Antistasi

cebacebfcebacebaceb9cebdceb1-ceb1cebdcf84ceb9ceb3cf81ceb1cf86ceae


ΓΙΑ ακόμη μια χρονιά, τα χώματα τη Τηλλυρίας μολύνθηκαν από την παρουσία χιλιάδων Τούρκων – Τουρκοκυπρίων και εποίκων – οι οποίοι έσπευσαν για τα γνωστά πανηγύρια στα Κόκκινα. Για να δείξουν τι; Ότι ήσαν οι «νικητές» κατά τις μάχες του Αυγούστου 1964; Ότι είχαν «δίκαιο» να δολοφονούν κατοίκους της περιοχής και να επεκτείνουν παράνομα την κατοχή τους στις περιοχές γύρω από τα τότε χωριά τους; Ότι η Τηλλυρία «είναι δική τους;»

ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ και να ισχυριστούν, το σημαντικό είναι ένα: Ότι το κράτος μας επέτρεψε για μιαν ακόμα φορά να προκληθούν σε τέτοιο βαθμό τα συναισθήματα αξιοπρέπειας και πατριωτισμού των ηρωικών κατοίκων της Τηλλυρίας, αλλά και του συνόλου του Ελληνισμού της Κύπρου. Και η μόνη αντίδραση που δικαιολογείται, είναι η αηδία και αποστροφή.

ΠΕΡΑΣΑΝ για ακόμα μια χρονιά σαν απέραντο καραβάνι από τον Κάτω Πύργο τα 118λεωφορεία(!) με τους Τούρκους και οι κάτοικοι του χωριού, όπως και εκείνοι τωνΠηγαινιών και του Μοσφιλιού που, με σφιγμένο το στήθος, έβλεπαν από ψηλά το ανόσιο θέαμα, μόνο αγανάκτηση και αναγούλα αισθάνθηκαν. Θυμήθηκαν τους για μήνες αγώνες τους – με απηρχαιωμένα μέσα και μηδαμινό προσωπικό έναντι της υπεροχή των Τούρκων – για ν’ αποκρούσουν τις επιθέσεις των Τουρκοκυπρίων τρομοκρατών και των γιουρούκηδων από την Τουρκία και έσφιγγαν τους γρόνθους τους από θυμό. Κοίταξαν τα κενοτάφια στους τάφους των ηρώων που έπεσαν από τα δολοφονικά πυρά των τρομοκρατών, κάηκαν από τις βόμβες «ναπάλμ» της τουρκικής αεροπορίας, ή εσφάγησαν από τους τρομοκράτες και έκλαψαν πικρά! Πικρότατα. Έφεραν στο νου τους την απόγνωση που αισθάνονταν κάθε φόρα που έβλεπαν τα δέντρα τους να κόβονται ΑΠΌ τους τρομοκράτες και τις καλλιέργειές τους να καταστρέφονται στην περιοχή της Μανσούρας, οι δε Τούρκοι ένοπλοι να τους περιγελούν και να τους τρίζουν τα δόντια επιβουλευόμενοι και τη ζωή τους!

ΓΙΑΤΙ, όμως, γίνεται και επαναλαμβάνεται το έγκλημα αυτό της μετάβασης των Τούρκων στα χώματα της Τηλλυριάς και η τόση πρόκληση στα αισθήματα όλων μας; Γιατί η Κυβέρνησή μας, ακολουθώντας τον λανθασμένο δρόμο προηγούμενων αντεθνικών και καταστροφικών καταστάσεων, συνεχίζει να δολοφονεί ψυχικά τους Έλληνες Κυπρίους; Τους συγγενείς και φίλους όσων άφησαν τη τελευταία τους πνοή στη Μάλη, στη Θεοτόκο, τον Ματσάγγο, στο Μοσφίλι και οπουδήποτε αλλού της ηρωικής Τηλλυρίας; Όλο τον πληθυσμό της μάνας Ελλάδας, που τον ενώνει με την Κύπρο ο ιερός και διαχρονικός δεσμός αίματος του Ελλαδίτη υπολοχαγού Νικόλαου Παπαγεωργίου με τους Κύπριους στρατιώτες Κουσουλίδη και Απλικιώτη, που άφησαν την τελευταία τους πνοή στην επική μάχη του «Λωρόβουνου» το 1964, να βρίζει και να καταράται; Τι θα πει, στ’ αλήθεια, για το εμετικό αυτό γεγονός ο επιζών μονόχειρας κυβερνήτης της τορπιλλακάτου «Φαέθων», που βυθίστηκε στον κόλπο του Ξερού στις 7/8/64; Και ποια κραυγή απελπισίας θα βγει από τα μνήματα των Ελλαδιτών νεκρών ναυτών του πλοιαρίου και του Κύπριου συναδέλφου τους Άντη Φιλήτα;

ΕΙΝΑΙ με σπαραγμό ψυχής που παρακολούθησαν και φέτος οι όπου γης Έλληνες τα πανηγύρια των Τούρκων στην Τηλλυρία, που μόνο ως όνειδος και ρεζίλεμα για το κράτος μας μπορούν να περιγραφούν. Δεν αποκλείεται, βέβαια, οι θιασώτες «της όποιας λύσης, για να τελειώνουμε», να πουν ότι η άδεια για να πάνε οι Τούρκοι στα Κόκκινα «είναι για να διατηρηθεί το καλό κλίμα στις συνομιλίες», όπως λένε και για πολλά άλλα στραβά κι ανάποδα που γίνονται από την πλευρά μας. Ως γεγονός, το «καλό κλίμα» στις δήθεν συνομιλίες μάς εμάρανε!..

Και ρωτούμε: Σε αντιδιαστολή προς τα πανηγύρια των Τούρκων στα Κόκκινα, γιατί δεν απευθύνεται η Κυβέρνηση στον «αδελφό» Ακιντζί, να επιτρέψει τη μαζική μετάβαση Ελλήνων στον τόπο της αποβάσεως, στο Πέντε Μίλι της Κερύνειας, για να γίνει εκεί μια δέηση στη μνήμη όσων στρατιωτών έδωσαν τη ζωή του προασπιζόμενοι την πατρώα γη, όπως και των τόσων αμάχων που δολοφονήθηκαν στην περιοχή; Αν το ζητήσουμε, ίσως και να μην μας απαντήσουν οι «συνεταίροι» μας στην Κυπριακή Δημοκρατία» (ναι, υπάρχει κι αυτό στις επάρατες Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου!), ή και αν μας απαντήσουν, το σίγουρο είναι ότι θα μας βρίσουν.

ΩΣ κατακλείδα, θα πρέπει να τονισθεί για μιαν ακόμα φορά, ότι τα Kόκκινα δεν απελευθερώθηκαν από τις ελληνικές δυνάμεις το 1964 και παραμένουν «κακκάτι» εκεί, διότι οι πολιτικοί μας τα έκαμαν «μπίλιες». Την ώρα που ο Σουηδός αξιωματικός της Ειρηνευτικής Δυνάμεως του ΟΗΕ βρισκόταν στον Πύργο και ζητούσε κάποιον να του παραδώσει πάνω από 1600 Τούρκους τρομοκράτες μαζί με μεγάλες ποσότητες οπλισμού, η εντολή του Μακαρίου από τη Λευκωσία ήταν «όχι, σταματήστε, τίποτε να μην γίνει!» Κύπριος αξιωματικός, μάλιστα, ο οποίος προσφέρθηκε να παραδοθούν σ’ αυτόν οι Τούρκοι, απειλήθηκε από ανώτερό του με στρατοδικείο! Μια απλή διαδικασία πέντε μόνο λεπτών που δεν έγινε, απέληξε στο να μείνουν μέχρι σήμερα τα Κόκκινα κάρφος στα μάτια όλων μας και τροχοπέδη στη διακίνηση των κατοίκων της περιοχής προς τη δυτική περιοχή της Κύπρου. Για να γίνονται εκεί τέτοιες μέρες πρωτόγνωρα πανηγύρια με νταούλια και βαρέλες και οι μόνοι που δεν  θέλουν ν’ ακούνε το ανατολίτικό γλέντι που διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια τους δακρύζοντες Τήλλυρους, να είναι οι εκάστοτε κυβερνώντες. Αίσχος! Αίσχος! Αίσχος!..

nikospa.wordpress.com

8.9.2016

Βίντεο

Μόνιμα