Antistasi

Θα ξαναζήσουμε αυτές τις μέρες των θλιβερών επετείων του Πραξικοπήματος και της Εισβολής τα ψέματα των κάθε λογής «δημοκρατών» περί αντίστασης, περί Μακαρίου και περί προδοτών. Για να εξηγούμαστε: δεν έχουμε καμία πρόθεση να υπερασπιστούμε την προδοσία της πατρίδος, η οποία και ασφαλώς υπήρξε από τους επίορκους επιτελάρχες. Όμως βαρεθήκαμε το ψέμα το οποίο παρουσιάζει το ΑΚΕΛ και το συρφετό της ελληνικής μεταπολίτευσης ως αντιστασιακούς, τον Καραμανλή ως εθνάρχη και δημοκράτη και  τον Μακάριο ως σύμβολο αντίστασης.

Εν πρώτοις το ΑΚΕΛ, όπως τεκμηριωμένα επανειλημμένα αρθρογραφήσαμε, υπήρξε δημιούργημα της αγγλικής πολιτικής και το μακρύ χέρι της προώθησης των αγγλικών συμφερόντων στο Νησί. Κατά τον αγώνα της ΕΟΚΑ σύσσωμη ηγεσία του ΑΚΕΛ αλλά και πολλά μέλη του καταπρόδωσαν τους αγωνιστές και συνεργάσθησαν με τους Άγγλους. Το ΑΚΕΛ πρώτο και σε ανύποπτο χρόνο μίλησε για δικαιώματα των  Τούρκων στην Κύπρο και πρώτο μίλησε για Ομοσπονδία με τους Τούρκους. Μετά την ανεξαρτησία το ΑΚΕΛ συνασπίσθηκε με τον Μακάριο και μαζί ενορχήστρωσαν τις ενέργειές τους για να εμποδίσουν την ολοκλήρωση της Ένωσης, και μαζί πολέμησαν λυσσαλέα τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ και δημιούργησαν σ΄αυτούς εμφυλιοπολεμικό μένος. Εξανάγκασαν τον Διγενή να δημιουργήσει δεύτερο αντάρτικο για να εμποδίσει την τουρκοποίηση της Νήσου και να πραγματοποιήσει την Ένωση. Μια Ένωση προϋπόθεση της δημιουργίας μιας μεγάλης Ελλάδας, στην αγκαλιά της οποίας η Κύπρος θα έβρισκε ασφάλεια και ευημερία.

Κατά την περίοδο  της επταετίας Μακάριος και ΑΚΕΛ είχαν αγαστή συνεργασία με την Πρώτη  Χούντα (του Παπαδόπουλου) και είναι η γνωστή ιστορία του ΑΚΕΛ με το γλυκό καρυδάκι και τον Ασλανίδη.

Οι ενέργειες του Μακαρίου και του ΑΚΕΛ απέβλεψαν να εκδιώξουν την Ελληνική Μεραρχία από την Κύπρο, που ήταν η ασπίδα και το δόρυ της Νήσου. Τελικά τα κατάφεραν με την αρωγή του πανίσχυρου βαθέως κράτους που εκφραζόταν από τα ανάκτορα (αυτή τη διαχρονική εστία μισελληνισμού, ξενοκρατίας και υποτέλειας).

Οι σχεδιασμοί των τούρκων ήσαν γνωστοί στον Μακάριο αλλά αυτός δεν έδειχνε να ενοχλείται. Τουναντίον συμπεριφερόταν ωσάν να επεδίωκε τέτοια εξέλιξη. Σε αυτό το συμπέρασμα συνηγορεί η αδιαφορία του για την αμυντική θωράκιση του Νησιού, η εγκατάλειψη των οχυρωματικών έργων και η υπονόμευση του κύρους και του εξοπλισμού της Εθνικής Φρουράς. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι τον Μακάριο τον ενδιέφερε περισσότερο η εδραίωση της εξουσίας του και για το λόγο αυτό εξόπλιζε τους πραιτωριανούς του με υπερσύχρονο οπλισμό ενώ η Εθνοφρουρά και ακόμη οι ειδικές δυνάμεις της ήταν εξοπλισμένη με τυφέκια, του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, τα γνωστά μαρτίνια και άρματα μάχης παμπάλαια και χωρίς ανταλλακτικά τα οποία ήσαν εντελώς αναξιόπιστα. Οι σκοποί του Μακαρίου και η προδοτική του στάση αποδεικνύεται άλλωστε από τη συμπεριφορά του την ημέρα του πραξικοπήματος, όπου, αφού κάλεσε το λαό να αιματοκυλιστεί, αυτός αποφάσισε να πορευτεί προς τα Σούσα. Και εννοούμε ότι φυγαδεύτηκε από τους Εγγλέζους και εστάλη μέσω των Αγγλικών βάσεων στο Λονδίνο όπου σε μυστικές συνομιλίες ζητούσε από τις λοιπές εγγυήτριες δυνάμεις να επέμβουν για να εμποδίσουν την Ένωση, η οποία, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ιδίου, ευρίσκετο  προ των πυλών.

Η συνέχεια προσεχώς

 

Βίντεο

Μόνιμα