Γιατί ο κος Αβέρωφ Νεοφύτου δεν βλέπει την πραγματικότητα;

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διάβασα τη «βαθυστόχαστη» ανάλυση του κ. Αβέρωφ Νεοφύτου. Μπορεί οποιοσδήποτε να ανατρέξει σ’ αυτήν πατώντας εδώ: http://www.disy.org.cy/default.asp?id=904

Το γεγονός ότι το θέμα των σχέσεων με το Ισραήλ το αναλύει ένας πολιτικός που ηγείται ενός κόμματος, (άσχετα εάν τούτο το κόμμα συναγωνίζεται τους κομουνοδιεθνιστές του ξενοκίνητου Akel  στο ξεπούλημα της πατρίδος) και όχι κάποιος «κοινός θνητός» (σαν και του λόγου μου – είμαι απλά  ένας ταπεινός πολίτης-) έχει ιδιαίτερη σημασία.

Εγώ πάντοτε πίστευα ότι η Κύπρος, λειτουργώντας εντός του γεωπολιτικού γίγνεσθαι, οφείλει να βελτιώσει τις σχέσεις της με το Ισραήλ. Επιτέλους σε αυτήν την ομολογουμένως εύκολη στην σύλληψη αλλά, για διάφορους λόγους ανεφάρμοστη στην πράξη αναγκαιότητα, κατέληξε και κάποιος πολιτικός.Η διαφορά όμως της δικής μου προσέγγισης με αυτή του κ. Αβέρωφ έγκειται σε κάποιες λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά.

Δεν γνωρίζω (αφού δεν μας κατονομάζει) για ποια κέντρα λήψεων αποφάσεων  αναφέρεται ο κ. Αβέρωφ, στα οποία είναι παντοδύναμο και  δικτυωμένο το εβραϊκό λόμπι. Πρέπει να γνωρίζει όμως ο κ.Αβέρωφ ότι στην εποχή μας, εκτός από την γειτόνισσα μου την κα. Μαριλού, που ανεβάζει πυρετό αν χάσει επεισόδιο από την «Αίγια φούξια» ή το «Χ- Factor» και εκτός από την κάθε Μαριλού, της οποίας το «είναι» εξαρτάται από τις «εμβριθείς» αναλύσεις της…Τατιάνας και η έγνοια της είναι ο χωρισμός της Μενεγάκη και  εκτός από τον αυτοαποκαλούμενο νέο Αριστοφάνη – Λαζόπουλο και τον κάθε Λαζόπουλο, όλοι οι άνθρωποι του κόσμου με λίγο πάνω από τον μέσο δείκτη νοημοσύνης γνωρίζουν ότι το ΝΑΤΟ, ο ΟΗΕ, η ΕΕ, το ΔΝΤ, η Παγκ.Τράπεζα, οι  ΜΚΟ και τα πανίσχυρα παγκόσμια ΜΜΕ είναι όργανα της εβραιοσιωνιστικής Παγκόσμιας Κυβέρνησης, της οποίας ο σκοπός είναι η καταδυνάστευση και η ποδηγέτηση των Εθνών.

Και επειδή θέλω να πιστεύω ότι όλοι οι πολιτικοί έχουν δείκτη νοημοσύνης πάνω από μέσο και είναι σίγουρα εξυπνότεροι της κας. Μαριλού, μάλλον μόνο η δειλία του κ. Αβέρωφ δεν του επιτρέπει να ομολογήσει ευθέως ποιοι παίρνουν της παγκόσμιες αποφάσεις και προσπαθεί να μας μπουρδουκλώσει  με «λόμπι» και άλλα τινά…

Και βέβαια δεν μπορώ να κατηγορήσω τον κ .Αβέρωφ για έλλειψη γνώσεων και διορατικότητας, γι` αυτό περιμένω να μας πει τους λόγους που κάνει την πάπια για πτυχές, οι οποίες μόνο από την κα. Μαριλού περνούν αδιάφορες.

Πως γίνεται μέσα από αυτήν την επιδημία του πολυφυλετικό χάους που επεβλήθη σε όλα τα Έθνη, με προφανή σκοπό την πολτοποίηση των λαών και κάλυψη των αντιστάσεων ώστε τα Έθνη να γίνουν ένας πολτός εύπλαστος και χωρίς αντιστάσεις, το Ισραήλ τα καταφέρνει να τη βγάζει καθαρή χωρίς να έχει κανένα, μα κανένα λαθρομετανάστη; Το Ισραήλ αντί να φορτωθεί το βάρος των μεταναστών υιοθετεί την απλή λύση: τους εκτελεί μόλις αυτοί επιχειρήσουν να διέλθουν τα σύνορα.

Θα έπρεπε ο κ. Αβέρωφ να μας εξηγήσει πώς το νεοσύστατο κράτος του Ισραήλ κατάφερε όχι μόνο να διατηρηθεί στο χρόνο (σε αντίθεση με μας που χάνουμε σταδιακά την κυριαρχία μας) αλλά κατάφερε κιόλας να  επαυξήσει το ζωτικό του χώρο! Γιατί τον κ.Αβέρωφ δεν τον προβληματίζει το γεγονός ότι το Ισραήλ αντί να συζητά με τους Άραβες για «εξεύρεση βιώσιμης και λειτουργικής λύσης» και παράλληλα να καταργεί τον στρατό του, καταφέρνει να διατηρεί το ηθικό των πολιτών του. Δεν διερωτάται ο κ. Αβέρωφ πώς γίνεται τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες του Ισραήλ να θεωρούν τιμή τους να υπηρετούν τρίχρονη υποχρεωτική στρατιωτική θητεία ενώ οι Κύπριοι εκθηλυσμένοι και μαμμόθρεφτοι επιδίδονται στη φυγοστρατεία;

Πως καταφέρνει το Ισραήλ να διατηρεί την κοινωνική του συνοχή και να έχει την μικρότερη εγκληματικότητα και παραβατικότητα των νέων; Πως καταφέρνει να ακμάζει τεχνολογικά και οικονομικά σε ένα περιβάλλον εχθρικό; Πως καταφέρνει να έχει συγκροτημένη όλη την εβραϊκή ομογένεια να την βοηθάει για οτιδήποτε με οτιδήποτε; Γνωρίζει ο κ.Αβέρωφ κάτω από ποιές προϋποθέσεις θα μπορούσε ένας ξένος να αποκτήσει την ισραηλινή ιθαγένεια; Αυτά τα ζητήματα αποτελούν εκ των ών ουκ άνευ για την επιβίωση ενός Έθνους και η Κύπρος θα έπρεπε να λαμβάνει μαθήματα από τον τρόπο λειτουργίας του Ισραηλινού κράτους.

Η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα, κ. Αβέρωφ, είναι μία: το Ισραήλ είναι κράτος Εθνικό. Ο μόνος σκοπός και στόχος της υπάρξεως του πηγάζει από τα Εθνικά όνειρα των Εβραίων. Η μόνη έγνοια αυτού του Κράτους είναι η διαιώνιση και η ακμή του εβραϊσμού. Και αυτό δεν αλλάζει με καμιά ξενόφερτη ιδεολογία.

Ακούστε ρε! Εγώ κράτος με τέτοιες αρχές θέλω για την Πατρίδα μου κι όχι αυτό που προσπαθείτε να φτιάξετε εσείς και οι όμοιοι σας. 

Ναι, εκτός από «αφαλατώσεις», «αέριο» και «επενδύσεις» (ξεπούλημα γης με άλλα λόγια), έχουμε να διδαχθούμε πολλά από το κατά τ’ άλλα εχθρικότατο προς τον Ελληνισμό, Ισραήλ…..

Σπαρτιάτης Ν.Ι.

Στέλεχος ΚΕΑ