Antistasi


Από το πρόσφατο έντονο εμφυλιοπολεμικό κλίμα, για το οποίο αποκλειστική ευθύνη φέρει η (κατά Βουλή έκπτωτη) Εκτελεστική εξουσία, δεν πέρασε αλώβητος ούτε ο μάλιστα ευαίσθητος τομέας της παιδείας. Η προσπάθεια μεταστροφής της από Ελληνοχριστιανική σε πολυπολιτισμοκεντρική λαμβάνει σάρκα και οστά και απειλεί την αλλοίωσή της και κατ’ επέκταση την αλλοτρίωση της ελληνικής μας ιδιοπροσωπίας. Επί του θέματος άπαντες οφείλουμε να αναστοχαστούμε και να καθορίσουμε τη δράση μας τάχιστα.
Οφείλει λοιπόν να γνωρίζει ο Υπουργός της Παιδείας, πως ενεργεί ως πληρεξούσιος της Ελληνικής Κοινοτικής Συνέλευσης, που συνιστά συνταγματικώς την προστάτιδα της Ελληνικής Παιδείας του τόπου, και όχι ως απλός εκπρόσωπος της εκάστοτε Κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος. Αυτής της κοινοτικής συνέλευσης που απονενοημένα η Βουλή μας κατήργησε το 1965 ακολουθώντας κατ’ ουσία τη 13η πρόταση τροποποίησης του συντάγματος της 30ης Νοεμβρίου του 1963, από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Οφείλει να γνωρίζει η Εκκλησία της Κύπρου, πως είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την παρουσία στην ιστορία και την εν γένει πορεία του ελληνισμού στο νησί, και πως επιζήσαμε ως Έθνος και διατηρήσαμε τη γλώσσα και την ελληνοχριστιανική μας παιδεία, ένεκα των δυναμικών πρωτοβουλιών και παρεμβάσεων του ιερού κλήρου της Εκκλησίας μας. Εντός αυτού του πλαισίου, οφείλει ο προκαθήμενός της, ως ο συνεχιστής του έργου του ιερομάρτυρα Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, να παρεμβαίνει δυναμικά, ούτως ώστε η παιδεία μη εκφύγη του Ελληνοχριστιανικού της άξονα.
Οφείλουν να γνωρίζουν οι νομοθέτες πως στα θέματα παιδείας πρέπει να δρουν και ως παιδαγωγοί και όχι μόνον ως πολιτικοί ή έτι χειρότερα ως κομματικά φερέφωνα· διότι τα της παιδείας θέματα, δεν πρέπει να αποτελούν πεδίο πολιτικής αντιπαραθέσεως. Οφείλουν να γνωρίζουν λοιπόν οι νομοθέτες πως «Το γαρ όλον και παν έργον της νομοθεσίας εις την παιδείαν ανήψεν. Της παιδείας, ην μέγιστον ηγείτο του νομοθέτου και κάλλιστον έργον είναι.” (Λυκούργος)
Οφείλουν να γνωρίζουν οι πολίτες, πως ο Τούρκος γείτονας κινούμενος συμπλεγματικά μεταξύ ισλαμισμού και νεοθωμανισμού, επιδιώκει την τουρκοποίηση της νήσου δια της αλώσεως της εθνικής μας συνείδησης. Ενόσω το τουρκικό όραμα παραμένει επεκτατικό, ενόσω η Τουρκία μεγεθύνεται στρατιωτικά, ενόσω ο τουρκικός στρατός παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των κατοίκων του τόπου μας, ενόσω το τουρκικό κράτος συστηματικά εποικίζει και συλά τα ιερά χώματά μας, και ενόσω η Πατρίδα μας βρίσκεται υπό ημικατοχή, ένας έκαστος των πολιτών οφείλει αδιαλείπτως να απαιτεί Ελληνική Παιδεία. Άπας ο Ελληνισμός δεν έχει την πολυτέλεια του εφησυχασμού, οφείλει να παραμένει σε εγρήγορση.
Οφείλουν πρωτίστως οι παιδαγωγοί, οι σκαπανείς και στυλοβάτες της παιδείας, να γνωρίζουν, πως αποτελούν τους συνεχιστές των πνευματικών μας πατέρων που ιχνηλάτησαν την αρχαία ελληνική σκέψη και ιστορία. Οφείλουν δια μέσου μιας πολυθεματικής παιδείας, μακριά από ‘πολυπολιτισμικούς’ πειραματισμούς, να καλλιεργούν την κριτική σκέψη και να καθιστούν τους νέους μύστες των ιδανικών, των αρχών και διαχρονικών αξιών της φυλής μας, εντρυφώντας στα κείμενα τόσο της αρχαιοελληνικής γραμματείας όσο και της νεοελληνικής διανόησης. Ερειδόμενοι στο αισχύλειο πνεύμα του μη συμβιβασμού με την αδικία, θα καταλήξουν στον Επιτάφιο του Θουκυδίδου, και στην εννοιολογική ταύτιση της ευδαιμονίας με την ελευθερία και της ελευθερίας με τη δύναμη της ψυχής, αφού «το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον» (μια εννοιολογική ταύτιση που πετυχαίνεται αφού τα κατηγορούμενα ‘ελεύθερον’ στο ‘εύδαιμον’, και ‘εύψυχον’ στο ‘ελεύθερον’ είναι έναρθρα.) Τέλος οφείλουν να πείσουν τους νέους πως διαχρονική αρχή της φυλής μας αποτελεί το «Αλγεινοτέρα γαρ άνδρα γε φρόνημα έχοντι η μετά του [εν τω] μαλακισθήναι κάκωσις ή ο μετά ρώμης και κοινής ελπίδος άμα γιγνόμενος αναίσθητος θάνατος». Τουτέστιν, η αληθινή ελευθερία πρωτίστως αποτελεί εσωτερική υπόθεση, που μεταφράζεται σε ηθική και ψυχική τελείωση και αυτάρκεια, συντριβή των εσωτερικών φόβων και πίστη στις απεριόριστες δυνάμεις του πνεύματος και της ψυχής.
Αυτήν την αληθινή ελευθερία, η ελληνική παιδεία, που χρέος έχουμε άπαντες να υπερασπίσουμε και να βιώσουμε, παρέχει και προασπίζει ες αεί.

Δρ. Γιώργος Χάιλος
Πανεπιστημιακός-Μαθηματικός

Υ.Γ. Ο κ Πρόεδρος οφείλει τίποτα. Γνωρίζει τίποτα. Ευθύνεται για τίποτα. Απαλλάσσει εαυτόν και απαλλάσσεται υπό των πολιτών λόγω…

Βίντεο

Μόνιμα