Antistasi

10--6-thumb-large

Η εικονιζομένη κυρία είναι πρώην Υπουργός Εξωτερικών και ονομάζεται (Τ)ερατώ ΚοζάκουΜαρκουλλή. Η κυρία αυτή, με εμφανή χαρακτηριστικά τα οποία μάλλον παραπέμπουν σε τούρκικο φαινότυπο, αποτελεί χαρακτηριστική φυσιογνωμία Κυπριλέζου.

Αυτή η κυρία διετέλεσε και  πρέσβειρα, και σήμερα σιτίζεται από τον Ελληνα Κύπριο φορολογούμενο ως μέλος των τεχνικών επιτροπών για την “επιχείρηση κέρδους” των συνομιλιών επίλυσης του κυπριακού.

Η κυρία αυτή ένοιωσε την ανάγκη να εκφράσει ειλικρινή δημόσια απολογία προς τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες της (Όχι δικούς μας, βέβαια) για τα «αποτρόπαια (κατά την έκφρασή της) εγκλήματα που διαπράχθηκαν στις 14 Αυγούστου 1974 από εξτριεμιστές της ΕΟΚΑ Β σε βάρος 126 γυναικόπαιδων στα χωριά Αλόα, Μαράθα και Σανταλάρη και 85 αμάχων ανδρών (περιλαμβανομένου και ενός αγοριού 12 ετών) από το χωριό Τόχνη» αναφέρει σε ανάρτησή της στο διαδίκτυο και προσθέτει. «Δυστυχώς όλα αυτά τα 42 χρόνια καμία διερεύνηση δεν διεξάχθηκε από το επίσημο κράτος της Δημοκρατίας για διαλεύκανση αυτών των εγκλημάτων και κανένας από τους ενόχους δεν οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη. Είναι καιρός να συσταθεί επιτέλους μια Eπιτροπή Αλήθειας για αποτελεσματική εξακρίβωση της αλήθειας πίσω από την πρόσφατη Κυπριακή τραγωδία, γιατί χωρίς την αλήθεια δεν θα υπάρξει συμφιλίωση και χωρίς συμφιλίωση δεν θα υπάρξει ειρηνική συμβίωση».

Οπωσδήποτε και εμείς καταδικάζουμε τα μεμονωμένα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από την πλευρά ελληνοκυπρίων. Ωστόσο  τα εγκλήματα θα πρέπει να διαχωριστούν από τα τουρκικά εγκλήματα, τα οποία αποτέλεσαν μέρος της σχεδιασμένης γενοκτονίας του τουρκικού κράτους εις βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού. Τα μεμονωμένα εγκλήματα τα οποία κάποιοι ελληνοκύπριοι διέπραξαν, ήσαν το προϊόν λανθασμένης και καθ’ όλα καταδικαστέας αντεκδίκησης, για εγκλήματα τα οποία οργανωμένα ο τουρκικός στρατός διέπραξε κατά συρροή, στις περιοχές που κατελάμβανε.  Εξάλλου για τα μεμονωμένα εγκλήματα, στα οποία η εικονιζομένη αναφέρεται, το Κυπριακό κράτος οδήγησε στο Δικαστήριο τους δράστες, για τους οποίους υπήρξε μαρτυρία και καταδικάσθηκαν.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι  ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής των υποχωρήσεων τα τελευταία χρόνια εδράζεται στη δήθεν επαναπροσέγγιση και στο ότι εμείς οι Ελληνοκύπριοι έχουμε διαπράξει εγκλήματα εναντίον των φτωχών και αθώων Τουρκοκυπρίων και πρέπει να τιμωρηθούμε με οδυνηρή λύση. Αυτό το τροπάριο το ακούμε καθημερινά μέχρι να το εμπεδώσουμε.

Οι φορείς που ανέλαβαν εργολαβικά την πλύση εγκεφάλου ιδίως στους νέους, με το πιο πάνω ψεύτικο τροπάριο που στηρίζεται σε ψευδή και μαύρη προπαγάνδα, είναι το THINK TANK της CIA, το International crisis group, η UNOPS, το PRIO και (φερόμενοι ως ελληνοκύπριοι) παράγοντες και δημοσιογράφοι.

Οι παράγοντες αυτοί με απαράμιλλη νεο-οθωμανική εθελοδουλία, με πράξεις και ενέργειες επιδιώκουν να επιβάλουν στο λαό το νέο σχέδιο λύσης με τη δικαιολογία του δήθεν ρεαλισμού και στο ότι φταίει πρωτίστως ο Ελληνισμός της Κύπρου διότι διέπραξε δήθεν εγκλήματα εναντίον της τουρκοκυπριακής μειονότητας.

Οι δηλώσεις αυτές της Μαρκουλή και των υπολοίπων γίνονται όπλο στα χέρια των Τούρκων οι οποίοι τις συλλέγουν και τις παρουσιάζουν στα διεθνή βήματα ότι οι Ελληνοκύπριοι διέπραξαν εγκλήματα εις βάρος των Τουρκοκυπρίων.

Δεν υπάρχει προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία, κατά το οποίο η χώρα, δράστης εγκλημάτων του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου και μάλιστα συνεχιζομένων, να επιδεικνύει τόσο θράσος και να επιτυγχάνει  να καταστεί από θύτης σε θύμα και να αναδεικνύεται, μάλιστα, κατήγορος της χώρας θύματος.

Δεν υπάρχει προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία κατά το οποίο η πολιτική ηγεσία της χώρας θύματος εγκλημάτων του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου και μάλιστα συνεχιζομένων να έχει επιδείξει τόση δουλικότητα στον κατακτητή και τόση ανικανότητα στους διπλωματικούς χειρισμούς ώστε να έχει μεταβάλει τη χώρα  από θύμα σε θύτη και σε σημείο να καλείται από διεθνείς οργανισμούς να απολογηθεί για εγκλήματα που ο λαός της ποτέ δεν διέπραξε.

Ας υπενθυμίσουμε στην κάθε Μαρκουλλή, με τη λειψή μνήμη, ορισμένα από τα καταγραμμένα τουρκικά  εγκλήματα

22 Ιουλίου 1974: Οι τoύρκoι στρατιώτες εισβάλλoυv στo χωριό Αγιoς Επίκτητoς, αvατoλικά της Κερύvειας, σκoρπoύv τo θάvατo και λεηλατoύv τα σπίτια τωv Ελλήvωv κατoίκωv.

23 Ιουλίου 1974: Μαζική δoλoφovία 22 ατόμωv στo Καζάφαvι κovτά στηv Κερύvεια.

24 Ιουλίου 1974: Δύo ημέρες μετά τηv κατάπαυση τoυ πυρός oι τoύρκoι φθάvoυv με λεωφoρεία στo δρόμo τoυ χωριoύ βoυvό πρoς τo φρoύριo Βoυφαβέvτo στov Πεvταδάκτυλo και χρησιμoπoιώvτας λευκές σημαίες παράδoσης δoλoφovoύv επτά εθvoφρoυρoύς και τραυματίζoυv άλλoυς πέvτε. Αvάμεσα στoυς vεκρoύς o έφεδρoς Αvθυπoλoχαγός Ευθυμάκης Χ” Πέτρoυ.

7 Αυγούστου1974 Σαράvτα έvας Λαπηθιώτες και μερικoί στρατιώτες δoλoφovoύvται στηv κωμόπoλη από τoυς τούρκους εισβoλείς πoυ σαρώvoυv τηv περιoχή. Αλλoι oκτώ πεθαίvoυv στις λίγες ημέρες πoυ ακoλoυθoύv εvώ είvαι άγvωστoς o αριθμός τωv Εθvoφρoυρώv πoυ εκτελoύvται εv ψυχρώ ή πέφτoυv στις εvέδρες τωv τoύρκωv πoυ πρoελαύvoυv στηv κoιvότητα στη διάρκεια της εκεχειρίας.

Τριάvτα Εθvoφρoυρoί εκτελoύvται oμαδικά από τoυς τoύρκoυς στη Μια Μηλιά καθώς πρoελαύvoυv με τηv κατάρρευση τoυ μετώπoυ κατά τη διάρκεια της δεύτερης φάσης της τoυρκικής εισβoλής.

15 Αυγούστου 1974: Οι εισβoλείς oρμoύv στo Νέo Χωρίo Κυθραίας και πυρoβoλoύv αδιάκριτα εvαvτίov τωv κατoίκωv. Σε έvα σπίτι έvα κoριτσάκι μόλις 13 μηvώv ξαπλωμέvo πάvω στo vεκρό σώμα της μητέρας τoυ πρoσπαθεί vα κρατηθεί στη ζωή γλείφovτας τo αίμα της…
15 Αυγούστου 1974: Οι τoύρκoι περικυκλώvoυv τηv Κυθρέα (ή Κυθραία) και στη συvέχεια εισβάλλoυv μέσα στo χωριό πυρoβoλώvτας αδιάκριτα και σκoτώvovτας όπoιov τoυς αρvηθεί αυτό πoυ ζητoύv.

15 Αυγούστου 1974: Οι δρόμoι στo Τραχώvι Κυθρέας γεμίζoυv από vεκρoύς με τηv είσoδo τωv εισβoλέωv στo χωριό

15 Αυγούστου 1974: Οι τούρκοι εισβoλείς oρμoύv στo Νέo Χωρίo Κυθραίας και πυρoβoλoύv αδιάκριτα εvαvτίov τωv κατoίκωv. Σε έvα σπίτι έvα κoριτσάκι μόλις 13 μηvώv ξαπλωμέvo πάvω στo vεκρό σώμα της μητέρας τoυ πρoσπαθεί vα κρατηθεί στη ζωή γλείφovτας τo αίμα της…

Περί το τέλος Αυγούστου 1974, 8 λεωφορεία 320 περίπου με Έλληνες στρατιώτες, αιχμαλώτους μεταφέρθηκαν στο Πέντε Μίλι, για να μεταφερθούν με τα αποβατικά στην Τουρκία. Οι αιχμάλωτοι, δεμένοι πισθάγκωνα, διατάχθηκαν να καθίσουν στην άμμο μέχρι τα αποβατικά να ξεφορτώσουν το τελευταίο κύμα της εισβολής και να τους πάνε στην Τουρκία. Οι στρατιώτες του Αττίλα, όπως κατέβαιναν φανατισμένοι, έπεσαν πάνω στους αιχμαλώτους με τις λόγχες εφ’ όπλου και άρχισαν να τους ξεκοιλιάζουν και να τους κτυπούν. Κάποιοι από τους Τούρκους καταδρομείς χρησιμοποίησαν και τα μαχαίρια τους σφάζοντας τους αιχμαλώτους». Μερικοί αιχμάλωτοι, περιγράφει ο Τουρκοκύπριος αυτόπτης μάρτυρας, κατάφεραν να συρθούν μέχρι το κύμα και εκεί, από τα κτυπήματα των Τούρκων, η θάλασσα βάφτηκε κόκκινη.

Οι Αττίλες χτυπούσαν με μανία με τις ξιφολόγχες και τους υποκόπανους των όπλων με τα κράνη. Μέσα σε λίγο χρόνο τα ουρλιαχτά των αιχμαλώτων σταμάτησαν, γιατί δεν έμεινε κανείς ζωντανός.

Αυτή η μαρτυρία συγκλονίζει, γιατί δείχνει ότι ο τουρκικός στρατός είχε εντολή να ξεριζώσει και να εξαλείψει καθετί ελληνικό από την κατακτημένη περιοχή…Κοντά στο ξενοδοχείο Μάρε Μόντε ανοίχτηκε μεγάλος λάκκος και οι σοροί θάφτηκαν εκεί.

Παραπέμπουμε την κάθε Μαρκουλλή στην πολύ γνωστή φωτογραφία της 14ης Αυγούστου 1974, στην οποία εικονίζονται οι Αντωνάκης Κορέλλης, Πανίκος Νικολάου, Χριστόφορος Σκορδής, Ιωάννης Παπαγιάννης και Φίλιππος Παπακυριακού των οποίων τα οστά βρέθηκαν σε πηγάδι στο Τζιάος (ρίχτηκαν εκεί μεταγενέστερα, καθώς οι τούρκοι φοβούνταν τον εντοπισμό του πρώτου τάφου), μαζί με τα οστά άλλων 14 Ελλήνων που δολοφονήθηκαν από τις δυνάμεις του Αττίλα το 1974, με βολή στο κεφάλι. Οι πέντε στρατιώτες εκτελέστηκαν λίγη ώρα μετά τη σύλληψη τους. Εκτελέστηκαν δε από τους μουτζαχίτ, στους οποίους οι αιχμάλωτοι παρεδόθησαν  από Τούρκο αξιωματικό. Μουτζαχίτ ήτο παραστρατιωτικό σώμα, το οποίο υπαγόταν στις εντολές του Ντεκτάς, με οργάνωση και συγκρότηση τακτικού στρατού. Αποτελούσαν το ένοπλο τμήμα της περιβόητης ΤΜΤ, η οποία κατά την εισβολή ενεργούσε ως παράρτημα του Τουρκικού στρατού. Αυτοί οι μουτζαχίτ είναι σαρξ εκ της σαρκός των λεγόμενων Τουρκοκυπρίων.

Παραπέμπουμε την κάθε Μαρκουλλή στις συγκλονιστικές περιγραφές εν ψυχρώ εκτελέσεων Ελληνοκυπρίων από Τούρκους  και βιασμούς γυναικών που περιγράφει ο Σενέρ Λεβέντ που εκδίδει στα κατεχόμενα την εφημερίδα AFRIKA.

“Δεν ξέρω εσείς πως διαβάζετε αυτές τις ιστορίες αλλά εγώ όσο τις διαβάζω ανατριχιάζω… Απερίγραπτα αισθήματα κυκλώνουν την ψυχή μου…Δεν ξέρω μπορεί να φερθώ ακατάλληλα…Βρίζω…Θυμώνω…Μου έρχεται να κλάψω…Θέλω να ανέβω σε ένα βουνό και να κραυγάσω όσο αντέχουν τα πνευμόνια μου…

Ποιος θα τους το έλεγε ότι μια μέρα θα ερχόταν κάποιοι και θα σκότωναν παιδιά και γέρους όλους ανεξαιρέτως…Που θα λεηλατούσαν τα σπίτια και θα βίαζαν γυναίκες και κορίτσια…Ποιος θα το σκεφτόταν;

Οι τρίχες μου σηκώνονται όσο ακούω εκείνες τις ιστορίες…Μια ακόμη φρίκη μου περιέγραψαν πριν από λίγες μέρες. Ένας αιχμάλωτος Ελληνοκύπριος…

Κείτεται μέσα στα αίματα κάτω….Όπου να είναι θα αφήσει την τελευταία του αναπνοή…Ευρισκόμενος κάτω είπε “Ζήτω το ελληνικό έθνος, ζήτω η ένωσις…”

Εκεί λοιπόν ένας Τουρκοκύπριος εξουσιοδοτημένος με το να σκοτώνει τους Ελληνοκύπριους αιχμαλώτους, πατάει τον λαιμό του στρατιώτη… Και μετά ακουμπά το αυτόματο του στο κεφάλι του…Τράβηξε την σκανδάλη…Ο διαλυμένος εγκέφαλος πετάχτηκε έξω και κόλλησε στην μπότα του…Τόσο πολύ που επί μέρες δεν μπόρεσε να καθαρίσει την μπότα του…

Η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ που ακολουθεί τα ίχνη των αγνοουμένων περιέγραψε πάλι φριχτά πράματα… Δύο Τουρκοκύπριοι συνέλαβαν μια Ελληνοκύπρια…Την βίασε ο ένας…Και μετά την σκότωσε…Ο άλλος θύμωσε : Γιατί δεν την άφησες και για μένα ; Και γυρνά ο άλλος και του λέει “ακόμη ζεστή είναι, αν θες πάνε και εσύ”….

Και το πιο άσχημο είναι πως χρόνια μετά αυτοί οι δύο φίλοι λογομάχησαν σε ένα καφενείο : “Δεν σε συγχώρησα ποτέ, αυτή η γυναίκα ήταν και δικό μου δικαίωμα…Έπρεπε να την αφήσεις και σε μένα, αλλά εσύ βιάστηκες να την σκοτώσεις…”

Βίντεο

Μόνιμα