Antistasi

Το τέλος μιας χρονιάς και η αρχή της νέας παρέχει την ευκαιρία, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο, για απολογισμό και προγραμματισμό και δημιουργεί την αίσθηση ότι όλα θα πάνε προς το καλύτερο για την Κύπρο, τον Ελληνισμό και το Έθνος.

 

Στη δική μας περίπτωση, δυστυχώς η αίσθηση που προαναφέραμε μάλλον μετατρέπεται σε ψευδαίσθηση και εφιάλτη.

 

Αυτή η άποψη επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά μετά από τις τελευταίες εξελίξεις στα θέματα οικονομίας, μετά που παρακολουθήσαμε την παρωδία της συζήτησης και ψήφισης του κρατικού προϋπολογισμού για το 2013 στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αλλά και καθημερινά, παρακολουθώντας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κομματικά στελέχη και εκπροσώπους να προπαγανδίζουν υπέρ του ενός ή του άλλου υποψηφίου στις επικείμενες Προεδρικές εκλογές.

 

Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό το θράσος με το οποίο το κομματικό κατεστημένο και οι παρατρεχάμενοι διακηρύσσουν και υπόσχονται να μας «σώσουν» από το βάραθρο, στο οποίο οι ίδιοι μας έχουν ρίξει.  Ανερυθρίαστα και χωρίς αιδώ, αυτοί που ανακυκλώνονται εδώ και πενήντα χρόνια, αυτοί που η μόνη τους «επιτυχία» είναι μια ημικατεχόμενη στα πρόθυρα της εθνικής, της οικονομικής και της πνευματικής κατάρρευσης πατρίδα, δημαγωγούν και ευημερούν οικονομικά (!) χωρίς βεβαίως να απολογηθούν και κυρίως χωρίς να προσφέρουν λύσεις. Η οικονομική κρίση που έπληξε την Κύπρο και το λαό μας, απέδειξε τη σαθρότητα του πολιτικού συστήματος, αλλά και τις βαθιές του, δυστυχώς, ρίζες μέσα σ΄αυτό το σύστημα αλλά και τις προεκτάσεις του ανάμεσα στο λαό.

 

Τα τέσσερα μεγαλύτερα κόμματα, που κυβερνούν τον τόπο από την ίδρυση της Δημοκρατίας, συνεχίζουν να πρωταγωνιστούν και σ΄αυτή την κρισιμότατη περίοδο για την Κύπρο.

ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ περίπου διαμοιράζονται από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας την εξουσία και δρέπουν τα λάφυρα της, αδιαφορώντας για την πραγματική ευημερία του λαού και τη δικαίωση των πόθων για απελευθέρωση και την Ένωση με την Ελλάδα. Δεν αποτελεί μηδενισμό και ισοπέδωση η θέση ότι η Κύπρος οδεύει προς την καταστροφή υπό και από την ηγεσία αυτών των κομμάτων. Κανένα από τα τέσσερα κομμάτια και κανένας από τους 3 υποψήφιους δεν μπορεί καν να προσπαθήσει να αποποιηθεί των ευθυνών του, καθώς όλοι έχουν ασκήσει την εξουσία με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, δηλαδή είτε αυτόνομα, είτε μέσω συμμαχιών, είτε με διορισμό.

Το ΔΗΚΟ κυβέρνησε στις θητείες του μ. Σπύρου Κυπριανού και του μ. Τάσσου Παπαδόπουλου και συγκυβέρνησε και με τον ΔΗΣΥ και με το ΑΚΕΛ. Καθιέρωσαν την διαφθορά ως τρόπο ζωής και τα ρουσφέτι επιστήμη.

 

Το ΑΚΕΛ κυβέρνησε στη θητεία του Γιώργου Βασιλείου και του Δημήτρη Χριστόφια και συγκυβέρνησε επί θητείας του μ. Τάσσου Παπαδόπουλου και του Αρχιεπίσκοπου Μακάριου.

Ο ΔΗΣΥ κυβέρνησε δέκα χρόνια επί προεδρίας Γλαύκου Κληρίδη συνεπικουρούμενος από το πολιτικό – οικονομικό διεφθαρμένο κατεστημένο που κατά καιρούς εμείς οι αφελείς τιμούμε! Η ΕΔΕΚ συμμετείχε σε πολλές περιπτώσεις στη διακυβέρνηση της Κύπρου. Έπαιζε πάντα το ρόλο της πολιτικής «παρθένας» αλλά η συμμετοχή της στην καταστροφή του τόπου είναι εξίσου αδιαμφισβήτητη.

 

Όλες οι πιο πάνω πολιτικές δυνάμεις έχουν συνάψει μεταξύ τους ετερόκλητες συμμαχίες με βάση το πολιτικό παζάρι, οι οποίες σε προηγμένες πολιτικά χώρες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν πολιτική ανωμαλία και προάγγελος καταστροφών.

 

Και όμως, ο λαός παραμένει σχεδόν απαθής, παρακολουθώντας καρτερικά τους πολιτικούς ταγούς να τον περιφέρουν με  το λουρί και να τον γεμίζουν με κούφιες υποσχέσεις, ανέμελες εμφανίσεις επιδεικνύοντας συμπεριφορά Κροίσου, όταν η ανεργία και η φτώχεια μαστίζουν τον τόπο μας.

 

Και λέμε ότι ο λαός είναι σχεδόν απαθής, γιατί απλώς αντιδρά θεωρητικά και λεκτικά, χωρίς να μετατρέπει την αντίδραση του σε πράξη.

 

Αυτό επιτρέπει στους πολιτικάντηδες και τους τυχοδιώκτες που διαφεντεύουν τη μοίρα της πατρίδας μας να συνεχίζουν να λαϊκίζουν, να ψευδολογούν και να κρύβουν τις εγκληματικές, διαχρονικά ευθύνες για το εθνικό και οικονομικό κατάντημα της Κύπρου και του Ελληνισμού.

Δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε τον αγώνα για πραγματική εξυγίανση του πολιτικού συστήματος, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι, καθώς μόνο ο λαός μπορεί να ανατρέψει το καθεστώς της σαθρότητας με τη συμμετοχή και τη συμβολή του καθενός από εμάς στην πολιτική ζωή του τόπου.

Επιβάλλεται, οι πολίτες να αντιδράσουν και να στείλουν στα αζήτητα αυτούς που για πέντε και πλέον δεκαετίες απέτυχαν παταγωδώς.

 

Μας εξευτέλισαν, μας διέσυραν, μηδένισαν την πίστη μας και την εθνική μας ταυτότητα. Μας κατάντησαν πολίτες δεύτερης τάξεως μέσα στην ίδια μας την πατρίδα καταπατώντας βασικά  εθνικά και πανανθρώπινα δικαιώματα μας.

 

Κρίνος Ζ. Μακρίδης

(Πρόεδρος)

Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου

 

Βίντεο

Μόνιμα