Antistasi

του Παναγιώτη Κλεοβούλου

8 Μαΐου 2017. Κρατητήρια Λεμεσού

«Εάν δεν είσαι έτοιμος να πεθάνεις για τις ιδέες σου ή εσύ δεν αξίζεις ή οι ιδέες σου».

Έζρα Πάουντ

Αγαπητοί συναγωνιστές, αγαπημένα μου πρόσωπα και φίλοι,

Η Ελληνική ψυχή μου, λεύτερη, ξεφεύγει από τις χαραμάδες του κελιού και ταξιδεύει προς την Γενέθλια Γη. Εκεί, στα Ιερά Χώματα που με ανάθρεψαν.

Εισέρχεται ευλαβικά στην Εκκλησία Χρυσελεούσης. Εκεί με βάφτισαν, εκεί γαλβανώθηκε στη ψυχή μου, η πίστη μου στον Ύψιστο. Εκεί, μέσα από τα Βυζαντινά ακούσματα, έμαθα να αγαπώ τη δημοτική μουσική και τον Ελληνικό Πολιτισμό μας. Δίπλα και το σχολείο, όπου οι καλοί μου διδάσκαλοι σφυρηλάτησαν στη παιδική μου ψυχή τα Νάματα του Έθνους. Αυτοί, σε απόλυτο συντονισμό με τους γονείς μου (άλλοι καιροί, άλλα ήθη), με έμαθαν να αγαπώ την Ιστορία του Γένους μας.

Μεταφέρομαι στο ταπεινό εκκλησάκι του Άη Γιώργη, του πολεμιστή, του τροπαιοφόρου. Προσκυνώ την Χάρη του. Εκεί αναπαύονται οι πρόγονοί μου. Κλίνω ευλαβικά το γόνυ μπροστά από τον τάφο τους.

Λεύτερη η ψυχή φτερουγίζει προς το Ποτάμι, που τόσο αγάπησα παιδιόθεν. Η αέναη ροή του κουβαλά ζωή και μνήμες. Όπως την αέναη μαιανδρική πορεία του Έθνους.

Απέναντι, στην κυμματοειδή γραμμή της οροσειράς του ορίζοντα, αφουγκράζομαι τη συμπαντική ηχώ. Συλλαμβάνω την ιαχή των Πολεμιστών του Έθνους μας. Αυτή την ιαχή, την οποία οι γονατισμένοι γραικύλοι, ξενόδουλοι και πληρωμένοι, υπακούοντας στους ξένους Πάτρωνές τους, μανιωδώς και απελπισμένα, πασκίζουν να την σβήσουν.Λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω από το Ποτάμι, στις παρυφές της οροσειράς, περπάτησε, για τελευταία φορά ελεύθερος ο αιώνιος έφηβος Ευαγόρας.

Η αγονάτιστη ψυχή, λεύτερη, ανυπότακτη, υπερίπταται του Δάσους της Πάφου και σκύβει στον Μαχαιρά για να προσκυνήσει και να μεταλάβει, από το άχραντο καρβουνιασμένο σώμα του Ήρωα, την θερμουργό πνοή της Ιστορίας.

Από την υπόδουλη στους μασονοδεξιούς και μπολσεβίκους δυνάστες Ελληνική μας Γη, πετά στο μαγαρισμένο από τον βρώμικο Αττίλα, τμήμα της. Από ψηλά ατενίζει, στα κράσπεδα του Πενταδακτύλου, τα Ιερά Λείψανα του σαλπιγκτή της ΕΛΔΥΚ. Από εκεί μπορεί να βλέπει τις εικόνες του μέλλοντος. Τα λείψανα του σαλπιγκτή λαμβάνουν σάρκα! Ορθώνεται γίγαντας και ηχεί το σάλπισμα. Οι πολεμιστές του Μαραθώνα, των Θερμοπυλών, της Σαλαμίνας, των Πλαταιών, της Πύλης του Ρωμανού, του 1821, της Πίνδου και της ΕΟΚΑ, με αγριεμένα πρόσωπα, προσέρχονται στο προσκλητήριο και με μπροστάρη τον τελευταίο μεγάλο Έλληνα, τον Διγενή, ξεδιπλώνουν τις φοβερές σημαίες του Ποιητή και με πολεμικές κραυγές ξεχύνονται στα διάσελα του Πενταδακτύλου για να λευτερώσουν την σκλάβα Πατρίδα.

Η σημαία δεν υποστέλλεται. Ο Αγώνας συνεχίζεται μέχρι τη Λευτεριά.

Παναγιώτης Κλεοβούλου

 

Βίντεο

Μόνιμα