Antistasi

 

Κυκλοφόρησε πρόσφατα το βιβλίο: «Οι Άγνωστοι Στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ 1974». Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί και ως «Το ΕΠΟΣ της ΕΛΔΥΚ». Το βιβλίο μοιάζει με μυθιστόρημα αλλά δεν είναι. Σ’ αυτό καταγράφονται με μαρτυρίες στρατιωτών της ΕΛΔΥΚ με συγκλονιστικές λεπτομέρειες οι μάχες της ΕΛΔΥΚ. Ο αναγνώστης μέσα από ολοζώντανη αφήγηση βιώνει το δράμα και την αγανάκτηση  των αφηγητών για την προδοσία. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου και το φωτογραφικό υλικό αναδύεται η ελληνική λεβεντιά, η οποία σφραγίζει ανεξίτηλα με αίμα το πεδίο της τιμής.

 

Ανάμεσα στους πολλούς ήρωες παρελαύνει η μορφή του λοχία Θεμιστοκλέους Ελευθερόπουλου. Ο λοχίας Ελευθερόπουλος «αυτοπροαιρέτως» αποφασίζει να επιστρέψει στο στρατόπεδο όπου η δόξα του επεφύλαξε τον τίτλο της αθανασίας! Εκεί όπου «γεννιούνταν ήρωες, πέθαιναν οι Τιτάνες, εκεί χηρεύαν οι μικρές, μαυροφορούσαν μάνες»!  Μάταια προσπαθούσαν οι άλλοι να τον συγκρατήσουν. Ούτε και η γλυκιά νοσταλγία της ζεστής αγκαλιάς της αρραβωνιαστικιάς του, της όμορφης δασκαλίτσας η οποία τον ανέμενε στη Λαμία για να τελέσουν τον γάμο, στάθηκε ικανή να τον μεταπείσει! Αυτός βάδισε ολόισια προς τον θάνατο μη πλήρη συνείδηση του καθήκοντος αποστομώνοντας τους λοιπούς: «και να πεθάνουμε, θα ζήσουμε για πάντα στην Ιστορία»!

 

Η λεβεντιά του Δημητρίου Συμήτα! Ολοίδιος ο Αθανάσιος Διάκος, μόνος με τον Λουκά Βαρελτζή, ημίγυμνος και ολόρθος κυκλωμένος από τα μεχμετζίκ να σκορπά τον θάνατο και τον όλεθρο σ’ αυτούς που τόλμησαν να μαγαρίσουν τα Άγια Χώματα της Κύπρου, μέχρι που μια ριπή πολυβόλου τουρκικού άρματος τον έκοψε στα δυό!

 

Η ανδρειοσύνη του Βασιλείου Ευσταθόπουλου, ο οποίος ξημερώματα της 22ας Ιουλίου 1974, σαν άκουσε το σύρσιμο του τούρκου καταδρομέα να πλησιάζει το όρυγμα, πετάχτηκε σαν αίλουρος πάνω από το ανάχωμα και καθώς καβαλλούσε τον βάρβαρο και με το ίδιο το μαχαίρι του τούρκου τον έστελνε στον αγύριστο, φώναζε στον συμπολεμιστή του: «έχε το νου σου στον πίσω, αυτόν τον καρύδωσα»!

 

Το βιβλίο (μολονότι και o συγγραφέας, καθ΄ομολογία του ιδίου, λιποτακτεί σε κάποιο σημείο της μάχης) στιλιτεύει τους ριψάσπιδες και προδότες. Αυτούς που έστειλαν την Εθνική Φρουρά για ύπνο ενώ τα αποβατικά των Τούρκων βρισκόντουσαν έξω από το Πέντε Μίλι. (βλ. Ελευθερίου Σταμάτη «Κύριοι πάτε για ύπνο»). Κολάζει ονομαστικά τους εφιάλτες. Καταφέρνει να καταγραφούν τα ονόματα των πουλημένων και να παραμείνουν λεκιασμένα στους αιώνες των αιώνων στα μαύρα κατάστιχα της Ιστορίας!

 

Το βιβλίο θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και ως απάντηση στο βιβλίο του Γκουρογιάννη, το οποίο διαφημίσθηκε ακόμη και από έντυπα όπως η «Ένωσις» και το «Άρδην». Αυτός ο Γκουρογιάννης, προφανώς όχι φτιαγμένος από την ίδια πάστα των ηρώων, προσπαθεί να ποδοπατήσει το ήθος των πολεμιστών και να σπιλώσει τη θυσία τους.

 

Για όσους θέλουν να ενδιατρίψουν, να ψαύσουν το άρωμα της εποχής και να ενταχθούν στο πνεύμα αντίστασης και αυτοθυσίας που πλανάτο στα μαρμαρένια αλώνια του τότε, στην παραλιακή λωρίδα της Κερύνειας, στις πλαγιές του Πενταδακτύλου και στην πεδιάδα του Κιόνελι, αυτών των δεκαοκτάχρονων και εικοσάχρονων παιδιών που τους καλημέριζε η αυγή, οι οποίοι προσπάθησαν με κάθε μέσο που είχαν στη διάθεσή τους να ανακόψουν την προέλαση του Αττίλα στις προδομένες Κυπριακές Θερμοπύλες, τους παραπέμπουμε επίσης στο προσφάτως εκδοθέν βιβλίο του Χάρη Κουπάτου «Κύπρος 1974 όταν σπάζει η σιωπή».

 

Το Κίνημά μας είχε χρηματοδοτήσει την έκδοση και έγραψε τον επίλογο του βιβλίου. Σ’ αυτόν τον επίλογο κωδικοποιούμε το Χρέος: «Η δικιά μας γενιά αλλά και οι επόμενες, έχοντας ως ιερή παρακαταθήκη τον αγώνα των νεκρών Ηρώων μας, εκεί που πλανώνται αδικαίωτες οι ψυχές των,  στη ματωβαμένη πεδιάδα του Κιόνελι και στις ματωβαμένες πλαγιές του Πενταδακτύλου οφείλουμε να τους προσφέρουμε τη δικαίωση, υψώνοντας το γαλανόλευκο λάβαρο της λευτεριάς εκεί όπου σήμερα θολώνουν τον ορίζοντα τα μιαρά σύμβολα της κατοχής.  Να κάνουμε πραγματικότητα τη νικηφόρα παρέλαση στη Λεωφόρο Ελλάδος στην Κερύνεια,  την οποία ήταν ταγμένοι να πραγματοποιήσουν ΕΚΕΙΝΟΙ που όμως δεν πρόλαβαν. Δικαιώνοντας έτσι τους ηρωικούς νεκρούς, δικαιώνουμε την Ιστορία, δικαιώνουμε τα Εθνικά Πεπρωμένα και δικαιώνουμε συνάμα τα ιδανικά της Ανθρωπότητας, τα οποία οι Προπάτορες των Ηρώων μας θεμελίωσαν «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι» και αντάμωσαν τις ζωές τους επί γενεές γενεών, για να βρουν οι άνθρωποι το δρόμο τους και να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση».

Δεκέμβριος 2009

 

Νέα ενημέρωση, Μάιος 2013: Το βιβλίο έχει εξαντληθεί και δεν προωθείται πλέον από την ιστοσελίδα μας. Με τον συγγραφέα του βιβλίου έχουμε δε διακόψει κάθε επαφή και δεν επιθυμούμε να έχουμε οποιαδήποτε σχέση μαζί του.  Η ανάρτηση ωστόσο θα παραμείνει αφιερωμένη στους τιμημένους Ήρωες που ΠΕΘΑΝΑΝ για την Κύπρο και όχι βέβαια ως διαφήμιση προς όφελος του συγγραφέα. Οι διαφορές μας με τον συγγραφέα είναι βαθύτατα ιδεολογικές και ηθικές. Το βιβλίο μολονότι εξυμνεί το Μακάριο και προβαίναι σε άστοχη φιλομακαριακή φλυαρία, το προωθήσαμε διότι θελήσαμε να μάθει ο κάθε Έλληνας την Ιστορία της Μάχης της ΕΛΔΥΚ. Η Ιστορία αυτή γράφτηκε με το αίμα των Ηρώων. Παραιτούμαστε όμως από την προώθηση του βιβλίου διότι η δάθεσή του παρεξέκλινε του σκοπού, τον οποίο πιστέψαμε ότι θα υπηρετούσε, όταν το χρηματοδοτούσαμε.  Στη δεύτερή του έκδοση, ο συγγραφέας, δίνοντας ρεσιτάλ πρωτοφανούς αγνωμοσύνης, αφαιρεί τον επίλογό μας (και όχι μόνο) και στη θέση του προσθέτει φωτογραφία με τον ίδιο (ως γυμναστή)  να επιχειρεί να συντονίσει ένα αδέσποτο κοπάδι μαθητριών οι οποίες, υποτίθεται, παρελαύνουν.  Δυστυχώς βγήκαμε πολύ γελασμένοι και ζήσαμε από πρώτο χέρι το απόφθεγμα: “φοβού τον υπό εσού ευεργετηθέντα”.  Εναντίον του συγγραφέα θα κινηθούμε δικαστικώς.

 

Βίντεο

Μόνιμα