Antistasi

Η ακόλουθη ανάρτηση αποτελεί απόσπασμα της μακράς συνέντευξης του Αριστείδη Παλαίνη  στο Παρόν το 2007 και παρουσιάζει μόνο ό, τι αφορά την Κύπρο και τη στάση του Δημητρίου Ιωαννίδη και των επιτελών του ΓΕΕΘΑ απέναντι στην τουρκική απόβαση .  Ολόκληρη η συνέντευξη είναι αναρτημένη στη στην Ιστοσελίδα μας: https://antistasi.org/?p=27776

Π Συμφωνείτε ότι η ταφόπλακα της χούντας ήταν η Κύπρος;

– Συμφωνώ. Ήταν η Κύπρος.

Δεν θέλαμε να σκοτωθεί ο Μακάριος

Π Πείτε μου γιατί η χούντα προσπάθησε να ανατρέψει και να δολοφονήσει τον Μακάριο;

– Το να δολοφονήσει μην το λέτε. Άμα θέλαμε να τον δολοφονήσουμε θα τον δολοφονούσαμε χωρίς να γίνει καμία στρατιωτική κίνηση. Θέλαμε να τον συλλάβουμε και μάλιστα θέλαμε να φανεί σαν μια εσωτερική υπόθεση της Κύπρου. Μην ξεχνάτε ότι την απόφαση για την ανατροπή του Μακαρίου την έλαβαν ο Ιωαννίδης με τους δύο Αρχηγούς, Ενόπλων Δυνάμεων Μπονάνο και ΓΕΣ Γαλατσάνο. Οι Αρχηγοί Ναυτικού και Αεροπορίας δεν την εγνώριζαν. Ο Ιωαννίδης τότε είχε αρχίσει να μην τους έχει εμπιστοσύνη. Εδώ γεννάται το ερώτημα γιατί τους κρατούσε και δεν τους είχε αντικαταστήσει; Επίσης η τότε πολιτική ηγεσία της χώρας είχε πολλές επιφυλάξεις, αλλά τους έπεισε ο Ιωαννίδης λέγοντας πως είχε το πράσινο φως από Αμερική. Η εντολή ήταν πάση θυσία να συλληφθεί ο Μακάριος. Αρχικά είχε λεχθεί από ορισμένους ότι αν υπάρξει αντίδραση μεγάλη, πιθανώς να σκοτωθεί. Ο υπεύθυνος όμως που θα έκανε την επέμβαση στην Κύπρο, βγαίνοντας από την αίθουσα της συσκέψεως για την ενέργεια στην Κύπρο, συναντά τον Ιωαννίδη και του λέει ο Ιωαννίδης «αλίμονό σου αν πάθει τίποτε ο Μακάριος». Δεν θέλαμε να πάθει τίποτε ο Μακάριος, θέλαμε να τον συλλάβουμε, αλλά μέσα σε μια μάχη δεν ελέγχεις το όπλο ενός στρατιώτη και μάλιστα Κυπρίου, καθόσον πολλοί ήταν αντιμακαριακοί. Υπήρχε μια μακροχρόνια διαμάχη μεγάλη μεταξύ ενωτικών και Μακαρίου, όπως γνωρίζετε. Πάντως είναι πολύ πιθανόν αν ο Μακάριος δεν διέφευγε να ήταν άλλη η εξέλιξη των πραγμάτων στην Κύπρο.

Π Μήπως ήταν το μοιραίο λάθος που κάνατε;

– Εμείς δεν επρόκειτο να επαναλάβουμε το σφάλμα του Παπαδόπουλου που απέσυρε τη μεραρχία. Δεν επρόκειτο να αποδυναμώσουμε την άμυνα της Κύπρου (Σημ. «Π»: και τότε γιατί απέσυραν τη μεραρχία;) και της χώρας, μόνο και μόνο για να μη διακινδυνεύσουμε την εξουσία στην Αθήνα. Έπρεπε αμέσως ο Γκιζίκης να ανακοινώσει την άμεση πολιτικοποίηση του καθεστώτος για να καταρρίψει τα επιχειρήματα του Μακαρίου και μόνον εάν ο Μακάριος επέμενε στην απομάκρυνση όλων των αξιωματικών, τότε να τον ανέτρεπε, υπό τη βασική όμως προϋπόθεση ότι θα κτυπούσαν την αποβατική δύναμη της Τουρκίας εάν και όταν αυτή πλησίαζε τις κυπριακές ακτές. Εμείς, εγώ και ο αδελφός μου, αυτό εισηγηθήκαμε στον Ιωαννίδη.

Π Καταγράφηκε απ’ όλους ότι ο Στρατός ήταν ανέτοιμος, σχεδόν απροετοίμαστος, σχεδόν ξυπόλητος.

– Δεν νομίζω ότι γράφτηκε ακόμα η Ιστορία του Κυπριακού. Είναι πολύ νωρίς. Πιθανώς να διαβάσατε δημοσιεύματα στερούμενα αλήθειας.

Π Προφανώς υπάρχουν πολλές αλήθειες… Βρέθηκαν κούτες με πέτρες αντί για όπλα, τα οποία όπλα ελέχθη ότι πουλήθηκαν σε χώρες της Αφρικής.

– Δεν αποκλείω να βρέθηκαν σε ένα κιβώτιο πέτρες, αλλά είναι ασήμαντο αν βρέθηκε στα χιλιάδες ένα. Και δεν ξέρουμε ποιος τις έβαλε και γιατί. Έχουν όμως γραφτεί και βιβλία από ανθρώπους που έζησαν τα γεγονότα και δεν περιγράφουν έτσι την κατάσταση των κυπριακών μονάδων. Οι μονάδες ήταν αξιόμαχες. Είχαν βέβαια αποδυναμωθεί, λόγω του προηγηθέντος πραξικοπήματος κατά Μακαρίου, αλλά μόνες τους και χωρίς βοήθεια από την Ελλάδα, δηλαδή χωρίς αεροπορική και ναυτική υποστήριξη, παρά λίγο να ρίξουν τους Τούρκους στη θάλασσα και τούτο οφείλεται κυρίως στον πατριωτισμό τους. Η μοναδική αμιγής ελληνική μονάδα ήταν η ΕΛΔΥΚ, η οποία όμως δεν είχε καμία ενεργό συμμετοχή στην ανατροπή του Μακαρίου. Οι κυπριακές μονάδες ήταν στελεχωμένες με έλληνες αξιωματικούς. Τώρα, ο εξοπλισμός των κυπριακών μονάδων είχε σχέση και με τα χρήματα που ο Μακάριος ξόδευε για τον σκοπό αυτόν. Υπήρχαν εκθέσεις της Διοίκησης Κύπρου (ΑΣΔΑΚ) της περιόδου 1964-1975, τότε που ο Γρίβας ήταν διοικητής κι εγώ είχα το προσωπικό του Γραφείο, τις οποίες είχαν συντάξει επιτελείς του, οι μετέπειτα αντιστράτηγοι Ντάβος, Σταθόπουλος κ.λπ., οι οποίες ανέφεραν τις ανάγκες εξοπλισμού των κυπριακών μονάδων και τις αντιρρήσεις του Μακαρίου να διαθέσει τα απαραίτητα κονδύλια. Δεκάδες τέτοιες εκθέσεις είχαν αποσταλεί στους τότε ΥΕΘΑ της Ελλάδας. Αυτές οι εκθέσεις αναμφίβολα αποτελούν ιστορικό στοιχείο. Το 1964 είχαμε υποστεί ανελέητους αεροπορικούς βομβαρδισμούς από την τουρκική αεροπορία και δεν είχαμε ούτε ένα αντιαεροπορικό, κι αυτό δεν έγινε μάθημα στην κυπριακή κυβέρνηση. Δέκα χρόνια μετά, δηλαδή το 1974, ακόμα δεν είχε οργανώσει μια στοιχειώδη αντιαεροπορική άμυνα. Γιατί; Στις εκθέσεις, που σας είπα προηγουμένως φαίνεται ότι ο Μακάριος ή δεν ήθελε ή τα περίμενε όλα από την Ελλάδα.
Π Ο Μακάριος είχε ζητήσει να φύγουν έλληνες αξιωματικοί από την Κύπρο γιατί συνωμοτούσαν εναντίον του.

– Πράγματι, εστάλη η πρώτη επιστολή από τον Μακάριο στον Γκιζίκη και του λέει: να φύγουν όλοι οι αξιωματικοί από την Κύπρο γιατί θέλουν να με ανατρέψουν. Και του απαντάμε: εμείς πάμε για πολιτικοποίηση στην Ελλάδα. Ποιος είναι ο λόγος; Κανένας δεν θέλει να σε ανατρέψει ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο. Στείλτε μας έναν κατάλογο των αξιωματικών που πιστεύετε ότι συνωμοτούν για να σας ανατρέψουν και θα τους φέρουμε στην Αθήνα αμέσως. Ετοιμάζονται μια ή δύο ντακότες, να σταλούν στην Κύπρο, για να βάλει ο Μακάριος μέσα όσους αξιωματικούς πίστευε ότι συνωμοτούν εναντίον του. Στείλαμε τον διευθυντή του «Ελευθέρου Κόσμου» τότε, τον Κωνσταντόπουλο, ο οποίος είχε μια προσωπική γνωριμία με τον Μακάριο, να τον διαβεβαιώσει ότι δεν σκοπεύουμε να τον ανατρέψουμε. Αυτός όμως ήταν ανένδοτος.

Π Εσάς τώρα ο Μακάριος πού σας χάλαγε τη «σούπα» που θέλατε να φτιάξετε στην Κύπρο; Πού χάλαγε τα σχέδιά σας ο Μακάριος και δύο φορές οργανώσατε απόπειρα δολοφονίας του, τη μια με το πρωτοπαλίκαρο του Ιωαννίδη, τον Παπαποστόλου;

– Τα περί «σούπας» ακούνε και οι Αμερικάνοι και εξυπηρετούνται, γιατί έτσι αποσείουν τις ευθύνες τους για την εισβολή στην Κύπρο το 1974, επιρρίπτουν τις ευθύνες μόνο σ’ εμάς και συνεχίζουν να μας αδικούν. Κάπως έτσι, με σούπες και κιβώτια με πέτρες αντί όπλα, οι Αμερικανοί ξεχνάνε τα παιχνίδια τους με τον Κίσινγκερ και τον Σίσκο στην Αθήνα. Με ανοχές και παραμύθια δικά μας λησμονούν ότι ένας από τους λόγους που η Ελλάδα απέφυγε τον πόλεμο με τους Τούρκους ήταν να μην διαλυθεί η ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ και θιγούν στρατηγικά συμφέροντα της Αμερικής σε μια κρίσιμη περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Κάπως έτσι συνεχίζουν να μας αδικούν ανενόχλητοι. Ήταν απαράδεκτο ο Μακάριος να διώχνει ξαφνικά τους αξιωματικούς που αυτός τους είχε ζητήσει, όποτε ήθελε, χωρίς να συνεννοηθεί προηγουμένως με την κυβέρνηση των Αθηνών. Θυμάστε τι είχε πει για τον Μακάριο ο Γ. Παπανδρέου, νομίζω το 1963, «Άλλα συμφωνούμε και άλλα πράττετε». Ο Μακάριος το 1974 χάλαγε τα αμυντικά σχέδια της Ελλάδος(!).

Π Σε τι ακριβώς;

– Μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας υπάρχουν τρία μέτωπα στρατιωτικών επιχειρήσεων, Έβρος – Αιγαίο – Κύπρος. Εάν κάποια από τις δύο χώρες αποφασίσει μια επιθετική ενέργεια σε κάποιο από τα τρία μέτωπα, είναι υποχρεωμένη να περιοριστεί σε άμυνα στα άλλα δύο μέτωπα, κυρίως λόγω συγκέντρωσης μεγάλων και επίλεκτων μονάδων στον χώρο όπου θα πραγματοποιήσει την επίθεση, διατιθέμενων δυνάμεων στα άλλα μέτωπα, στρατηγικών χώρων, συνολικών υποχρεώσεων αμύνης της χώρας κ.λπ. Την περίοδο 1974 αυτή ήταν η στρατιωτική εκτίμηση. Εάν η Τουρκία αναλάμβανε μια επιθετική ενέργεια στο Αιγαίο ή στον Έβρο, εμείς, λόγω των δυνάμεων που είχαμε εκεί, μπορούσαμε να την ελέγξουμε στο σύνολό της πολύ εύκολα και να κηρύξουμε ένωση με την Ελλάδα. Οι Τούρκοι το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν αεροπορικές επιδρομές, λόγω εγγύτητας. Είναι όμως γνωστό ότι οι αεροπορικές επιδρομές μόνες τους δεν μπορούν να φέρουν τη νίκη. Έτσι η Ελλάδα θα ήταν απερίσπαστη στα άλλα δύο μέτωπα, τον Έβρο και το Αιγαίο, και η σημαντική απώλεια της Κύπρου από την Τουρκία, που έχει γαλουχήσει τις νέες γενιές με το όραμα της Κύπρου, δεν θα είχε σημαντική δυσμενή επίπτωση στα άλλα δύο μέτωπα. Με την αποδυνάμωση όμως της κυπριακής άμυνας, λόγω της απομάκρυνσης των ελλήνων αξιωματικών και της μείωσης της θητείας της Εθνοφρουράς, έχανε η Ελλάδα το μεγάλο πλεονέκτημα που είχε έναντι της Τουρκίας.

Π Μιλάτε για τις ευθύνες του Μακάριου, ενώ είναι γνωστό ότι υπάρχουν μεγάλες ευθύνες που ανήκουν στη χούντα. Γιατί το καθεστώς απέσυρε το 1967 τη μεραρχία που είχε στείλει ο Γ. Παπανδρέου στην Κύπρο. Ήταν ένα βασικό, καθοριστικό λάθος όπως απεδείχθη.

– Ήταν εγκληματικό λάθος του Παπαδόπουλου και όπως έχω εξηγήσει ένας από τους κυριότερους λόγους της απόφασής μας να τον ανατρέψουμε. Βέβαια πριν αποσυρθεί η μεραρχία είχαν δημιουργηθεί συγκρούσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην Κύπρο, με πιθανό δάκτυλο τον βασιλιά.

Π Τι φοβηθήκατε αλήθεια ότι μπορεί να συμβεί με τον Μακάριο; Να καταστήσει ας πούμε την Κύπρο σοβιετική δημοκρατία;

– Ο Κίσινγκερ τον θεωρούσε ως το κάστρο της Μεσογείου. Εμείς γνωρίζαμε πολύ καλά τον Μακάριο και με το δεδομένο της πολιτικοποίησης που επιδιώκαμε το ’73, δεν είχαμε σχέδιο να τον ανατρέψουμε. Όταν όμως ο Μακάριος ζήτησε να φύγουν οι έλληνες αξιωματικοί έσκιζε ένα ισχυρό χαρτί της Ελλάδας και όφειλε να μην επιμείνει στην απομάκρυνσή τους.

Π Μάλιστα…

– Σας έλεγα λοιπόν ότι την εποχή εκείνη η Τουρκία είχε αρχίσει να απειλεί το Αιγαίο και το ισχυρό χαρτί της Ελλάδος ήταν η Κύπρος, γιατί εάν έκανε κάτι στο Αιγαίο η Τουρκία, ακόμη και σεισμικές έρευνες αν τολμούσε να κάνει, εμείς θα της χτυπούσαμε το σκάφος, όπως θα χτυπούσαμε και όποιο αεροπλάνο τους παραβίαζε τον εθνικό μας εναέριο χώρο. Κι αυτό θα το κάναμε, γιατί είχαμε δυνατότητες άμυνας. Βέβαια και ο πλέον ανίδεος αναγνώστης σας θα μπορούσε να εξαγάγει ασφαλή συμπεράσματα για την αποτρεπτική δύναμη της Ελλάδας και πώς αυτή ενισχύθηκε από το 1967 μέχρι το καλοκαίρι 1974. Πολλοί βουλευτές στην έρευνα του Φακέλου της Κύπρου, στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, αποδέχθηκαν ότι το 1974 είχαμε ισχυρή αποτρεπτική δύναμη. Όσο για την επιστράτευση και για κάτι κιβώτια που βρέθηκαν με πέτρες, κυκλοφόρησαν πολλά αναληθή σε δημοσιεύματα κ.λπ. Εγώ γνωρίζω από τους αρμόδιους και υπεύθυνους της εποχής εκείνης ότι και η επιστράτευση πέτυχε και Έλληνες ήρθαν εθελοντικά από το εξωτερικό να πολεμήσουν και όλες οι μονάδες που θα εμπλέκονταν σε επιχειρήσεις το πρώτο εικοσαήμερο ήσαν πανέτοιμες. Βέβαια σε μια γενική επιστράτευση η ενεργοποίηση μονάδων γίνεται σταδιακά. Στη γενική επιστράτευση παρατηρούνται τέτοια προβλήματα, ειδικά σ’ αυτήν την περίπτωση, που προσήλθαν σε πολλές μονάδες, εθελοντικά μέχρι και 40% πλέον των προβλεπόμενων από το σχέδιο επιστράτευσης. Είναι αυτονόητο ότι γι’ αυτούς τους εθελοντές δεν υπήρχαν υλικά.
Τη στιγμή λοιπόν που η Κύπρος για μας ήταν το ισχυρό χαρτί, έρχεται ο Μακάριος απότομα και λέει: να φύγουν οι έλληνες αξιωματικοί από την Κύπρο. Δηλαδή καταστρέφει αυτό το ισχυρό χαρτί της Ελλάδας. Η κυβέρνηση στην Ελλάδα βρίσκεται στο δίλημμα. Θα τους πάρω; Θα κάνω κάτι αντίστοιχο με αυτό που έκανε ο Παπαδόπουλος το 1967; Εμείς βέβαια, προσωπικά εγώ και άλλοι αξιωματικοί, λέμε: Να ανακοινώσουμε αμέσως την πολιτικοποίηση, για να μην έχει την ευχέρεια ο Μακάριος να επιμένει στην απομάκρυνση από την Κύπρο των αξιωματικών.

Λέει ο Ιωαννίδης: θα δούμε τι θα πουν και οι Αρχηγοί ΓΕΕΘΑ και ΓΕΣ. Επανέρχεται και λέει: οι Αρχηγοί επιμένουν να τον ανατρέψουμε και να μην πάρουμε καθόλου αξιωματικούς από κάτω, δεν μπορεί να μας κάνει ο Μακάριος ό,τι θέλει. Του απαντάμε: θα το κάνεις υπό τη μοναδική προϋπόθεση ότι εάν πάνε να βγουν οι Τούρκοι, που για εμάς θα επιχειρήσουν απόβαση 90%, θα αμυνθείς χρησιμοποιώντας την αποτρεπτική δύναμη της Ελλάδος. Δεσμεύτηκε ότι θα αμυνόταν. Τώρα ποιοι επηρέασαν τον Μακάριο να διώξει τους αξιωματικούς και τι εγγυήσεις τού έδωσαν για την ασφάλεια της Κύπρου, ίσως να είναι γνωστό, αλλά δυστυχώς λείπουν οι πλήρεις αποδείξεις. Πάντως είναι βέβαιο ότι όταν ο Μακάριος ζήτησε στον ΟΗΕ την επέμβαση των εγγυητριών δυνάμεων, δηλαδή και την επέμβαση της Τουρκίας, σίγουρα δεν περίμενε ότι οι Τούρκοι θα προχωρούσαν μέχρι και τη σημερινή γραμμή που ορίστηκε από τον «Αττίλα ΙΙ». Νόμιζε ότι οι Τούρκοι θα περιορίζονταν κάπου στον Πενταδάκτυλο.

Ήταν η μοναδική περίοδος στην ελληνική ιστορία των τελευταίων ετών που θα μπορούσαμε να αντιπαραθέσουμε ισχυρότατο Ναυτικό και Αεροπορία έναντι των Τούρκων. Είχαμε τα πιο σύγχρονα αεροσκάφη και είχαμε και 4 υποβρύχια, τα πιο σύγχρονα που υπήρχαν στον κόσμο, που θα μπορούσαν να βουλιάξουν τον τουρκικό στόλο χωρίς να εντοπίζονται, πέραν βέβαια και των άλλων υποβρυχίων που διαθέταμε.

Π Δεν εστάλησαν όμως.

– Τώρα θα τα πούμε.

Π Και απ’ ό,τι γνωρίζουμε, εδόθη εντολή να επιστρέψουν, να γυρίσουν πίσω. Είναι αλήθεια αυτό;

– Είναι αλήθεια.

Π Ότι εδόθη εντολή και τα υποβρύχια επέστρεψαν πίσω.

– Είναι αλήθεια. Πριν φτάσουμε σε αυτό όμως, σας είπα ότι ο Ιωαννίδης ανέλαβε την υποχρέωση να αντιδράσει, να χρησιμοποιήσει την αποτρεπτική δύναμη της Ελλάδος εναντίον των Τούρκων. Είχαμε πληροφορίες, από το Λονδίνο, το ΝΑΤΟ Σμύρνης κ.λπ., ότι πρόκειται να βγουν οι Τούρκοι. Πώς είναι δυνατόν μάλιστα να φθάνει στην Κύπρο η Μοίρα Καταδρομών με μεταγωγικά αεροσκάφη, χωρίς μάλιστα τη συνοδεία μαχητικών, και να κρατάνε τα σύγχρονα μαχητικά και λοιπά μαχητικά αεροσκάφη μας στα αεροδρόμια, καίτοι είχαν τη δυνατότητα να εμπλακούν στην άμυνα στην Κύπρο, έστω και για λίγο χρόνο, όπως εξάλλου προέβλεπαν τα αμυντικά σχέδια της Ελλάδας;

Ο Ιωαννίδης είχε δεσμευθεί ότι θα αντιδρούσε. Ο Ανδρουτσόπουλος, ο πρωθυπουργός, μας είπε ότι βγήκε η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να σταλεί δύναμη να χτυπήσει την τουρκική αποβατική δύναμη. Δυστυχώς, οι Αρχηγοί Αεροπορίας και Ναυτικού, Παπανικολάου και Αραπάκης, δεν φάνηκαν διατεθειμένοι να εκτελέσουν τη διαταγή αυτή της κυβέρνησης, προβάλλοντας διάφορα αστήριχτα προσχήματα.

Είχαμε μια ειδικώς εξοπλισμένη Μοίρα της Αεροπορίας με παλαιά αεροσκάφη για να χτυπήσει την αποβατική δύναμη της Κύπρου, σε περίπτωση τουρκικής απόβασης και εν συνεχεία, εάν ο χρόνος ήταν μεγάλος και δεν προλάβαινε να επιστρέψει, λόγω καυσίμων, η Μοίρα αυτή, η οποία δημιουργήθηκε μόνο για να χτυπήσει μία τουρκική αποβατική δύναμη στην Κύπρο, θα έπιανε ή στο αεροδρόμιο της Κύπρου ή και εν ανάγκη θα μπορούσε να πιάσει στους δρόμους της Κύπρου, ή ακόμα να πήγαινε στον Λίβανο. Θα πήγαινε και θα έλεγε: δεν έχουμε καύσιμα και ερχόμαστε στο αεροδρόμιό σας. Θα είχαν όμως προηγουμένως βουλιάξει την αποβατική δύναμη και θα είχαν φέρει τους Τούρκους 100 χρόνια πίσω. Το πολύ-πολύ να τα αιχμαλώτιζαν στον Λίβανο. Κάποια στιγμή θα τα επέστρεφαν.

Π Ποιοι δεν εξετέλεσαν και γιατί;

– Κοιτάξτε, η εντολή δεν εξετελέσθη από τον Αρχηγό της Αεροπορίας και τον Αρχηγό του Ναυτικού. Αυτοί ήταν κυρίως οι υπεύθυνοι. Αντιπαρέχοντας τους βαρείς χαρακτηρισμούς που κατά καιρούς έχουν λεχθεί γι’ αυτούς, πιστεύω ότι εκείνη τη στιγμή έθεσαν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σε ανώτερη μοίρα από τα εθνικά συμφέροντα. Τούτο μπορεί να εξηγηθεί και από το γεγονός ότι ο υφυπουργός του Κίσινγκερ, Σίσκο, στα αλλεπάλληλα πήγαινε έλα μεταξύ Αθηνών – Άγκυρας, αντιληφθείς ότι ο Ανδρουτσόπουλος απέφυγε να τον ιδεί, γιατί είχε αντιληφθεί τον ρόλο που έπαιζε σε βάρος της Ελλάδας, επικοινώνησε με δική του πρωτοβουλία με τον Αραπάκη. Τούτο το είχαν αποδεχθεί αμφότεροι. Η στάση αυτή των ΗΠΑ εναντίον της Ελλάδας και υπέρ της Τουρκίας επιβεβαιώνεται συνεχώς μέχρι και σήμερα από τις εξελίξεις που έχουν γίνει στο Κυπριακό και δυστυχώς συνεχίζεται. Για να φανεί καλύτερα ο άθλιος ρόλος που έπαιξε τότε ο Σίσκο στην Ελλάδα αναφέρω ένα περιστατικό που άκουσα τότε από τον υπασπιστή του Μπονάνου. Ο Σίσκο, μπροστά στον υπασπιστή, είπε στον Μπονάνο: «Μην κάνετε πόλεμο με την Τουρκία και σας υπόσχομαι ότι θα φύγει και ο τελευταίος τούρκος στρατιώτης από την Κύπρο.»

Είχαν υποχρέωση, αμφότεροι οι Αρχηγοί, Ναυτικού και Αεροπορίας, να εκτελέσουν τις εντολές της τότε νόμιμης κυβέρνησης, την οποία υπηρετούσαν. Το ότι δεν γνώριζαν για την ανατροπή του Μακαρίου δεν τους δικαιολογεί για τις μετέπειτα ενέργειές τους. Αν είχαν θιγεί από αυτό το γεγονός, θα μπορούσαν να παραιτηθούν την ημέρα που ο Μακάριος ανετράπη. Δεν δικαιολογούνται καθόλου να το επικαλούνται, άπαξ και παρέμειναν στις θέσεις τους και δεν εξέφρασαν τότε κανένα παράπονο. Εξάλλου δεν ήταν απαραίτητο, αφού οι κλάδοι τους δεν είχαν καμία εμπλοκή. Είχαν πλήρη ετοιμότητα από την ημέρα που ο Μακάριος ζήτησε αποχώρηση των αξιωματικών. Έχουν γράψει βιβλία και έχουν προκαλέσει μερικά δημοσιεύματα. Έβγαλαν μερικά καρφιά αλλά οι τρύπες μένουν. Πριν από λίγα χρόνια προσκαλούνταν και στις δεξιώσεις αποκατάστασης της δημοκρατίας.

Π Μα είναι δυνατόν η Κύπρος να φλέγεται και να δοθούν εντολές να επιστρέψουν τα υποβρύχια, ενώ τα Φάντομ, τα οποία υποτίθεται ότι ήταν έτοιμα να πετάξουν, ουσιαστικά δεν πέταξαν;

– Ήταν πανέτοιμα.

Π Τα οποία ουσιαστικά δεν πέταξαν.

– Απογειώθηκαν και τα γύρισαν 3-4 φορές. Τα 4 υποβρύχια ήταν τα καλύτερα υποβρύχια που υπήρχαν στις Ένοπλες Δυνάμεις όλων των χωρών της Δύσης. Δεν μπορούσαν να τα εντοπίσουν οι Τούρκοι και εκατό τοις εκατό θα μπορούσαμε να καταστρέψουμε την τουρκική αποβατική δύναμη. Ενώ όλοι πιστεύαμε ότι τα υποβρύχια αυτά έπλεαν προς την Κυρήνεια για να βυθίσουν τα τουρκικά αρματαγωγά, μάθαμε ξαφνικά ότι αυτά επέστρεφαν στη Ρόδο. Ερωτηθείς ο Αραπάκης γιατί έγινε αυτό, έδωσε τη δικαιολογία παρουσία πολλών αξιωματικών του Επιτελείου, ότι αυτός έδωσε την εντολή, γιατί είχαν εξασθενήσει οι επικοινωνίες τους. Πώς ήταν δυνατό να γίνει πιστευτό αυτό τη στιγμή που όλοι γνωρίζουμε ότι στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο τα υποβρύχια των συμμάχων και των Γερμανών, τεχνολογίας της εποχής εκείνης (τουλάχιστον 30 χρόνια πριν), αλώνιζαν τους πέντε ωκεανούς και είχαν επικοινωνία μεταξύ τους και με τα επιτελεία τους.

Π Ο Σίσκο εκείνη την εποχή είχε επισκεφθεί τη Μεγάλη Βρετανία. Στη συνέχεια ήρθε στην Ελλάδα και στην πορεία πήγε και στην Τουρκία. Ο Σίσκο συναντά τον Ιωαννίδη, του εξηγεί ότι θα γίνει πόλεμος κι εκείνος αρχίζει ένα λογύδριο για το Βυζάντιο, αρχίζει μια διάλεξη για τον Διγενή Ακρίτα. Και ο Ανδρουτσόπουλος όμως δεν αντιδρά. Αιφνιδιαστήκατε; Είχατε διαβεβαιώσεις ότι όλα θα πάνε καλά και ότι δεν πρέπει να ανησυχείτε;

– Ο Ανδρουτσόπουλος δεν αποδέχθηκε κανέναν σοβαρό όρο που θα μας έθιγε τα εθνικά μας συμφέροντα. Ο Ανδρουτσόπουλος έπαιρνε τηλέφωνο τον αδελφό μου συνέχεια και του έλεγε: γιατί δεν πολεμάνε; Γιατί όλη η ηγεσία μέ διαβεβαίωνε ότι είμαστε πανέτοιμοι; Και έπαιρνε τον αδελφό μου γιατί, όπως του έλεγε, αφ’ ενός είχε παύσει να έχει εμπιστοσύνη στους Αρχηγούς και αφ’ ετέρου δεν μπορούσε να βρει τον Ιωαννίδη. Τα περί Βυζαντίου και τα λοιπά δεν τα γνωρίζω, συνήθως όμως οι Αμερικανοί αυτούς που δεν τους κάνουν τα χατίρια επιδιώκουν να τους γελοιοποιήσουν. Ο Ανδρουτσόπουλος έπαψε να τους βλέπει και ο Σίσκο πέρα από κάθε δεοντολογία ήρθε σε επαφή με τους Αρχηγούς των επιτελείων για να τους πείσει ότι δεν πρέπει να αντιδράσουν σε μια τουρκική απόφαση, στην Κύπρο, καθόσον θα διαλυθεί η ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Ο Ανδρουτσόπουλος διεμήνυσε στους Αρχηγούς ότι ο Σίσκο σάς εξαπατά και δεν έχετε δικαίωμα οποιασδήποτε δέσμευσης σε αυτόν.

Π Πιστεύετε ότι ο Ιωαννίδης ήθελε πραγματικά να χτυπήσει τους Τούρκους;

– Κοιτάξτε, ο Ιωαννίδης δικαιολογείτο ότι θα ήταν δύσκολο να αλλάξει τους Αρχηγούς Ναυτικού και Αεροπορίας εκείνη τη στιγμή, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης, εφαρμόζοντας προφανώς το δόγμα ότι ποτέ δεν αλλάζεις τον διοικητή στη διάρκεια της μάχης. Αυτό είναι σωστό. Το ερώτημα όμως είναι: Δεν τον αλλάζεις και όταν αρνείται να αρχίσει τη μάχη παρότι έχει διαταχθεί;

Ευθύνες στον Ιωαννίδη!

Π Τώρα εδώ μιλάμε για πόλεμο και πιστεύω ότι το ερώτημα έχει σημασία. Ήθελε ο Ιωαννίδης να χτυπήσει τους Τούρκους ή μήπως είχε διαβεβαιώσεις ότι τα πράγματα θα λάβουν ομαλή μορφή στην πορεία;

– Ο Ιωαννίδης εκείνο το οποίο μπορώ να πω μετά βεβαιότητος είναι ότι εάν πράγματι ήθελε να χτυπηθεί η αποβατική δύναμη, θα έπρεπε να ήταν διαφορετική η συμπεριφορά του έναντι των δύο Αρχηγών. Δεν ήμουνα μέσα στην ψυχή του για να ξέρω τι ήθελε και τι δεν ήθελε. Σε εμάς έδειχνε ότι ήθελε.

Π Κατάλαβα.

– Θα έπρεπε να τους αλλάξει αμέσως. Στον Στρατό υπάρχουν Αρχηγοί και υπαρχηγοί και πιο κάτω. Θα έπρεπε να τους αλλάξει.

• Κλείνοντας τη μακροσκελή συνέντευξη -ο χώρος όμως που διαθέσαμε σε δύο φύλλα δικαιολογείται απόλυτα λόγω των στοιχείων που για πρώτη φορά έρχονται στο φως και φωτίζουν άγνωστες πτυχές της επτάχρονης δικτατορίας- ο Αριστείδης Παλλαΐνης θέλησε να κάνει την παρακάτω δήλωση.

Κατηγορεί τον Παττακό για ιδιοτέλεια, ότι ήταν υπέρ του βασιλιά, ότι είναι ψέμα πως η Μεραρχία που εγκληματικά απέσυραν από την Κύπρο δεν είχε ισχύ, για να υποβαθμίσει τις ευθύνες του, αντίθετα δεν ενίσχυσαν την αντιεροπορική άμυνα της Κύπρου, με αποτέλεσμα η τουρκική απόβαση να μη βρει αντίσταση. Εκεί όμως που ο Παλαΐνης είναι αμείλικτος είναι όταν αποκαλύπτει γεγονότα που αποδεικνύουν ότι ο Παττακός κάθε άλλο παρά καθαρός ήταν. Είχε πάει βράδυ στο υπουργείο Συγκοινωνιών για να σταματήσει την ανάκληση δέκα αδειών ταξί που είχε η σύζυγος φίλου του συνταγματάρχη! Και όταν το έμαθε ο τότε γενικός γραμματέας του υπουργείου, συνταγματάρχης Δημ. Στατελόπουλος, του τηλεφώνησε και του είπε: «Αν τολμήσεις να ξαναπατήσεις στο υπουργείο, θα σου κόψω τα πόδια»! Όμως ο Παλαΐνης δεν σταματά εδώ: Αφήνει βαρύτατες αιχμές κατά του Παττακού, ρωτώντας τον για την άδεια δημιουργίας διυλιστηρίου στην Αττική παρά τις έντονες αντιδράσεις του Αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων και την απομάκρυνση του τότε «υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών» καθηγητή Λ. Πάτρα, μετά από έντονη πίεση ορισμένων «ρετιρέ», των οποίων θίγονταν τα συμφέροντα! Αλλά και στο προσωπικό θέμα, ότι δεν τον γνώριζε ο Παττακός, ο Παλαΐνης του θυμίζει ότι το καλοκαίρι του ’67 πήγε στο γραφείο του Παττακού συνοδεύοντας τον Στρατηγό Γρίβα! Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αριστείδης Παλαΐνης σε κανένα σημείο της επιστολής του δεν αναφέρει τον Παττακό με τους… επαναστατικούς τίτλους του, αλλά ως «κ. Παττακό», ούτε καν με τον στρατιωτικό βαθμό του… 

Έπαιρνε εντολές από τους Αμερικανούς ο Παπανικολάου

 

Αμείλικτος όμως ο Παλαΐνης και κατά του τότε Αρχηγού της Πολεμικής Αεροπορίας Αλ. Παπανικολάου, τον οποίο ευθέως κατηγορεί στην επιστολή του ότι αν είχε σηκώσει τα Φάντομ και δεν κρυβόταν πίσω από τις διαδικασίες, η τουρκική απόβαση θα αποτύχαινε και η Κύπρος θα είχε σωθεί, όμως πήρε εντολές, όπως έπαιρναν και όλοι οι Αρχηγοί, από τους Αμερικανούς. Όταν πλέον κατάλαβαν οι πραξικοπηματίες ότι είχαν μεταβληθεί σε πιόνια των Αμερικανών και ότι τους κορόιδεψαν και άνοιξαν την πόρτα της Κύπρου στον «Αττίλα», η απάντηση του Ιωαννίδη, στην πρόκληση του Παλαΐνη ότι όφειλε να δώσει εξηγήσεις στον ελληνικό λαό ήταν: «Αν πω την αλήθεια, το 90% των Ελλήνων θα γίνουν κομμουνιστές».

 

Η επιστολή Παλαΐνη έχει ως εξής:

Κύριε Διευθυντά,
Στο φύλλο της έγκριτης εφημερίδας σας της 13/05/2007 δημοσιεύσατε επιστολή του κ. Στυλιανού Παττακού, με την οποία σχολιάζει δημοσιευθείσα συνέντευξη που έδωσα στον δημοσιογράφο κ. Θάνο Σιαφάκα. Στην επιστολή του αυτή ο κ. Παττακός, προφανώς στην προσπάθειά του να με υποβαθμίσει και έτσι να μειώσει την αξιοπιστία της συνέντευξής μου, ισχυρίζεται ότι δεν με γνωρίζει.

Όταν έδωσα τη συνέντευξή μου γνώριζα ότι για τους ανιδιοτελείς και εύψυχους είναι μεν εύκολο να λένε την αλήθεια για ιστορικά γεγονότα, που ενδιαφέρουν όλο τον Ελληνικό λαό, αλλά πολύ δύσκολο να αντικρούσουν αυτούς οι οποίοι θα επιχειρήσουν μετά να προσβάλουν αυτή την αλήθεια, γιατί αυτοί οι δεύτεροι έχουν συνήθως το κίνητρο της ιδιοτέλειας, της αποφυγής ευθυνών και της συσκότισης της αλήθειας. Θα αναγκασθώ έτσι να αναφερθώ σε γεγονότα, που δεν θα ήθελα να δουν το φως της δημοσιότητας, προκειμένου να ξεπεράσω αυτήν τη δυσκολία και τη συσκότιση που προκάλεσε η επιστολή του κ. Παττακού.

Σεβόμενος το δημοσιογραφικό σας χώρο και για να μην ταλαιπωρώ τους αναγνώστες σας, θα αναφερθώ πολύ περιληπτικά στα περιστατικά της γνωριμίας μας, καθόσον τα έχω αναλύσει λεπτομερώς στη συνέντευξη μου. Θέλω όμως πρώτα να διευκρινίσω ότι ορισμένες από τις παρατηρήσεις του κ. Παττακού αναφέρονται σε σχόλια της εφημερίδας, σχετικά με τη συνέντευξή μου και όχι στην ίδια τη συνέντευξη, για τα οποία εγώ δεν είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω.

Και αρχίζω από τα περιστατικά που αποδεικνύουν την γνωριμία μας. Τα δύο από αυτά, τα οποία ο κ. Παττακός δεν τα διέψευσε, τα ανέφερα εκτενώς στη συνέντευξή μου και δεν υπάρχει λόγος να τα επαναλάβω. Θα του υπενθυμίσω όμως και ένα τρίτο. Το καλοκαίρι του 1967 ο στρατηγός Γρίβας, ο οποίος με γνώριζε καλά γιατί είχα διατελέσει διευθυντής του προσωπικού του γραφείου και υπασπιστής του στην Κύπρο, μου ζήτησε να του κανονίσω ένα ραντεβού με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο. Ο Παπαδόπουλος μας παρέπεμψε αρχικά στον κ. Παττακό. Πήγαμε μαζί με το στρατηγό Γρίβα στο γραφείο του κ. Παττακού, όπου ο στρατηγός Γρίβας τον ενημέρωσε σχετικά για μεγάλες ελλείψεις στην άμυνα της Κύπρου και κυρίως στην αντιαεροπορική άμυνα. Ο κ. Παττακός τον άκουγε και στη συνέχεια του είπε: «Εντάξει όλα θα τακτοποιηθούν. Εσείς να συνεχίζετε να φωνάζετε για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και εμείς θα τακτοποιήσουμε τα υπόλοιπα.»(!) Όταν αποχωρήσαμε από το γραφείο του, ο Γρίβας ήταν σφόδρα δυσαρεστημένος από την εν γένει συμπεριφορά του Παττακού απέναντί του. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι το 1996 σε τελετή στην Κύπρο είχε ανακοινωθεί από αντιπροσωπεία καθηγητών του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης ότι το πανεπιστήμιο τον είχε ανακηρύξει, για τον αγώνα του της ΕΟΚΑ, ως τη σημαντικότερη ιστορική προσωπικότητα μετά τους ήρωες του 1821.

με την αποσυρθείσα Μεραρχία από την Κύπρο, ανακριβώς αναφέρει ο κ. Παττακός, όπως τούτο είναι γνωστό σε όλο το στράτευμα, ότι ήταν μειωμένης σύνθεσης. Απεναντίας διέθετε οργάνωση και δύναμη πυρός ενισχυμένης Μεραρχίας. Τώρα το πως η τότε κυβέρνηση πολλαπλασίασε τις αμυντικές δυνατότητες της Κύπρου, μετά την απόσυρση της Μεραρχίας, δεν αξίζει και να το σχολιάσει κανείς. Νομίζω ότι θα είναι πολύ δύσκολο στον κ. Παττακό να δικαιολογήσει την ολοκληρωτική αδιαφορία της τότε κυβέρνησης, από το 1967 μέχρι το 1974, να ενισχύσει την αντιαεροπορική άμυνα της Κύπρου, η έλλειψη της οποίας είχε γίνει καταφανής στις επιχειρήσεις της Τηλλυρίας το 1964, όταν τα Τουρκικά αεροπλάνα πετούσαν και βομβάρδιζαν τις δυνάμεις μας από ύψος 50 μέτρων ανενόχλητα. Και να σκεφθεί κανείς ότι κατά την εισβολή των Τούρκων το 1974, ένα δύο πολυβόλα από την ταράτσα του ΓΕΕΦ και ορισμένα άλλα σε διάφορες θέσεις, ακόμα και απλά τυφέκια, έριξαν 18 τουρκικά αεροσκάφη. Θα ήταν δυνατόν ποτέ να γίνει τουρκική απόβαση στην Κύπρο, αν υπήρχε έστω και περιορισμένη σύγχρονη αντιαεροπορική άμυνα;

Κρύφτηκε πίσω από τις διαδικασίες αντί να σηκώσει τα αεροπλάνα

Σε ό,τι αφορά τα αναφερόμενα στην επιστολή του τότε αρχηγού της Πολεμικής Αεροπορίας κ. Αλεξ. Παπανικολάου, έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα:

Προφανώς ο κ. Παπανικολάου δεν έχει ακόμα αντιληφθεί ότι για πολλές δεκαετίες οι ιστορικοί του μέλλοντος θα ασχολούνται με τα γεγονότα του Ιουλίου 1974 και η εξωτερική πολιτική της χώρας μας θα ασχολείται με την ανάλυση των σημαντικών εκείνων γεγονότων της περιόδου, που εκδηλώθηκαν οι επιθετικές κατά της Κύπρου επιχειρήσεις των Τούρκων ΑΤΤΙΛΑΣ Ι και ΑΤΤΙΛΑΣ ΙΙ. Συνεπώς υποχρέωση δική μας είναι, εφόσον αναφερόμαστε δημοσίως σε γεγονότα της περιόδου αυτής, να καταγράφουμε με ακρίβεια και λεπτομέρεια τις προσωπικές μας εμπειρίες για να βοηθήσουμε τον ιστορικό του μέλλοντος αλλά και τους υπεύθυνους που χαράσσουν σήμερα την εξωτερική πολιτική στην Ελλάδα και την Κύπρο, στον βαθμό που αυτό είναι δυνατό. Δεν νομίζω ότι ο κ. Παπανικολάου αγνοεί ότι «ο διάβολος βρίσκεται συνήθως κρυμμένος στις λεπτομέρειες» και δεν ευσταθεί ο εν συντομία «αφορισμός» του ότι δεν υπερασπίστηκε το πάτριο έδαφος, γιατί δεν εγκρίθηκε αποδέσμευση των δυνάμεων της Πολεμικής Αεροπορίας από το ΓΕΕΘΑ και την Κυβέρνηση. Πολύ αφελής ισχυρισμός που θα είχε κάποιο νόημα σε στρατηγική άσκηση επί χάρτου και όχι σε στιγμές που ο εχθρός επιτίθεται σε συγκεκριμένο χώρο, όπου εσύ έχεις απόλυτη δυνατότητα να τον συντρίψεις και δεν το πράττεις, καλυπτόμενος πίσω από τις διαδικασίες… Μάλιστα, τις στιγμές εκείνες ο κ. Παπανικολάου αναλαμβάνει και τεράστιες πολιτικές αρμοδιότητες, καθ’ όσον προετοιμαζόταν αλλαγή της κυβέρνησης της χώρας, η οποία και υλοποιείται εντός ολίγων εικοσιτετραώρων με πρωταγωνιστές τον ίδιο, τους άλλους αρχηγούς, τον Πρόεδρο Γκιζίκη και με την πλήρη ανοχή του κ. Ιωαννίδη τόσο στην αδράνειά του να προσβάλει την τουρκική αποβατική δύναμη όσο και στις διαδικασίες για την αλλαγή της κυβέρνησης Ανδρουτσόπουλου. Υπάρχουν στιγμές κ. Παπανικολάου κατά τις οποίες για τους ηγέτες, όπως είναι ο αρχηγός της Αεροπορίας, οι διαδικασίες έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Αλίμονο για την Ελλάδα, αν στη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, ο ναύαρχος Κόδρινγκτον, προφανώς φιλέλλην και όχι Έλλην, έδιδε σημασία στις διαδικασίες και όχι στην ουσία.φισβητώ. Υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της εφημερίδας, αν έχει τη δυνατότητα, να τα δημοσιεύσει.

Ο Ελληνικός λαός, κύριε Παπανικολάου, που με το υστέρημά του είχε κατορθώσει να διαθέτει η χώρα μας το 1974 μία ισχυρή αεροπορική δύναμη, κατατασσόμενη μάλιστα στις αξιολογήσεις ως η καλύτερη των χωρών του ΝΑΤΟ, η οποία είχε την απόλυτη δυνατότητα να καταστρέψει την τουρκική αποβατική δύναμη και δεν το έπραξε, απαιτεί να μάθει λεπτομέρειες για τα γεγονότα εκείνα, μιας και ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ της Κύπρου ΔΕΝ ΑΝΟΙΓΕΙ, σε πείσμα του καθολικώς αποδεκτού του Σολωμού «Εθνικόν το Αληθές». Θα βοηθούσε πιστεύω πιο πολύ, αν αντί να λέτε ότι τα γεγονότα δεν έγιναν όπως τα περιγράφει στην συνέντευξή του ο Αριστείδης Παλαΐνης, να μας πείτε πως ακριβώς έγιναν εξ όσων εσείς γνωρίζετε, γιατί το τι έγινε την κάθε χρονική στιγμή της περιόδου εκείνης είναι τόσο σημαντικό όσο δεν είναι τα γεγονότα δεκαετιών και περισσότερο. Ο λαός λέγει «όσα δεν φέρνει ο χρόνος, τα φέρνει η στιγμή».

Γράφετε, κύριε Παπανικολάου, στην επιστολή σας ότι σκοπός της είναι η αποκατάσταση του γοήτρου των ηρωικών μαχητών και της θυσίας των φονευθέντων αεροπόρων, κατά την κρίση του 1974. Αντιλαμβάνομαι την υποχρέωσή σας αυτή, αλλά δεν κατανοώ τη μέθοδο που ακολουθείτε, η οποία μάλλον οδηγεί στο αντίθετο άκρο αυτού που ισχυρίζεστε ότι επιδιώκετε. Πιστεύω ότι έχω το δικαίωμα να το ισχυρισθώ αυτό γιατί και εγώ, εθελοντικά μάλιστα, συμμετείχα στην επιχείρηση «ΝΙΚΗ» για τη μεταφορά της Μοίρας Καταδρομών για υποστήριξη της Κύπρου και οι αεροπόροι που σκοτώθηκαν πετούσαν ακριβώς με το αεροσκάφος που προηγείτο αυτού που εγώ επέβαινα. Πιστεύω λοιπόν ότι και αυτοί οι αεροπόροι εάν ζούσαν θα σας υπέβαλαν τα ίδια με εμένα ερωτήματα και θα απαιτούσαν να έχουν μία απάντηση σ’ αυτά, τόσο από εσάς όσο και από τους άλλους συνυπεύθυνους για την τραγωδία της Κύπρου. Όταν δε λέγω συνυπεύθυνους, αναφέρομαι κυρίως στον κύριο Ιωαννίδη (Ναι καλά διαβάσατε: Ιωαννίδη), Γκιζίκη, Μπονάνο, Αραπάκη κ.λ.π. Βλέπετε ότι οι Αμερικανοί σε σοβαρά θέματα παίζουν όπως λέγεται με όλα τα άλογα… για να είναι σίγουροι πως δεν θα ατυχήσουν στην κούρσα. Ο εντολεύς ήταν ένας, οι ΗΠΑ του Κίσινγκερ, και χρησιμοποίησε διαφορετικές κατευθύνσεις για να επηρεάσει τον κάθε ένα σας άμεσα ή έμμεσα. Όταν ρώτησα τον Γκιζίκη, παρουσία και άλλων αξιωματικών μέσα στο γραφείο του, γιατί συνεχίζουν να μην αντιδρούν στον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ μιας και η πολιτικοποίηση είχε πραγματοποιηθεί, μου απάντησε: «Λυπάμαι… κάθε φορά που τους βλέπω, με δυσκολία κρατάω το στόμα μου κλειστό για να μην τους φτύσω». Μου ανέφερε αρκετά ονόματα υποψηφίων κυρίως στρατηγών… Του απάντησα ότι οι Πρόεδροι δεν φτύνουν αυτούς που δεν εκτελούν το εθνικό τους καθήκον, αλλά τους αντικαθιστούν και αν δεν μπορούν να κάνουν αυτό παραιτούνται. Την άλλη μέρα διαβάζω στις εφημερίδες, προφανώς ύστερα από διοχέτευση από τον Γκιζίκη, ότι ο πρώην υπουργός Ευάγγελος Γιαννόπουλος κατέθεσε μήνυση εναντίον μου, γιατί επεδίωκα βίαιη ανατροπή του καθεστώτος. Όταν όμως ενημέρωσα πολλούς ενδιαφερόμενους και αρμόδιους για τη συνομιλία που είχα με τον Γκιζίκη, με ενημέρωσαν την επόμενη μέρα ότι η μήνυση απεσύρθη. Όταν δε είπα στον Ιωαννίδη ότι οφείλει λεπτομερείς εξηγήσεις στον Ελληνικό λαό, μου είπε: «Αν πω την αλήθεια το 90% των Ελλήνων θα γίνουν κομμουνιστές». Εάν όμως αυτό ήταν αλήθεια και με δεδομένο ότι ο κομουνιστικός κίνδυνος, τουλάχιστον σαν αυτόν που εννοούσε τότε το 1974, δεν υφίσταται εδώ και πολλά χρόνια, θα μπορούσε εδώ και αρκετό χρόνο να είχε μιλήσει. Μάλλον δεν το έπραξε γιατί και αυτός τότε και οι άλλοι συνυπεύθυνοι, αδιάφορο αν με τη θέλησή τους ή όχι, εκτελούσαν τις ίδιες εντολές έξωθεν, με τη μοναδική διαφορά ότι οι εντολές σε αυτόν εδίδοντο από τον Κίσινγκερ μέσω Αλαζράκη και στους άλλους μέσω άλλων καναλιών…

Ο κ. Παπανικολάου γνωρίζει πολλά για την τραγωδία της Κύπρου και του Ελληνισμού τον Ιούλιο-Αύγουστο του 1974 και οφείλει να ενημερώσει τον Ελληνικό λαό. Η ενημέρωση αυτή θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα, εφ’ όσον θα είναι και ειλικρινής. Με δεδομένο ότι είναι άγνωστο ακόμα στον Ελληνικό λαό το παρασκήνιο των πολιτικο-στρατιωτικών ενεργειών, που διαμόρφωσαν τις εξελίξεις και τα αποτελέσματα της τουρκικής απόβασης στην Κυρήνεια (ΑΤΤΙΛΑΣ Ι) και της εν συνεχεία επέκτασης του προγεφυρώματος (ΑΤΤΙΛΑΣ ΙΙ), ο κ. Παπανικολάου οφείλει να απαντήσει σε ορισμένα καίρια ερωτήματα που έχουν όχι μόνον οι ειδικοί στα θέματα αυτά, αλλά όλος ο απανταχού της οικουμένης Ελληνισμός:

• Είχε τη δυνατότητα η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία να καταστρέψει εξ’ ολοκλήρου την τουρκική αποβατική δύναμη, όταν συγκεντρώθηκε στις ακτές της Κυρήνειας και παρέμεινε εκεί άπρακτη; (Κατά τη γνώμη μου και κατά τη γνώμη πολλών ελλήνων και ξένων στρατιωτικών με μεγάλη πείρα και εξειδικευμένη μόρφωση στον ειδικό αυτό τομέα της Στρατηγικής και Τακτικής, είχε τη δυνατότητα 100%).

• Εξασφάλισαν οι Τούρκοι στον χώρο της απόβασης κυριαρχία ή υπεροχή αέρος; (Κατά τη γνώμη μου και τη γνώμη ειδικών, είχαν μόνο υπεροχή αέρος, που σημαίνει ότι ανά τακτά χρονικά διαστήματα υπήρχαν χρόνοι 3 έως 6 λεπτών κατά τους οποίους ελληνικά αεριωθούμενα μπορούσαν να πετάξουν πάνω από τον αποβατικό χώρο και να προσβάλουν τα τουρκικά αρματαγωγά και λοιπά σκάφη, μετατρέποντας την τουρκική απόβαση σε πλήρη αποτυχία και ουσιώδη καταστροφή). Είναι γνωστό ότι η τουρκική αεροπορία, με τους τύπους αεροσκαφών που διέθετε, δεν μπορούσε, λόγω ταχύτητας που είχαν, να αναχαιτίσει ούτε τα υπερσύγχρονα αεροσκάφη Phantom που διέθετε η ελληνική ούτε άλλα μαχητικά αεροσκάφη μας.

Διέθετε ανάλογη δυνατότητα το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό με τα υπερσύγχρονα υποβρύχιά του, εάν δεν τα ανακαλούσε ο τότε αρχηγός του; (Κατά τη γνώμη μου και κατά τη γνώμη ειδικών ΝΑΙ 100%. Είναι γνωστό ότι τα τέσσερα υποβρύχια που διαθέταμε δεν μπορούσαν να εντοπισθούν από τα τουρκικά πλοία.)

• Διέθετε η Πολεμική Αεροπορία μας, πέραν των αεριωθούμενων F-84F δίωξης βομβαρδισμού και λοιπών μαχητικών, και 18 υπερσύγχρονα Phantom και μία μοίρα αεροσκαφών Harvard ειδικώς διασκευασμένων με μοναδική αποστολή την καταστροφή τουρκικής αποβατικής δύναμης αν και όταν αυτή πλησίαζε την Κύπρο και να προσέγγιζαν μετά στην Κύπρο για ανεφοδιασμό; (Μάταια όμως οι πιλότοι μας ανέμεναν την εντολή του κ. αρχηγού τους, καίτοι είχαν αποφασίσει ακόμα και «καμικάζι» να γίνουν επάνω στα εχθρικά αρματαγωγά, σε περίπτωση κάποιας αστοχίας τους. Τούτο είναι γνωστό σε όλη την αεροπορία, εννοώ την Ελληνική)

• Ποιες αποφάσεις ελήφθησαν στα συμβούλια των αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων από τις 30/07/1974 και μετέπειτα και κατά τη διάρκεια των ΑΤΤΙΛΑ Ι και ΙΙ; Ποιές ήταν οι εισηγήσεις των αρχηγών Αεροπορίας και Ναυτικού σ’ αυτά τα συμβούλια; (εγώ γνωρίζω ότι, από τις 13/07/1974 μέχρι την εκδήλωση του ΑΤΤΙΛΑ Ι, αμφότεροι οι αρχηγοί Ναυτικού και Αεροπορίας διαβεβαίωναν τους πάντες για τη δυνατότητα των επιτελείων τους, καταστροφής της αποβατικής τουρκικής δύναμης και έτσι είχαν ενημερώσει και τον πρωθυπουργό Ανδρουτσόπουλο. Χαρακτηριστική ήταν η φράση του κ. Αραπάκη «ουαί τοις ηττημένοις, αν τολμήσουν απόβαση θα τους καταστρέψω τελείως!»)

• Αν η τουρκική αποβατική δύναμη καταστρεφόταν στην Κηρύνεια, είχε η Τουρκία μετά από μία τέτοια ήττα τη δυνατότητα να αναλάβει νέες επιθετικές ενέργειες στα άλλα μέτωπα του Αιγαίου ή του Έβρου; Αν ναι, μπορείτε να μας πείτε μετά από πόσο χρόνο ή χρόνια; (κατά τη γνώμη μου και τη γνώμη των ειδικών ΚΑΜΙΑ, τουλάχιστον για μία τριετία).

• Επειδή λέτε στην επιστολή σας ότι δεν εγκρίθηκε αποδέσμευση των 12 F-84F από το Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων, ζητήσατε ανάλογη αποδέσμευση και από το ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς; (Εξ’ όσων γνωρίζω ΝΑΙ! Βλέπετε είναι οι διαδικασίες που επικαλείστε…!)

• Γνωρίζετε αν οι Τούρκοι, οι επιτιθέμενοι δηλαδη, ζήτησαν ανάλογη αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ; (απλώς γνώρισαν στο ΝΑΤΟ την απόφασή τους και μάλιστα πολύ αργά. Βλέπετε οι Τούρκοι έθεσαν, σε αντίθεση με εσάς, τα εθνικά τους συμφέροντα υπεράνω εκείνων του ΝΑΤΟ).

• Όταν καθυστερούσε ο αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων να εγκρίνει την αποδέσμευση των 12 F-84F, αναφέρατε τούτο διαμαρτυρόμενος στους Γκιζίκη και πρωθυπουργό και τι σας απάντησαν; (Εξ’ όσων εγώ γνωρίζω, ο Ανδρουτσόπουλος σας είπε «σας κοροϊδεύει ο Σίσκο και πρέπει να πολεμήσετε». Τι σας απάντησε ο Γκιζίκης;)

• Πέραν της αποδέσμευσης που ζητήσατε για τα F-84F , ζητήσατε αποδέσμευση και της ανωτέρω περιγραφόμενης αντιαποβατικής Μοίρας των αεροσκαφών HARVARD; (Εξ’ όσων γνωρίζω ΟΧΙ και με δεδομένο ότι τα μεταγωγικά αεροσκάφη NORATLAS της επιχείρησης «ΝΙΚΗ» έφθασαν στην Κύπρο χωρίς να τα εντοπίσουν οι Τούρκοι, και μόνο η αποστολή της Μοίρας αυτής των HARVARD θα μπορούσε να είχε καταστρέψει την τουρκική αποβατική δύναμη).

• Ποια αεροπορική κάλυψη με μαχητικά αεροσκάφη προέβλεψε ο κ. Παπανικολάου για την επιχείρηση ΝΙΚΗ (Μεταφορά Μοίρας Καταδρομών στην Κύπρο), εάν αυτοί προσβάλλονταν από εχθρικά μαχητικά; (Όπως γνωρίζουν όλοι, αλλά και εγώ προσωπικά γιατί συμμετείχα στην επιχείρηση αυτή, ουδεμία συνοδεία μαχητικών προέβλεψε και θα ήταν δυνατόν, αν εντοπίζονταν τα μεταγωγικά αεροσκάφη NORATLAS από τους Τούρκους κατά την πτήση τους στην Κύπρο ή αν καθυστερούσε η προσγείωσή τους σε χρόνο ημέρας να καταρρίπτονταν όλα με τη βοήθεια και βρετανικών μέσων; Είναι το μοναδικό περιστατικό στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία, που μία τόσο ισχυρή μονάδα περίπου επίλεκτων μαχητών μεταφέρεται στο πεδίο της μάχης με 20 μεταγωγικά αεροσκάφη χωρίς τη συνοδεία μαχητικών. Εδώ, εμείς οι επιζήσαντες από αυτήν την επιχείρηση όχι απλώς ερωτούμε τον κ. Παπανικολάου, αλλά έχουμε το δικαίωμα να απαιτήσουμε την απάντησή του μια και όπως λέγει και αυτός στην επιστολή του τιμά τους νεκρούς αυτής της επιχείρησης).

Βίντεο

Μόνιμα