Antistasi

Η τοποθέτηση του κ. Νταβούτογλου στον υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας, είχε συνοδευτεί από την εξαγγελία του νέο-οθωμανικού δόγματός του, που ως πρώτη εφαρμογή είχε τα «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες». Αν εξαιρεθεί η Ελλάδα, από την οποία οι Τούρκοι παίρνουν ό,τι ζητούν (και πρέπει να τους ευγνωμονούμε επειδή δεν ζητούν περισσότερα μέχρι στιγμής), το δόγμα Νταβούτογλου μεταβλήθηκε σε «μόνο προβλήματα με τους γείτονες».

Και μάλιστα, με αρνητικές επιπτώσεις για την τουρκική πολιτική, σε όλα τα μέτωπα, τις οποίες κλήθηκε να διασκεδάσει με την ανάθεση σ’ αυτήν -από το ΝΑΤΟ- του ρόλου «τιμωρού» της Συρίας, που τολμά να αντέχει ακόμη στους «εξεγερμένους μισθοφόρους».

Μόνο που η υπόθεση της Συρίας μπορεί να εξελιχθεί σε Πύρρεια νίκη. Και τούτο διότι ανοίγονται και άλλα μέτωπα, τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσει, κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Πρώτα, φυσικά, θα πρέπει να μπορέσει να κάμψει την συριακή αντίσταση, που δεν είναι μόνον συριακή. Είναι και ρωσική, είναι και ιρανική, είναι και κουρδική (οι Κούρδοι της Συρίας βρίσκονται στο πλευρό του κ. Άσσαντ, διότι τους υποσχέθηκε αυτονομία).

Το Ιράν και η Ρωσία, προσβλέπουν στο συριακό έδαφος, ως το μόνο στη Μεσόγειο που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για ελλιμενισμό των πολεμικών σκαφών τους. Το λιμάνι της Ταρσού (Ταρτούς, μετονόμασαν οι Άραβες την κάποτε ελληνική αποικία) διεκδικούν και οι δύο χώρες, με την ίδια σχεδόν επιτυχία.
Οι μεν Ρώσοι, διότι είχε παραχωρηθεί στην ΕΣΣΔ από τον Χαφέζ αλ Άσσαντ, πατέρα του τωρινού προέδρου, είχαν εγκαταλείψει το λιμάνι επί προεδρίας Γέλτσιν, αλλά τώρα επανήλθαν. Οι Ιρανοί έχουν υπέρ αυτών το γεγονός ότι ο πληθυσμός πέριξ της Ταρσού είναι αμιγώς μουσουλμανικός, και τον είχαν ξεσηκώσει να διαδηλώνει υπέρ της παραχώρησης του λιμανιού στο Ιράν. Και οι δύο χώρες, έχουν επίσης το πλεονέκτημα ότι εξοπλίζουν την Συρία, ενώ η Ρωσία υπερέχει στην πολιτική υποστήριξη, ιδιαίτερα στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Έχει δηλώσει δε, επανειλημμένα, ότι δεν θα δεχθεί στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ, τύπου Σερβίας ή Λιβύης. Σε αντιστάθμισμα, δεν θα είχε αντίρρηση σε εσωτερική μεταβολή, με την προϋπόθεση ότι το νέο καθεστώς θα ήταν το ίδιο φιλικό προς αυτήν με το καθεστώς Άσσαντ.

Έτσι η Τουρκία, διστάζει να αναλάβει εμφανείς στρατιωτικές πρωτοβουλίες και περιορίζεται μέχρι σήμερα στην υποστήριξη των «εξεγερμένων μισθοφόρων» που επιχειρούν από το έδαφός της (και εν μέρει από την Ιορδανία). Θα έχει απέναντί της την Ρωσία και το Ιράν, το οποίο ήδη έχει δηλώσει πως θα επιτεθεί κατά της Τουρκίας αν εκδηλωθεί επίθεση εναντίον του (λόγω της αντιπυραυλικής ασπίδας που έχει εγκατασταθεί από ΝΑΤΟ και Ισραηλινούς στη Μαλάτια).

Με το προχθεσινό περιστατικό ήδη πήρε απάντηση από την πολιτική ηγεσία της Συρίας και τους Ρώσους χειριστές των πυραύλων που κατέρριψαν το τουρκικό αεροσκάφος. Η Τουρκία δεν το περίμενε. Ίσως έχει συνηθίσει ότι μπαινοβγαίνει στους ελληνικούς ουρανούς, χωρίς ουσιαστική απάντηση.

Κοντά σ’ αυτά καλό είναι πούμε και κάτι που δεν είναι γνωστό στο ελληνικό κοινό. Ότι οι Τούρκοι δεν επιχειρούν νυκτερινές αεροπορικές πτήσεις. Αυτός είναι ο λόγος που οι Τούρκοι στρατιωτικοί είχαν τρομοκρατηθεί στην περίπτωση της νύχτας των Ιμίων, την οποία σχεδίασε η κ. Τσιλέρ -και την οποία «εξαφάνισαν» στη συνέχεια- διότι αν η ελληνική αεροπορία επιχειρούσε, θα είχαν ηττηθεί κατά κράτος, με την αεροπορία τους καθηλωμένη.

Η επίσημη εξήγηση των μη νυχτερινών επιχειρήσεων, ήταν πως δεν ήσαν εφοδιασμένα τα αεροπλάνα με τα κατάλληλα όργανα για νυκτερινές πτήσεις. Όμως, δικοί μας πιλότοι με τους οποίους συζήτησα το θέμα, δεν έχουν καμιά αμφιβολία ότι οι Τούρκοι αεροπόροι δεν πετούν τα βράδια, επειδή είναι δεισιδαίμονες. Τείνω να το αποδεχθώ, διότι ενώ έχουν 700.000 στρατιώτες, χρησιμοποιούν ξένους πιλότους.

Στην Κύπρο το 1974 αυτό είχε διαπιστωθεί. Πριν από μερικούς δε μήνες, έπεσε εκπαιδευτικό αεροπλάνο κοντά στη Σμύρνη, με δύο νεκρούς εκ των οποίων ο εκπαιδευτής ήταν Πακιστανός.

Δυστυχώς, τη νύκτα των Ιμίων αντί εθνικής ηγεσίας είχαμε τον Σημίτη και τον Πάγκαλο (τους οποίους ο ελληνικός λαός επιβράβευσε στη συνέχεια επανεκλέγοντάς τους).

Οι Ρώσοι/Σύροι χειριστές των αντιπυραυλικών συστημάτων (όμοια με τα δικά μας που «σκουριάζουν» στην Κρήτη), έδωσαν στους Τούρκους ένα ηχηρό ράπισμα. Όπως συμβαίνει μόνιμα, οι Τούρκοι θα απαντήσουν με υψηλή εκφοβιστική ρητορεία -το έπραξαν και στην Κύπρο- αλλ’ αυτή τη φορά δεν έχουν απέναντί τους Έλληνες πολιτικούς.

Ο Μακεδών
πηγή

Βίντεο

Μόνιμα