λόγου της Χρυσής Αυγής, λόγω των επαπειλούμενων με αυτόν ποινικών συνεπειών, το επιτελείο των νομικών του κόμματος πρέπει να βρει τη χρυσή τομή ώστε, και ιδεολογικές εκπτώσεις να μη προκύπτουν από την εκφορά του λόγου και οι επαπειλούμενες νομικές συνέπειες να αποφεύγονται. Δράττομαι του γεγονότος να εκφράσω ακόμα μία φορά την αλληλεγγύη μου στους διωκόμενους συναγωνιστές της Χρυσής Αυγής και να διατυπώσω την προσδοκία και την πεποίθηση μου περί γρήγορης απελευθέρωσης των αδίκως προφυλακισθέντων συναγωνιστών. 

 

Οδυσσέας Διομήδους

Βίντεο

Μόνιμα