Antistasi

Η σημασία της συλλογικής μνήμης

Σύμφωνα με την μυθολογία, η Κλειώ ήταν μία από τις θυγατέρες της Μνημοσύνης, προκατόχου κάθε τέχνης και επιστήμης. Η μνήμη κατείχε για τους αρχαίους Έλληνες σημαντική θέση, αφού αποτελούσε για αυτούς την προϋπόθεση για την ανθρώπινη σκέψη. Ο Αριστοτέλης ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ικανότητα αυτή του ανθρώπινου εγκεφάλου και μάλιστα τη διέκρινε σε συνειδητή μνήμη από την  ασυνείδητη (ανάμνηση). Η αξία της μνήμης της κοινωνίας προκύπτει αν αναλογιστούμε μόνο το εξής: ουσιαστικά, δεν υπάρχουν απόλυτα προσωπικές μνήμες. Και αυτό δεν αποτελεί υπερβολή. Οι μνήμες που συγκροτούν την ταυτότητα και την ιδιοσυγκρασία μας, δεν  μπορούν να χαρακτηριστούν απόλυτα δικές μας. Τις έχουμε μάθει, δανειστεί, τις έχουμε κληρονομήσει από τις οικογένειες μας, τον κοινωνικό μας περίγυρο τις πολιτισμικές μας παραδόσεις. Η συλλογική μνήμη αναφέρεται στο παρελθόν και την ιστορία. Η μνήμη είναι ζωή γιατί συγκροτείται από ζωντανούς οργανισμούς και τις κοινωνίες που αυτοί δημιούργησαν. Εδώ έγκειται και η τεράστια σημασία της αλλοίωσης της για ένα έθνος. Όταν η ιστορία <<κατασκευάζεται>> σύμφωνα με τα εκάστοτε αντεθνικά συμφέροντα, τότε η μνήμη αντιδιαστέλλεται με την ιστορία. Η τελευταία αποτελεί το παρελθόν κάθε λαού και αν δεν υπάρχει επαρκής γνώση του, τότε σίγουρα δεν πρόκειται να υπάρξει και μέλλον. Αυτός είναι ο λόγος που οι εθνικιστές δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στην ιστορία. Χρησιμοποιούμε την ιστορία μας για να προοδεύουμε και να βελτιωνόμαστε τόσο σαν άτομα όσο και για να εξυψώσουμε το Έθνος μας. Μαθαίνουμε τα λάθη των προγόνων και πώς να τα αποφεύγουμε καθώς σύμφωνα με τον σπουδαίο ιστορικό Θουκυδίδη, η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Πράττουμε σύμφωνα με τις διδαχές των σοφών προγόνων μας για να κατακτήσουμε την Αρετή. Δεν εκθειάζουμε στο κίνημα μας σε καμία περίπτωση την προγονοπληξία, ούτε και προτρέπουμε σε στείρα αποστήθιση ιστορικών γεγονότων και κάποιων ξερών χρονολογιών. Σεβόμαστε την ιστορία του Έθνους μας και προσπαθούμε όχι μόνο να διατηρήσουμε αλλά να διαδώσουμε και για τις επόμενες γενιές όσα εμείς κληρονομήσαμε από τις προηγούμενες, με την προσοχή ευλάβεια που τους αρμόζει. Οι παραδόσεις μας δεν είναι στοιχεί οπισθοδρόμησης ούτε η μίμηση ξένων προτύπων αποτελεί θετικό  στοιχείο της καθημερινότητάς μας.  Καταδικάζουμε την άγνοια της ιστορία μας καθώς και την λανθασμένη διδασκαλία της. Αυτά είναι στοιχεία στασιμότητας του πολιτισμού, πνευματικού και ηθικού μαρασμού, ξενομανίας και μιμητικού εκφυλισμού. Επίσης οδηγεί στη απώλεια της εθνικής μνήμης και της ταυτότητας του ατόμου που δεν γνωρίζει τις ρίζες του και την παράδοσή του. Αντίθετα, αυτός που αγαπά τη γνώση και διαβάζει την ιστορία, μελετά όσο η κοινωνική μνήμη κατέγραψε, αντλεί διδάγματα από το παρελθόν και υιοθετεί δοκιμασμένες αρχές και αξίες. Θα λέγαμε πως έχει έναν πολύτιμο οδηγό για το παρόν και το μέλλον. Συνεπώς η συλλογική μνήμη, η παράδοση, η ιστορία του Έθνους, αποτελούν βασικά στοιχεία για την ενότητα ενός λαού και παράγοντα για την εξέλιξή του.

Βίντεο

Μόνιμα