Antistasi

Mας προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι 38 χρόνια μετά το πραξικόπημα και την εισβολή, η Κυπριακή Πολιτεία δεν βρίσκει το θάρρος να πει τα πράγματα με τ΄ όνομά τους!  Να αποκαλύψει τις παράλληλες, με τις ευθύνες της Χούντας, βαρύτατες ευθύνες του Μακαρίου!

Διερεύνησαν λένε το φάκελο της προδοσίας με διακομματική επιτροπή βουλευτών που συνέστησε η Βουλή των Αντιπροσώπων!

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι πρώτος πρόεδρος της Επιτροπής υπήρξε ο ανεκδιήγητος Τάκης Χατζηδημητρίου! Αυτός μέχρι το 1983, ως αντιπρόεδρος της ΕΔΕΚ, συνήθιζε να πορεύεται ( με σορτσάκι παρακαλώ για να μην συγκαεί),  μαζί με μια ομάδα Εδεκιτών τη γραμμή αντιπαράταξης και να διαδηλώνει κατά της κατοχής! Την ίδια αυτή φιγούρα τώρα θα την δείτε να συναγελάζεται και να φωτογραφίζεται με Τούρκους, παρέα με την Πραξούλα (την θυμάστε;), τον Μακάριο Δρουσιώτη, τους διάφορους Χριστόφιες και διάφορους κεφαλαιοκράτες του ΔΗΣΥ και να πολιτικολογούν υπέρ του Σχεδίου Ανάν και της Ελληνοτουρκικής (τάχα) φιλίας!

Την σκυτάλη από τον αμφιλεγόμενο Τάκη Χατζηδημητρίου την παρέλαβε ο Μαρίνος Σιζόπουλος! Συγκροτημένη προσωπικότητα, με πατριωτικές θέσεις ! Προς τον Μαρίνο Σιζόπουλο τρέφουμε εκτίμηση! Όπως και προς τον έτερον εκ της Επιτροπής Ζαχαρία Κουλία! Αμφότεροι εγνωσμένου πατριωτικού λόγου και πράξεων! Γιατί όμως συμπατριώτες επιδεικνύετε ακατανόητη στρεβλή παρουσίαση των γεγονότων του 1974;

  • Γιατί δεν αναζητείτε τα βαθύτερα αίτια του διχασμού και τον εγκληματικό ρόλο που διαδραμάτισε σ΄αυτά ο Μακάριος;
  • Αυτός  στις Σεϋχέλες, που τον εγατέστησαν οι Εγγλέζοι, είχε μαζί τους μυστικές συνομιλίες, με τη συμβολή του αρχιμασώνου και Γενικού  Εισαγγελέα των Αποκιοκρατών, Κρίτωνα Τορναρίτη.
  • Συνεπεία των εν λόγω διαβουλεύσεων και των μυστικών αποφάσεων που έλαβε, άρχισε να αναπτύσσει ύπουλη επιχειρηματολογία στους συνεξόριστούς του για τερματισμό του αγώνα. Αυτό προκάλεσε  την οργή των υπολοίπων συνεξορίστων και ιδιαιτέρως του Πολύκαρπου Ιωαννίδη.
  • Αργότερα, ως μέρος της συνωμοσίας, ο Μακάριος θα αφεθεί ελεύθερος και αφού μεταβεί στην Αθήνα θα αρχίσει να καλλιεργεί την ιδέα της ανεξαρτησίας και πρώτος θα θέσει θέμα ανεξαρτησίας τον Οκτώβριο 1958 στην Aγγλ;ιδα βουλευτή Μπάρμπαρα Κάσολ
  • Επειδή οι συνεξόριστοί του, οι οποίοι  τον συνόδευσαν στην Αθήνα δεν ήσαν διατεθειμένοι να τον ακολουθήσουν, από τα ημιυπόγεια, στα οποία η μικρότητά του τους εγατέστησε, προσπαθούσαν να αρθρώσουν λόγο υπέρ της Ένωσης και τότε τους επέβαλε δικτατορία σιωπής! Ο Πολύκαρπος Ιωαννίδης δεν απεδέχθη τη φίμωση και ο Μακάριος απέστειλε 5 μπράβους του , φοιτητές, οι οποίοι κακοποίησαν τον αγωνιστή
  • Με τη συμμετοχή  του εγκληματικού διδύμου Καραμανλή – Αβέρωφ υπογράφει τις τουρκογενείς συνθήκες Ζυρίχης και στη συνέχεια έπεισε τους αφελείς ότι ο Καραμανλής τον επίεσε!
  • Στην Κύπρο, αφού εξόρισε τον στρατηγό Γεώργιο Γρίβα,  εκλέγεται ως Πρόεδρος και εγκαθιδρύει ένα στυγνό δικτατορικό καθεστώς, όπου κυβερνά με τον αδίστακτο Γιωρκάτζη και δολοφονούν αγωνιστές,  (Νεοκλή Παναγιώτου, Ευριπίδη Νούρο και Παντελίδη)! Τρομοκρατεί, κακοποιεί, απαγάγει αντιπολιτευόμενους δημοσιογράφους και προσωπικότητες,  όπως τον Κύρου, τον Φαρμακίδη, τον γιατρό Πολυδωρίδη και άλλους
  • Στις 12 Οκτωβρίου 1967 επιχειρεί να δολοφονήσει τον Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα και ανατινάσσει το αεροσκάφοε που θα ταξίδευε και σκοτώνει τους 66 επιβάτες και πλήρωμα
  • Καταφεύγει στον μολυσματικό εναγκαλισμό του ΑΚΕΛ και της Σοβιετικής Ένωσης, επιχερεί άδέξιους διπλωματικούς ακροβατισμούς και αποπέμπει με τη συνεργασία του ΑΚΕΛ, της Χούντας και του Βασιλιά την Ελληνική Μεραρχία από την Κύπρο
  • Στη συνέχεια αναπτύσσεται μεταξύ του Γιωρκάτζη και Μακαρίου εχθρότητα και δολοφονείται ο Γιωρκάτζης,  που ήξερε βέβαια πολλά και σε πολλά συμμετείχε ως συναυτουργός!
  • Για όλες αυτές τις δολοφονίες και εγκλήματα καμία ανάκριση δεν διεξήγαγε το δικτατορικό καθεστώς του Μακαρίου!
  • Όταν στις προεδρικές εκλογές, ο Τάκης Ευδόκας επιχειρεί να θέσει απέναντί του υποψηφιότητα, προπηλακίζεται και κακοποιείται με τρόπο αρμόζοντα για δικτατορικό τριτοκοσμικό καθεστώς
  • Δημιουργεί συνθήκες ιδανικές να εκκολαφθεί και να ευδοκιμήσει ο εμφύλιος σπαραγμός και τα καταφέρνει περίφημα
  • Η βία έφερε την αντιβία! Οι απόπειρες εναντίον του ήταν προϊόν της πολιτικής του και το φυσιολογικό επακόλουθο της βίας που ασκούσε
  • Στο εθνικό επίπεδο διολισθαίνει προς τη δημιουργία, μαζί με τη Χούντα, συνθηκών τουρκοποίησης  της Κύπρου και εξαναγκάζεται ο Διγενής να κατέλθει στη Μεγαλόνησο για αποτροπή του κινδύνου
  • Ο Διγενής δημιουργεί την ΕΟΚΑ Β προς αντιμετώπιση του ανθελληνικού δικτατορικού καθεστώτος του Μακαρίου αλλά και της Χούντας!  Όμως του ξεφεύγει ο έλεγχος και μετά το θάνατό του ο έλεγχος της ΕΟΚΑ περνά  στη Χούντα
  • Ο Μακάριος γνώριζε τα πάντα και για το πραξικόπημα και για την εισβολή αλλά προκαλούσε τη Χούντα για να πραγματοποιήσει το πραξικόπημα και έτσι να του δώσει την ευκαιρία να τους καταφέρει τη χαριστική βολή και να εκδιώξει τους «Καλαμαράδες» από την Κύπρο! Πίστευε ότι οι Πραίτορές του (το Εφεδρικό και οι παρακρατικοί)  θα επικρατήσουν!  Στη συνέχεια επεδίωκε να συνθηκολογήσει με τους Τούρκους.
  • Με το διαβόητο διάγγελμά του καλεί τον κόσμο σε αιματοχυσία εν ονόματί του και στη συνέχεια τον φυγαδεύουν οι ίδιοι οι κακοί δαίμονες της Κύπρου, οι ελεεινοί Εγγλέζοι, στο Λονδίνο όπου έχει μυστικές συνομιλίες με τον Ετζεβίτ και στη συνέχεια τον αποστέλλουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου καταγγέλλει την Ελλάδα για εισβολή και καλεί τα Η.Ε να επέμβουν για να τον επαναφέρουν στην εξουσία!!!
  • Οι Τούρκοι εδραίωσαν  όλη τη  νομική επιχειρηματολογία τους για την εισβολή (ειρηνική επιχείρηση την είπαν, όπως ο Μακάριος ζήτησε) σ΄αυτήν την κατάπτυστη ομιλία του Μακαρίου

Αυτά όλα δεν τα διερεύνησε η Επιτροπή και ο κ Σιζόπουλος! Παραμένει έτσι τόσο αυτός όσο και ο κ. Κουλίας εκτεθειμένοι στα μάτια των αγωνιστών οι οποίοι, πολλά επένδυσαν στον πατριωτισμό και στην ορθοκρισία αυτών των δύο βουλευτών! Για τους υπόλοιπους της Επιτροπής ας μην το συζητάμε.

Παραθέτουμε ακολούθως βίντεο από τις δηλώσεις του Αναπληρωτή Προέδρου της ΕΔΕΚ κ. Μαρίνου Σιζόπουλου στο κανάλι Σίγμα και στη συνέχεια μακροσκελή άρθρα του Αγωνιστή κ. Φώτη Παπαφώτη. Η εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία του αφήνει εκτεθημένες τις μισές αλήθειες του κ. Μαρίνου Σιζόπουλου!

Από την αρθρογραφία και μαρτυρία  του Αγωνιστή Φώτη Παπαφώτη (http://www.papaphotis.org)

Μαρτυρία του Αγωνιστή Φώτη Παπαφώτη:

Γιατί ο Μακάριος από την Ένωση πήγε στην Ανεξαρτησία της Κύπρου; Ήθελε τελικά την Ένωση;
Κατά τη μαρτυρία Αγγλου δημοσιογράφου, ο Κυβερνήτης της Κύπρου Χάρτνινγκ κατά τις διαπραγματεύσεις του με τον Μακάριον για λύση του Κυπριακού, διείδε ότι ο Μακάριος ήταν έτοιμος να εγκαταλείψει το αίτημα της Ενώσεως χάριν ανεξάρτητου κράτους  επικεφαλής του οποίου να τεθεί. Ύστερα από αυτόν η Μ. Βρετανία αποφάσισε να εξορίσει τον Μακάριον με δύο στόχους: Πρώτον να τον ηρωοποιήσει για τον Κυπριακόν Λαόν. Και δεύτερον στην απομόνωση της Εξορίας να επιτύχει συμφωνία του σε λύση Ανεξαρτησίας. Και οι δύο στόχοι της εξορίας στις Σεϋχέλλες επετεύχθησαν.
1.  Στις 22 Δεκεμβρίου 1956 ο Μακάριος είχε στο σπίτι του Αρχιδεσμοφύλακα των Σεϋχελλών την πρώτη μυστική επαφή με τον εκπρόσωπο του Υπουργείου Αποικιών, τον D.L. Pearson. Από τις 22/12/56 μέχρι τις 13/01/57 έγιναν συνολικά 7 συναντήσεις του με τον Pearson και τον Κρίτωνα Τορναρίτη, Γ. Εισαγγελέα Κύπρου, ο οποίος συνόδευε τον Pearson στις Σεϋχέλλες. Στην τέταρτη συνάντηση των τριών συζητήθηκε η ανάγκη να καταδικασθεί από τον Μακάριο η ένοπλη βία της ΕΟΚΑ.
2. Στις 17 Απριλίου 1957, Μεγάλη Τετάρτη, οι απελευθερωθέντες εξόριστοι των Σεϋχελλών φθάνουν στην Αθήνα όπου ο λαός τους επεφύλαξε αποθεωτική υποδοχή. Την επομένην ο Μακάριος σε  σύσκεψή του Εθναρχικού Κλιμακίου της Αθήνας εισηγείται: Η ΕΟΚΑ να διαλυθει και ο Διγενής να γυρίσει στην Αθήνα!… Ουδείς εσυμφώνησε μαζί του. Τότε, εκτός εαυτού τελών και κουνώντας το χέρι του πάνω-κάτω, ο Μακάριος έδωσε την απάντηση: ” Ακούστε Κύριοι και καταλάβετέ το. Κι οι πεντακόσιες χιλιάδες του Κυπριακού Λαού να θέλουν κάτι, εγώ θα κάμω ό,τι κόψει αυτό”, και έδειξε το κεφάλι του.
3. Στις 21 Ιουλίου 1957 σε συνέντευξή του στην “Ελευθερία” της Λευκωσίας εδήλωσε πρώτη φορά δημοσίως ότι ήταν έτοιμος να συζητήσει λύση Ανεξαρτησίας υπό τον όρον μα μην αποκλειστεί για πάντα η Ένωση.
4. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1958 ο Μακάριος δηλώνει στην Μπαρμπαρα Κάσολ: “Η Κύπρος παραιτείται της Ενώσεως και αρκείται εις Ανεξαρτησία”.
Σας είπα τα γεγονότα., Βγάλτε εσείς το δικό σας συμπέρασμα αν ο Μακάριος ήθελε ποτέ την Ένωση.

Γιατί δεν ήθελε ο Μακάριος την παρουσία ελληνικού στρατού στην Κύπρο;
Για τον απλούστατον λόγον ότι εφοβάτο ότι η παρουσία της ελληνικής Μεραρχίας θα ωδηγούσε την Κύπρο στην αγκαλιά της Μητέρας Ελλάδας και συνεπώς θα εναυαγούσε ο πόθος του να είναι διά βίου Πρόεδρος Κράτους.

Το εφεδρικό, ο στρατός του Μακαρίου δηλαδή, κυνηγούσε μετά μανίας τους ενωτικούς; Διέπραξαν βασανιστήρια;
Το κακόφημο Εφεδρικό Σώμα, γνωστόν ως οι Πραιτωριανοί του Μακαρίου, κακοποιούσε φανερά τους ενωτικούς. Αναφέρω πέντε περιπτώσεις:
1. Ένα βράδυ, από τις 10 μέχρι τα μεσάνυκτα, αστυνομικοί εν στολή, βοηθούμενοι και από πολίτες ανατίναξαν πέραν των 50 αυτοκινήτων και καταστημάτων Ενωτικών. Ουδείς συνελήφθη! Γνωστός πρώην αντάρτης στην ΕΟΚΑ, τον οποίον οι Αγγλοι βασανιστές όταν τον συνέλαβαν τον κακοποίησαν βάρβαρα (του έσπασαν μερικά παϊδια), και οι Πραιτωριανοί του Μακαρίου όταν τον συνέλαβαν, τον κακοποίησαν όχι απλά βάρβαρα αλλά κτηνωδώς, για να του αποσπάσουν πληροφορίες που θεωρούσαν ότι ήξεραν. Έφτασαν στο σημείο, οι άθλιοι να του μπήγουν στον πρωκτό λαιμόν μπουκάλας και να τον βγάζουν για δύο συνεχείς ώρες! Το θύμα του κακόφημου εφεδρικού είναι ο Γιαννάκης Χριστοφόρου από τον Αγιον Κωνσταντίνον Αγρού.
2. Γνωστός αγωνιστής της ΕΟΚΑ, ο Θεόδωρος Κάστρος, από τον Γαϊδουράν, συνελήφθη σε δρόμο πίσω από την Αρχιεπισκοπή όπου πήγε να αγοράσει μπογιές για βάψιμο. Οδηγήθηκε στο Μεγάλο συνοδικό της Αρχιεπισκοπής, όπου, στην παρουσίαν του Μακαρίου, τον  κτύπησαν άγρια, τον κλωτσοκόπησαν, τον ύβρισαν, τον εξευτέλισαν. Και όλα αυτά γιατί εθεωρήθη ύποπτη η παρουσία του εν καιρώ ημέρας στην περιοχήν.
3. Όταν αφέθη ελεύθερος αργά το βράδυ, μου τηλεφώνησε. Πήγα, τον έπιασα καταματωμένο και ταλαιπωρημένον, και τον πήρα στις εφημερίδες για να καταγγείλει την ενώπιον του Μακαρίου κακοποίησή του στο Μ. Συνοδικό της Αρχιεπισκοπής.
4. Τις πρώτης μεταμεσονύχτιες ώρες της 21/06/01973, το αναπηρικό μου αυτοκίνητο (είμαι ανάπηρος του αγώνα της ΕΟΚΑ) ανετινάχθη και διελύθη από αστυνομικούς της Φρουράς της Αρχιεπισκοπής. Αμα τη εκρήξει όρμησα έξω από το σπίτι με τις πυτζάμες και ξυπόλητος και έπιασα επ’ αυτοφώρω τους δράστες. Αυθημερόν έδωσα κατάθεση  στην αστυνομία (αριθμό αστυνομικού τζίπ, αριθμόν και περιγραφήν των αστυνομικών και ονοματεπώνυμο του επικεφαλής της περιπόλου). Ουδείς φυσικά, συνελήφθη.

Γιατί λοιπόν τα φορτώνουν όλα στον Γρίβα Διγενή κύριε Παπαφώτη; Ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ πέθανε τον Ιανουάριο του 1974 και του χρεώνουν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου.
Ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας – Διγενής ουδεμίαν σχέση έχει με το Πραξικόπημα και την εισβολή. Ποίοι αποφάσισαν το πραξικόπημα; Ποίοι το σχεδίασαν; Ποίοι το διέταξαν; Ποίοι το έκαμαν; Είναι όλα γνωστά. Κατατέθηκαν και ομολογήθηκαν ενώπιον της Επιτροπής Φακέλου της Κύπρου, την οποίαν συγκρότησε η Βουλή των Ελλήνων.
Ουδείς, όμως εξ αυτών κατηγορήθη ποτέ, ή εδικάσθη. Και ουδενός τούτων εζητήθη η σύλληψη και δίκη από τους κατηγόρους του Γρίβα. Ο λόγος είναι ξεκάθαρος για τους αντικειμενικούς ανθρώπους: Οι ένοχοι για το πραξικόπημα και την εισβολή φορτώνουν την δική τους ευθύνη στους ώμους του Διγενή και της Ενωτικής Παράταξης για δύο κυρίως λόφους:
Πρώτον για να απαλλαγούν οι ίδιοι από το έγκλημα που εσχεδίασαν και εξετέλεσαν εις βάρος της Κύπρου και του Έθνους ολοκλήρου. Και δεύτερον, για να διευκολύνουν τη μονιμοποίηση και την τελική νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της εισβολής του Αττίλα. Πώς; Με το να αποδυναμώσουν πολιτικά και να καταστήσουν αδύναμους εκείνους οι οποίοι και τη θέληση έχουν και τη δύναμη να απαλλάξουν το ελληνικό νησί από την τουρκική κατοχή. Αναφέρομαι φυσικά, στους ενωτικούς της Κύπρου, τους αγωνιστές και όλους τους οπαδούς του Στρατηγού Γεώργιου – Γρίβα Διγενή.

Μιλήστε μας για το πώς έγινε πρόεδρος ο Νίκος Σαμψών; Ποίοι γνωστοί πολιτικοί τότε αρνήθηκαν να πάρουν την Προεδρία;
Ο Νίκος Σαμψών συμπτωματικά και εξ ανάγκης ανέλαβε την Προεδρίαν της Δημοκρατίας, όπως ο ίδιος πολλές φορές είπε και ουδείς τον διέψευσε.

Είναι αλήθεια ότι ένωσε Γριβικούς και Μακαριακούς τότε και έσωσε την Κύπρο από σίγουρο εμφύλιο;
Είναι αλήθεια ότι επί Σαμψών με σωστούς χειρισμούς αποφεύχθησαν διαμάχες μεταξύ Γριβικών – Μακαριακων. Οι πολιτικοί προς τους οποίους ο Σαμψών κατ’ εντολή των Αθηνών απευθύνθηκε για να αναλάβουν να πληρώσουν το κενόν της Προεδρίας ήσαν οι ακόλουθοι: Ζήνωνας Σεβέρης, ο δικαστής Χατζηαντωνίου και ο Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης, πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι δύο πρώτοι δεν απεδέχθησαν. Ο Τριανταφυλλίδης δεν ανευρέθη.

Πώς κρίνετε την ομιλία του Μακαρίου, που από το βήμα του ΟΗΕ κάλεσε τους Τούρκους να έλθουν στην Κύπρο, για να τη “σώσουν από τους Έλληνες εισβολείς”;
Ο Μακάριος, στις 17 Ιουλίου επληροφορείτο επισήμως από τον Βρετανόν πρωθυπουργόν Χάρολντ Γούιλσον ότι η Τουρκία αποφάσισεν να εισβάλλει στην Κύπρο κάνοντας χρήση του δικαιώματος το οποίον της έδιδεν η συνθήκη εγγυήσεως. Και ο Μακάριος αντί να καταγγείλει αυτήν την απόφαση της Τουρκίας στις 19 Ιουλίου ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας και να καλέσει τον ΟΗΕ να προστατεύσει τη κινδυνεύουσαν Κύπρον, τι έκαμεν; Διέπραξε δύο εγκλήματα κατά της Κύπρου και του Ελληνικού εθνους: – Πρώτον, ενεκρανέστησεν την συνθήκην Εγγυήσεως την οποία προηγουμένως κατήγγειλεν.
Και δεύτερον άναψε το πράσινο φως και ενομιμοποίησε προκαταβολικά την εισβολή της Τουρκίας με το να καταγγείλει την Ελλάδα ότι με το Πραξικόπημα εισέβαλε στην Κύπρο και κατέλυσε την  συνταγματικήν της τάξην, την οποία η Τουρκία εγγυήθηκε. Γι’ αυτό και η Τουρκία η οποία εγνώριζε από τις 17 Ιουλίου το περιεχόμενο της ομιλίας του Μακαρίου που θα έκαμνε στις 19 ιουλίου, αποφάσισεν δύο πράγματα: Πρώτον, ενώπιον του Σ.Α. αναγνώρισε τον Μακάριον ως τον νόμιμον Πρόεδρον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και δεύτερον, ως ώραν έναρξης της επιδρομής της κατά της Κύπρου καθώρισε το πέρας του Λόγου του Μακαρίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
Ο Καραμανλήσ είναι μεταξύ των ενόχων

Τι έχετε να πείτε γι’ αυτό που είπε ο “Εθνάρχης” Καραμανλής ότι “Η Κύπρος κείται μακράν”; Γιατί την άφησε αβοήθητη στις ορέξεις των Τούρκων;
Ο Καραμανλής είναι μεταξύ των ενόχων τόσο του Πραξικοπήματος όσον και της εισβολής. Γι’ αυτό υπάρχουν πολλές μαρτυρίες. Θα σταθώ μόνο σε δύο:
Η πρώτη: Ο Αντιστράτηγος Ιωάννης Κουτσογιάννης, μέλος της Επιτροπής Φακέλλου της Κύπρου της Βουλής των Ελλήνων ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, σε συνέντευξη στο ΡΙΚ1, στο πρόγραμμα διάλογοι,είιπε μεταξύ άλλων:
1. Στην επιτροπή έγινε αποδεκτό ότι ο Κίσσινγκερ ήταν ο Κεντρικός Συντονιστής του πραξικοπήματος και της εισβολής.
2. Κατατέθηκε στην Επιτροπή ότι τον Αύγουστο 1973 έγινε μυστική συνάντηση στο Παρίσι του Καραμανλή με τον Κίσιγκερ. Η επιτροπή αποδέχτηκε το γεγονός και θεώρησε ότι αυτή η συνάντηση ήταν κρίσιμης σημασίας για το εξεταζόμενο θέμα της Κυπριακής τραγωδίας.
Η δεύτερη: Ο Αθανάσιος Στριγάς στη σελ. 273 του βιβλίου του “Οι τυμπανιστές του Πενταγώνου” γράφει: “Πέντε μέρες πριν από την επιστροφή του στην Ελλάδα, μεταφέρουν τον Καραμανλή με άκρα μυστικότητα στο νοσοκομείο MEMORIAL της Ν. Υόρκης όπου υποβλήθηκε σε ιατρικές εξετάσεις. Εκεί υπέγραψε ένα κείμενο παρουσία του Υπουργού Κίσινγκερ και του Τόμ Καραμεσίνη. Στο σημείο (4) γράφει πως ο Καραμανλής σαν πρωθυπουργός της Ελλάδας που θα γινόταν στις 23 Ιουλίου 1974 “δεν θα αφήσει να εμπλακεί η Ελλάδα σε πόλεμο, με την Τουρκία για κανένα λόγο, έστω και αν η Τουρκία επιδοθεί μονομερώς και σε νέες κατακτήσεις Κυπριακού εδάφους. Εάν η Τουρκία αποπειραθεί να απειλήσει τα ελληνικά σύνορα στο Αιγαίο τότε θα προκαλέσει την αμερικάνικη επέμβαση”.

Είναι αλήθεια ότι για να πέσει το  στρατιωτικό καθεστώς, έπρεπε να έχουμε μια εθνική τραγωδία;
Όχι. Δεν είναι αλήθεια. Το στρατιωτικό καθεστώς, μπορούσε να φύγει και χωρίς εθνική τραγωδία. Η έναρξη της πολιτικοποίησης από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο θα κατέληγε φυσιολογικά στην παράδοση της εξουσίας στους πολιτικούς. Το πρόβλημα όμως δεν ήταν η πτώση της στρατιωτικής Κυβέρνησης. Το μέγα πρόβλημα ήταν η υλοποίηση της μυστικής συμφωνίας Καραμανλή – Μεντερές (πέραν των Συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου) η οποία προνοούσε τη διχοτόμηση της Κύπρου και τη διπλή Ένωση. Αυτή η συμφωνία είναι φανερόν ότι μπορούσε να υλοποιηθεί άνετα, και χωρίς κόστος για τον Καραμανλή (ή οποιουσδήποτε άλλους πολιτικούς) με το σκηνοθετημένο πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή. Για τον λόγο τούτο οι Αμερικανοί αντικατέστησαν τον Παπαδόπουλο με τον Ιωαννίδη και εσκηνοθέτησαν το πραξικόπημα/εισβολή.

Έχει ευθύνες η 21η Απριλίου για την τραγωδία της Κύπρου;
Θα σας πω τρία πράγματα: Πρώτον, η κατάλυση της Δημοκρατίας από την επανάσταση της 21ης Απριλίου 1967, χωρίς να ακολουθήσει νομικός κολασμός των αντεθνικώς δρώντων, μετέτρεψε την επανάσταση σε απλή και μίζερη ένοπλη μεταπολίτευση και τους επαναστάτες σε θλιβερούς πολιτικούς διαχειριστές της εξουσίας. Δεύτερον, η έγκριση από τη στρατιωτική κυβέρνηση χρησιμοποίησης της Εθνικής Φρουράς στο φιάσκο της Κοφίνου, αποδεχόμενη την εισήγηση Μακαρίου και αγνοώντας την αντίθετη θέση του Διγενή, η οποία και κατέληξε στην απομάκρυνση της ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο και τρίτο η στήριξη του Παπαδόπουλου στον ανθενωτικό Μακάριο και εναντίον του δια βίου ενωτικού και εθνικού αγωνιστού, Αρχηγού της ΕΟΚΑ, Στρατηγού Γεώργιου  Γρίβα -Διγενή.
Όλα αυτά βαρύνουν την ανώτατην ηγεσία της 21ης Απριλίου γενικά. Αλλά την βαρύνουν και στο μέτρο που αυτά συνέβαλαν στην απομάκρυνση του Παπαδόπουλου από την ηγεσία της 21ης Απριλίου και την αντικατάστασή του από τον Ιωαννίδη, ο οποίος κατά κύριο λόγο φέρει την ευθύνην για το Πραξικόπημα και την εισβολήν. Μη παρορώμεν δε ότι ο Ιωαννίδης, είναι παιδί της 21ης Απριλίου 1967. Συνεπώς, κάτω από αυτόν τον φακόν πρέπει να ιδωθούν οι ευθύνες ενός εκάστου των ηγετών των δύο περιόδων της στρατιωτικής κυβέρνησης για την κυπριακή τραγωδία. Παρά ταύτα ο Παπαδόπουλος πιστώνεται με το ότι αρνήθηκε, ως λέγεται, να δεχθεί την προτροπήν των Αμερικανών να ανατρέψει τον Μακάριον, όταν, ύστερα από διερεύνηση των προθέσεων της Τουρκίας διά του Μαρκεζίνη, διεπίστωσε ότι το πραξικόπημα θα ακολουθούσε εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο για επιβολήν τουρκικής λύσης στο Κυπριακό.

Αφού για όλα, όπως μας λένε οι πολιτικοί, φταίει η “Χούντα”, γιατί δεν ανοίγει ο Φάκελος της Κύπρου, φοβούνται οι πολιτικοί;
Οι ένοχοι και οι συνένοχοι, πολιτικοί και στρατιωτικοί, είναι φυσικό να μη θέλουν να αποκαλυφθεί η προδοσία τους. Γι’ αυτό δεν ανοίγουν τον Φάκελο της Κύπρου – ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Κύπρο. Προτιμούν οι αχρείοι – ένοχοι και συνένοχοι – το ρόλο του αισχρού συκοφάντη των αθώων. Η παραπληροφόρηση, η παραπλάνηση και η αποπλάνηση του λαού από τα διαβρωμένα ΜΜΕ όχι μόνον αφήνει στο απυρόβλητο τους ενόχους και τους συνενόχους, αλλά ταυτόχρονα και προστατεύει τα αποτελέσματα της εισβολής και τους εισβολείς και δολοφονεί πολιτικά τους μόνους αποφασισμένους και ικανούς να αποκαταστήσουν στην Κύπρο την Ελευθερίαν, την Δικαιοσύνην και τα ανθρώπινα, πολιτικά και όλα τα άλλα δικαιώματα όλων των νομίμων κατοίκων της Κύπρου, Ελλήνων, Τούρκων, Λατίνων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και άλλων…

Το “πανάγαθο ελληνικό κράτος” που δίνει με το τσουβάλι λεφτά στους λαθρομετανάστες, δεν έχει αναγνωρίσει τους μαχητές της ΕΛΔΥΚ και έχει τον 97χρονο Στυλιανό Παττακό για 35 χρόνια χωρίς σύνταξη και υγειονομική περίθαλψη και για άλλα τόσα χρόνια τον πολεμιστή της Κύπρου Νικόλαο Ντερτιλή 88 χρονών σήμερα στη φυλακή. Τι έχετε να πείτε γι’ αυτό κύριε Παπαφώτη;
Το ελληνικό κράτος διαπράττει σοβαρότατο λάθος. Θα έλεγα διαπράττει εθνικό έγκλημα κατά του εαυτού του. Κατά της Πατρίδας, την οποία εκπροσωπεί και οφείλει να υπηρετεί. Το ελληνικό κράτος είναι άδικο. Το ελληνικό κράτος εμφανίζεται εις τα μάτια των ξένων ως κράτος χωρίς εθνική αξιοπρέπεια. Γιατί αν είχε ίχνος εθνικής αξιοπρέπειας θα έσπευδε από την πρώτη – πρώτη στιγμή, μόλις τελείωσε ο Πόλεμος με την Τουρκία στην Κύπρο το 1974, θα έσπευδε, λέγω να αναγνωρίσει τους μαχητές της ΕΛΔΥΚ, οι οποίοι θυσιάστηκαν στην Κύπρο για την Κύπρο και το Έθνος ολόκληρο υπό τις διαταγές των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ας πάψει επιτέλους, έστω και τώρα, η οσφυοκαμψία προς τους ισχυρούς ξένους. Οι μαχητές μας της ΕΛΔΥΚ πρέπει να αναγνωριστούν από το ελληνικό κράτος. Εκτός και αν σταμάτησε να είναι ελληνικό, και είναι απλώς κράτος των οσφυοκαμπτών. Η κατάλυση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα το ΄67 είναι έγκλημα μεγαλύτερο από το έγκλημα του πραξικοπήματος στην Κύπρο το ΄74 για να διευκολυνθεί η εισβολή της Τουρκίας και η κατοχή μέρους της Κυπριακής δημοκρατίας; Η κοινή λογική λέει όχι. Τότε, γιατί, το ελληνικό κράτος, τους μεν ενόχους για το πραξικόπημα – εισβολή στρατιωτικούς και πολιτικούς, ούτε συνέλαβε, ούτε δίκασε, ούτε φυλάκισε, ούτε τους εστέρησε την εργασία τους, τη σύνταξή τους ή οποιαδήποτε άλλα δικαιώματά τους; Ενώ αντίθετα τους ενόχους για την κατάλυση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα τους δίκασε, τους καταδίκασε, τους φυλάκισε, τους στέρησε όλα τους τα δικαιώματα και τους κρατά φυλακισμένους μέχρις ότου ελευθερωθεί η ψυχή τους από το ταλαιπωρημένο κορμί τους. Αυτή είναι η ελληνική Δικαιοσύνη; Οι κομμουνιστές έστρεψαν τα όπλα κατά της πατρίδος τους και με τον συμμοριτοπόλεμο ερήμωσαν κυριολεκτικά την Ελλάδα. Της κατασπάραξαν το σώμα σαν ύαινες. Οι απώλειες της Ελλάδας σε έμψυχο και άψυχο υλικό ήταν πολλαπλάσιες εκείνων που προκάλεσαν οι Γερμανοί κατακτητές. Παρά ταύτα το ελληνικό κράτος τους έδωσε αμνηστία και τους αποκατέστησε όλα τους τα δικαιώματα. Μήπως οι στρατιωτικοί οι οποίοι κατέλυσαν την Δημοκρατία το 1967, διέπραξαν έγκλημα μεγαλύτερο, σοβαρότερο από τον Συμμοριτοπόλεμο;
Έκαμα τις παραπάνω συγκρίσεις για να τονίσω εμφατικά ότι το ελληνικό κράτος οφείλει, και μάλιστα αμέσως, να δώσει αμνηστία σε όλους και αναδρομικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, και να αποφυλακίσει επομένως τους δύο εναπομείναντας καταδίκους (Ιωαννίδην και Ντερτιλήν) για την κατάλυση της Δημοκρατίας στις 21 Απριλίου 1967. Τούτο είναι αναγκαίο να γίνει όχι μόνο για λόγους δικαιοσύνης ή ηλικίας (είναι ντροπή για το ελληνικό κράτος να έχει φυλακισμένους υπέργηρους πολίτες του) αλλά και για το ότι μερικοί τούτων (όπως ο Παττακός και ο Ντερτιλής) προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες στον αγώνα της Κύπρου. Καλώ τον Καραμανλή τον νεώτερον να επανορθώσει το ασυγχώρητο λάθος (εάν μπορεί να χαρακτηρισθεί τόσο επιεικώς) του θείου του Καραμανλή του πρεσβύτερου).

Το ΑΚΕΛ, αγωνίστηκε τότε εναντίον του Πραξικοπήματος και της εισβολής;
Το ΑΚΕΛ δεν αντιστάθηκε ούτε στο πραξικόπημα ούτε στην εισβολή. Και τούτο γιατί αμφότερα και τα δύο γεγονότα υπηρετούσαν τις θέσεις του ΑΚΕΛ στο εθνικό μας θέμα. Το πώς, το εξηγώ αμέσως τώρα: Τον Απρίλη του 1955 το ΑΚΕΛ υιοθέτησε τη θέση του Γ.Γ. του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη η οποία περιείχετο σε άρθρο του που μεταδόθηκε από τον ραδιοσταθμό της “Ελεύθερης Ελλάδας” στις 24 Απριλίου 1955, και δημοσιεύθηκε στο εκφραστικό όργανο του ΑΚΕΛ “Νέος Δημοκράτης” στις 30 Απριλίου και 1 Μαΐου 1955. Η Θέση του ΑΚΕΛ έλεγε τα ακόλουθα:
– Οι Τούρκοι της Κύπρου έχουν δικαίωμα χωριστής από τους Ελληνοκυπρίους αυτοδιάθεσης.
-Οι Τ/Κ έχουν δικαίωμα να κάμουν δικό τους κράτος
– Το κράτος των Τ/Κ έχει δικαίωμα να αποχωριστεί από τους Έλληνες.
(Παρακαλώ να προσεχθεί το ότι η ανωτέρω θέση του ΑΚΕΛ είναι αυτά που επίμονα ζητά και σήμερα η Τουρκία για λύση του Κυπριακού).
Για να υλοποιηθούν τα ανωτέρω “Δικαιώματα” τα οποία το ΑΚΕΛ παραχωρούσε στους Τ/Κ, είναι φανερόν ότι οι Τ/Κ έπρεπε να μετακινηθούν σε ενιαίο γεωγραφικό χώρο του νησιού. Η μετακίνηση μπορούσε να γίνει με συμφωνίαν των Ε/Κ ή βίαια. Και επειδή ήταν αδύνατη η συμφωνία, γι’ αυτό παρέμενε η βίαιη μετακίνηση ως “δικαίωμα” των Τ/Κ. Και οι Τ/Κ έκαμαν χρήση αυτού του “δικαιώματος” που τους έδωσε το ΑΚΕΛ δύο φορές: Το ΄63-΄64 με την ανταρσία τους κατά του κράτους. Και το ΄74 με την εισβολή της Τουρκίας. Επειδή δε η εισβολή έπρεπε να έχει και κάποιο “δικαιολογητικό”, εφευρέθηκε το πραξικόπημα. Επομένως: Το ΑΚΕΛ ενομιμοποίησε από τον Απρίλη του 1955 προκαταβολικά, τόσον την Τουρκανταρσίαν του ΄63-΄64 όσον και την εισβολήν του ΄74, και φυσικά, και το πραξικόπημα το οποίο διηυκόλυνε την εισβολή. Ιδού γιατί το ΑΚΕΛ δεν αγωνίστηκε ούτε κατά του πραξικοπήματος, ούτε κατά της εισβολής.
Ιδού  δε και γιατί ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι έτοιμος να δεχθεί όλα όσα ζητούν οι Τούρκοι μόλις διαπιστωθεί ότι ο λαός είναι έτοιμος να αποδεχθεί τη λύση που θα εξαγγείλει. Μέχρι τότε το ΑΚΕΛ και όλοι οι υπόλοιποι – Ελλαδίτες και Κύπριοι – οι οποίοι ακολουθούν, μετ’ ευλαβείας την αγγλική πολιτική, έχουν αναλάβει γιγαντιαίαν επιχείρηση παραπληροφόρησης για να πείσουν τον κυπριακόν λαόν ότι δήθεν δεν μπορούμε να επιτύχουμε αυτό που θέλουμε και δικαιούμαστε. Έτσι ο  λαός με κομμένα τα φτερά του, απογοητευμένος, κουρασμένος και εξουθενωμένος, ευελπιστούν, οι ανόητοι, ότι θα ανεχθεί την προδοσία. Λαοί προδότες δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο λαοί προδομένοι και προδότες πολιτικοί, οι οποίοι προδίδουν τους λαούς τους. Ας έχουν, όμως, υπ’ όψη τους τόσον οι Αγγλοι όσον και οι θλιβεροί υπηρέτες τους ότι λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Και ο ξενοδόχος είναι ο κυπριακός λαός – ο ίδιος λαός, ο οποίος απέρριψε το αγγλόπνευστο Σχέδιο Ανάν το 2004. Όταν έλθει η ώρα, ο κυπριακός λαός θα απορρίψει και το καινούριο αγγλόπνευστο Σχέδιο Διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και μεταποίησής της σε αγγλοτουρκικό προτεκτοράτο.

……………………………

….Στο μοιραίο ¨Ραντεβού για την Κύπρο¨ έγινε μια ύστατη προσπάθεια να αναλάβει ο Πρωθυπουργός ή το Υπουργείο Εξωτερικών για μια ακόμη φορά να πεισθεί ο Πρόεδρος Μακάριος να ανταποκριθεί στην επίσημη πρόσκληση και να ¨έρθει στην Αθήνα για να τεθούν όλα τα προκύψαντα ζητήματα επί τάπητος και βρεθεί μια λύση…¨.

Ο Ταξίαρχος Δημήτρης Ιωαννίδης, φωνάζοντας είπε:  ¨Ο Μακάριος δεν έρχεται στην Αθήνα…¨ Δεν βλέπετε μέχρι και ο Σάββας Κωνσταντόπουλος απέτυχε…  ¨Ο Μακάριος είναι αμετάπειστος…  ¨Ο Σάββας, που συνδέεται από μακρού μαζί του, μας είπε ότι πρώτη φορά τον είδε σε τόσο έξαλλον κατάστασιν¨…

Στη συζήτηση που διεξήχθηκε σε έντονο ύφος – είχε και άλλα επιχειρήματα ο Ταξίαρχος Ιωαννίδης.  Είπε ότι:  ¨Πρέπει να ενεργήσουμε τώρα.  Όσο το δυνατόν γρηγορότερα.  Διότι, εντός ολίγου, η Εθνική Φρουρά θα έχει διαλυθή υπό του Μακαρίου, αλλά και διότι όλα έχουν ετοιμασθεί και δεν είναι δυνατόν να αναβληθεί η ενέργεια (το πραξικόπημα).

Η απόφαση έχει ληφθεί.  Όμως, τις τελευταίες μέρες.  Τις τελευταίες στιγμές, ο Πρωθυπουργός Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλοςκινείται… ανάμεσα στις μεθοδεύσεις των Στρατιωτικών (Ιωαννίδη – Μπονάνου) και τις απόψεις του Υπουργείου Εξωτερικών.  Ο Υπουργός Εξωτερικών Σπ. Τετενές, σε στενή συνεργασία με τον Έλληνα Πρέσβη Ευστάθιο Λαγάκο, αναλαμβάνει διάφορες πρωτοβουλίες, για κάποια λύση συμβιβαστική.  Όμως, οι αντιδράσεις του Προέδρου Μακαρίου προκαλούν ερωτηματικά, μέχρι σημείου που στα διπλωματικά γραφεία – των Αθηνών και της Λευκωσίας – να συζητείται η άποψις ότι ¨ο Μακάριος γνωρίζει λεπτομερώς για το επικείμενο πραξικόπημα εναντίον του και μάλλον (;) το επιδιώκει…¨

Ο Μακάριος, όποια προσπάθεια και από όποια πλευρά να προέρχεται για να αρθούν όλες οι παρεξηγήσεις, σπεύδει να τις προλάβει και να τις ανατρέψει.  Ναρκοθετεί όλες τις γέφυρες επικοινωνίας με την Ελληνική Κυβέρνηση και αποθαρρύνει τους γεφυροποιούς και τους μεσολαβητές.

  • Ιούλιος του 1974. Κάθε μέρα που περνά, είναι μέρα αγωνίας και προβλέψεων των κακών που έρχονται.  Όλοι ¨κάτι γνωρίζουν¨.  Και όσοι γνωρίζουν λίγα ¨κάτι μυρίζονται¨.  Περιμένουν τη μέρα.  Την ώρα για το κτύπημα.  Για την ανατροπή του Προέδρου Μακαρίου.
  • 1Η Ιουλίου 1974. Ο Πρόεδρος Μακάριος, καλεί σε έκτακτη συνεδρίαση το Υπουργικό Συμβούλιο, στο οποίο, εντελώς στεγνά (τυπικά) ανακοινώνει τις αποφάσεις του.  Αναφέρει συγκεκριμένα ότι προτίθεται να μειώσει την δύναμη της Εθνικής Φρουράς και ναΑΠΕΛΑΣΕΙ όλους τους Ελλαδίτες Αξιωματικούς που την στελεχώνουν.  Προς τους Υπουργούς του δεν δίνει καμία εξήγηση.

Ο Μιλτιάδης Χριστοδούλου – Κυβερνητικός Εκπρόσωπος – και Σύμβουλος του Προέδρου Μακαρίου, εκ των εμπίστων, προβαίνει, ο ίδιος, σε ανακοινώσεις προς τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, τονίζοντας με έμφαση ότι:

¨Ο Πρόεδρος Μακάριος, απαιτεί ολοκληρωτική επιβολή των απόψεων του και δεν πρόκειται να δεχθεί συμβιβαστική διευθέτηση¨.  Και συμπληρώνει ο Μιλτιάδης Χριστοδούλου.  ¨Η Εθνική Φρουρά – τονίζει υπάγεται εις την Κυπριακήν Κυβέρνησιν και ουδεμία άλλη Κυβέρνησις δύναται να επεμβαίνη εις το έργον της…  Πιθανή άρνησις να εφαρμοσθούν εν προκειμένω οι αποφάσεις της Κυπριακής Κυβερνήσεως, θα εσήμαινεν ανταρσίαν, επέμβασιν εις τα εσωτερικά της Κύπρου…  Η Κυπριακή Κυβέρνησις έλαβεν τας αποφάσεις της και δεν θα υποχωρήση…¨

Η πλειοψηφία των Ελλαδιτών Αξιωματικών που υπηρετούν στην Εθνική Φρουρά – και μάλιστα σε θέσεις κλειδιά – πόστα – αγανακτεί με την απόφαση του Προέδρου Μακαρίου να μειώσει τη δύναμην της Εθνικής Φρουράς, αντιλαμβάνονται τον Μακάριο να επιθυμεί διάλυση του Στρατού (Εθνικής Φρουράς) λίγο πριν την επικείμενη τουρκική απόβαση.

Συγκεκριμένα.  Τις ίδιες μέρες, οι πληροφορίες που υπάρχουν στα αρμόδια Επιτελικά Γραφεία, ανέφεραν ότι ¨η Τουρκία ήταν αποφασισμένη να επέμβει στην Κύπρο και απλούστατα ανέμεναν την αποδυνάμωση της Εθνικής Φρουράς.  Η Τουρκία είχε αποφασίσει την εισβολή στην Κύπρο – όχι στην έκταση που πήρε τελικά – όταν δόθηκε ¨η χαριστική βολή¨ στο διακοινοτικό διάλογο και ¨τορπιλλίστηκε¨ εν ψυχρώ η υπογραφή του τελικού πρακτικού των συνομιλητών της Ελληνοκυπριακής πλευράς Γλ. Κληρίδη και Μ. Δεκλερή, δια του οποίου το 95% των θεμάτων είχε λυθεί κατ’ ευχήν.  Την ¨χαριστική βολή¨ έδωσε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Μακάριος, τον Μάιο του 1974. Και δόθηκε, δύο μήνες, πριν το Πραξικόπημα της 15ηςΙουλίου.  Όπως ο ίδιος ο Αρχηγός των Κυπριακών Μυστικών Υπηρεσιών Γεώργιος Τομπάζος ομολόγησε σε συνέντευξη του, ¨ο Πρόεδρος Μακάριος γνώριζε για το επερχόμενο πραξικόπημα προς ανατροπή του….¨.

Και όλα έδειχναν ότι:  ¨Είτε δεχόταν η Αθήνα την απαίτηση του Προέδρου Μακαρίου, είτε αντιδρούσε δυναμικά στην πρόκληση του, η Εθνική Φρουρά θα διαλυόταν και ¨η Κερκόπορτα θα άνοιγε διάπλατα…¨.

Τομπάζος για την εισβολή:

¨Μόνο την ώρα δεν γνωρίζαμε¨

  • Ο Αντισυνταγματάρχης Αλ. Σημαιοφορίδης (Ελλαδίτης) που υπηρετούσε στο Κλιμάκιο της ΚΥΠ στην Λευκωσία, βεβαίωσε – την Εξεταστική Επιτροπή της Ελληνικής Βουλής το 1986 – ότι από τον Απρίλιο του 1974 (δυόμισυ μήνες πριν την Τουρκική εισβολή), προειδοποιούσε για την επικείμενη τουρκική απόβαση.
  • Ο Ταξίαρχος Σπ. Μιχόπουλος (Ελλαδίτης) αποκάλυψε ότι ¨Τούρκοι Αξιωματικοί βρίσκονται στην Κύπρο, ένα τουλάχιστο μήνα πριν την εισβολή και ότι δύο από αυτούς, που συνελήφθηκαν από την Εθνική Φρουρά, αποκάλυψαν, κατά τις ανακρίσεις – τα σχέδια της Τουρκίας.
  • Ο Γεώργιος Τομπάζος, Αρχηγός των Κυπριακών Μυστικών Υπηρεσιών, στις 29 Απριλίου του 1979, βεβαίωνε ότι ¨οι Μυστικές Υπηρεσίες και ο ίδιος ο Μακάριος (Κυβέρνηση) γνώριζαν τα πάντα για τα σχέδια των Τούρκων¨.  Χαρακτηριστικά δε δήλωνε:  ¨Μόνο την ώρα δεν γνωρίζαμε¨.

Κάτω λοιπόν από αυτές τις συνθήκες, ο Πρόεδρος Μακάριος αποφάσιζε να απογυμνώσει την Εθνική Φρουρά, από τους Αξιωματικούς της, και να συγκρουστεί με την Ελληνική Κυβέρνηση. Με το καθεστώς των Αθηνών.

  • 2 Ιουλίου 1974. Οι ισχυροί του καθεστώτος των Αθηνών συγκεντρώνονται στο Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων – στο Πεντάγωνο – και πραγματοποιούν ¨Άκρως Μυστική¨ σύσκεψη.  Οι Δημήτρης Ιωαννίδης και ο Γρηγόρης Μπονάνος – ο Ισχυρός Ταξίαρχος και ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδος εκμεταλλευόμενοι τις αποφάσεις του Προέδρου Μακαρίου (της προηγούμενης, 1ης Ιουλίου) επιβάλλουν την άποψη τους για επίσπευση του Πραξικοπήματος προς ανατροπή του Μακαρίου.

Ο Πρωθυπουργός Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος εισηγείται όπως ¨αποδεχθούν τις απαιτήσεις του Προέδρου Μακαρίου και ταυτόχρονα να καταγγείλουν δημόσια την ανθελληνική πολιτική του¨.  Η εισήγηση του Ανδρουτσόπουλου απορρίπτεται από όλους τους παρευρισκομένους.  Η απόφαση για το Πραξικόπημα είναι πλέον οριστική.  Η σχετική διαταγή αναπτύσσεται από τον Στρατηγό Μπονάνο προς τους Ανώτατους Αξιωματικούς της Εθνικής Φρουράς.  Τους Γεωργίτση Μιχαήλ, Διοικητή της Εθνικής Φρουράς και το Πραξικόπημα και Κομπόκη Κωνσταντίνο, Διοικητή των Καταδρομών κατά το Πραξικόπημα.

Συνάντηση στο Παρίσι είχαν οι Καραμανλής, Μπουλέντ Ετζεβίτ και Μακάριος, όπου και αποφασίσθηκε να διενεργηθεί πραξικόπημα στην Κύπρο. Αυτή τη συγκλονιστική αποκάλυψη έκανε χτες στο «Ράδιο Ήλιος» ο αγωνιστής Νίκος Σαμψών, σε μια μαραθώνια συνέντευξη του.  Η συνάντηση, όπως αποκάλυψε, έγινε στο σπίτι του Πάνου Κόκα, εκδότη της «Ελευθερίας».

Ακόμη στις αποκαλύψεις του, οι οποίες προκάλεσαν τεράστιο ενδιαφέρον σε όλους τους ακροατές, που παρενέβαιναν τηλεφωνικά να ζητούν το άνοιγμα του φακέλλου της Κύπρου για να λάμψει η αλήθεια, ο Νίκος Σαμψών ανέφερε και τα εξής:

–       Στις 7 Δεκεμβρίου 1974 μετά την επιστροφή του από το εξωτερικό ο Μακάριος έστειλε τον Ηρακλή Χατζηρακλέους, βουλευτή Αμμοχώστου, να συναντήσει τον Νίκο Σαμψών, ώστε να ομαλοποιηθούν οι σχέσεις τους αλλά και να του δώσει τα 15500 συγχαρητήρια τηλεγραφήματα ώστε να τους τιμωρήσει. Ο κ. Σαμψών αρνήθηκε, αναφέροντας στον κ. Χατζηρακλέους ότι δεν μπορεί να ομαλοποιήσει τις σχέσεις του με τον άνθρωπο που κάλεσε την Τουρκία (ομιλία στον Ο.Η.Ε.) σαν εγγυήτρια δύναμη να εισβάλει στην Κύπρο.

–       Ο Νίκος Σαμψών κάλεσε το ΡΙΚ να μεταδώσει αυτούσια την ομιλία του Μακαρίου στα Ηνωμένα Έθνη για να λάμψει η Αλήθεια.

–       Για τα Ελληνόπουλα της Αιγύπτου, τα οποία παρουσιαζόταν ότι συναντούσε ο Μακάριος την μέρα του πραξικοπήματος ο κ. Σαμψών, είπε ότι ουδέποτε υπήρξε τέτοια συνάντηση.  Τούτο επιβεβαιώνεται στην Αίγυπτο.

–       Ο κ. Σαμψών κάλεσε την κυβέρνηση να επιτρέψει στον πρώην διοικητή των ΛΟΚ Παπαποστόλου (υπασπιστή του Μακαρίου) να καταθέσει και ν’ ανοίξει ο φάκελος της δολοφονίας του τέως υπουργού Εσωτερικών Πολύκαρπου Γιωρκάτζη.

–       Ο Μακάριος γνώριζε ότι θα γινόταν το πραξικόπημα, αφού ο τότε διευθυντής της ΚΥΠ, Γεώργιος Τομπάζος, μετέβη στην Κερύνεια και μετέφερε έγκαιρα την οικογένεια του στη Λευκωσία.

–       Ο πρώτος πολιτικός αρχηγός που επισκέφθηκε τον Νίκο Σαμψών στην φυλακή το 1990 ήταν ο Γ. Γρ. του ΑΚΕΛ Δημήτρης Χριστόφιας και ο Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Ανδρέας Χρίστου.

Ο κ. Χριστόφιας είπε στον Νίκο Σαμψών ότι αναγνωρίζει ότι είναι αθώος αλλά δεν μπορεί να το αναφέρει, γιατί έκτισε για 16 χρόνια σ’ αυτό την πολιτική του κόμματος του.

–       Ο διοικητής του Β’ γραφείου, συνταγματάρχης Μπούρλος, κατέγραφε τα πάντα για τις κινήσεις των χουντικών που διενήργησαν το πραξικόπημα.   Ο κ. Μπούρλος δεν ήταν χουντικός, αλλά αμέσως μετά τα γεγονότα του 1974 δολοφονήθηκε από Καραμανλικούςγια να μην αποκαλύψει τα ντοκουμέντα.

–     Άνθρωπος που παριστάνει τον αντιστασιακό πρόδωσε τον ίδιο τον αδελφό του στους χουντικούς πραξικοπηματίες ότι κατείχε όπλα.

–     Μαρτυρία από τον Παφίτη Τσέλεπο ανέφερε ότι ο Ν. Σάμψων τον κατέστησε υπεύθυνο να μην πειραχθεί κανένας Μακαριακός στην Πάφο, κάτι που έγινε χωρίς να πάθει κάποιος οτιδήποτε.

  • Η συνέντευξη που άρχισε στις δέκα το πρωί συνεχιζόταν και μετά τις εφτά το βράδυ, αφού εκατοντάδες ακροατές ήθελαν να μιλήσουν με τον Νίκο Σαμψών, διαβιβάζοντας του την συμπαράσταση τους στην προσπάθεια για το άνοιγμα του φακέλου της Κύπρου».

Αυτά γράφει η «ΜΑΧΗ» της 10ης Αυγούστου 1997.  αισθάνομαι την ανάγκη να σχολιάσω τα όσα είπε ο Νίκος Σαμψών για συνάντηση Καραμανλή – Ετζεβίτ – Μακαρίου στο Παρίσι κατά την οποία αποφασίστηκε η διενέργεια του πραξικοπήματος.

  1. Η καταγγελία είναι σοβαρή – σοβαρότατη.  Ουδείς σοβαρός και υπεύθυνος Ιστορικός Ερευνητής δικαιούται να την υιοθετήσει ή να την απορρίψει χωρίς να διερευνήσει το όλο θέμα.
  2. Μόλις διάβασα την καταγγελίαν τηλεφώνησα στον Σαμψών.  Με βεβαίωνε με κατηγορηματικότητα ότι είναι αληθής και ότι έχει τα προς τούτο αποδεικτικά στοιχεία.
  3. Υπέδειξα, στη συνέχεια, στον Σαμψών ότι, πρέπει να είναι έτοιμος να παρουσιάσει αυτά τα στοιχεία στο δικαστήριο όπου μετά βεβαιότητος θα οδηγηθεί με βάση τον Νόμον για Προστασία της Μνήμης Τεθνεώτος ο οποίος έγινεν για να προστατεύει τον Μακάριον.  Μου απάντησεν ότι ήταν όχι μόνον έτοιμος αλλά πανέτοιμος.  Και ότι ο Κληρίδης, ο οποίος τότε ήτο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ούτε θα τολμούσε, ούτε θα άφηνε οποιονδήποτε άλλον να φέρει το θέμα στο Δικαστήριο, γιατί εγνώριζεν ότι κατείχε τα αποδεικτικά της Καταγγελίας του.
  4. Η Επιτροπή Φακέλλου της Κύπρου ΟΦΕΙΛΕΙ να διερευνήσει την φρικτήν αυτήν Καταγγελίαν του Σαμψών εις βάρος του Μακαρίου και του Καραμανλή – δύο Ηγετών εμπλεκομένων ΑΜΕΣΑ με τα Γεγονότα του Πραξικοπήματος και της Εισβολής των οποίων η διερεύνηση είναι η ΕΝΤΟΛΗ της Βουλής των Αντιπροσώπων προς αυτήν.  Νομίζω ότι είναι αυτονόητον ότι η Επιτροπή ΟΦΕΙΛΕΙ να αρχίσει ΑΜΕΣΩΣ τη διερεύνηση της καταγγελίας Σαμψών καλώντας τον Γλαύκο Κληρίδη, Πρόεδρον της Κυπριακής Δημοκρατίας όταν δημοσιεύθηκε η καταγγελία, να εξηγήσει γιατί δεν εκίνησε την νομική διαδικασία εναντίον του Σαμψών με βάση τον Νόμον για Προστασία Τεθνεώτος ο οποίος έγινεν ειδικά για «προστασία του Μακαρίου».
  • Πέμπτη, 11 Ιουλίου του 1974. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ συναντάται και πάλι – όχι στην Πρεσβεία – με τον Πρέσβη Νίκο Κρανιδιώτη. Του αναφέρει ότι ¨την πληροφορία για το πραξικόπημα την έχει τώρα και από άλλο πρόσωπο¨.  Οι δύο τους (Αβέρωφ – Κρανιδιώτης) αξιολογούν όλα τα στοιχεία και τις πληροφορίες που έχουν στα χέρια τους και βγάζουν το συμπέρασμα ότι ¨το Πραξικόπημα θα εκδηλωθεί πριν τις 15 Ιουλίου¨. Στην Αθήνα βρίσκεται ο γνωστός επιχειρηματίας Κ.Μαγγλής.Ετοιμάζεται να αναχωρήσει για τη Λευκωσία.  Οι Κρανιδιώτης και Αβέρωφ τον εξουσιοδοτούν να συναντήσει το ταχύτερο το Μακάριο και να του δώσει τις τελευταίες και νεότερες πληροφορίες για την επικείμενη ανατροπή του.
  • ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 12 Ιουλίου του 1974. Ο επιχειρηματίας Κ.Μαγγλής μόλις φθάνει στη Λευκωσία, συναντάται με τον Ηγούμενο του Κύκκου Χρυσόστομο και μεταδίδει το μήνυμα Κρανιδιώτη – Αβέρωφ. Ότι ¨το Πραξικόπημα έχει αποφασισθεί και θα εκτελεσθεί  οπωσδήποτε.  Τη νύχτα της 14ης προς 15ην Ιουλίου…¨

Οι πληροφορίες που είχε ο Πρόεδρος Μακάριος – από διάφορες πηγές και οι περισσότερες διασταυρωμένες – δεν άφηναν καμία απολύτως αμφιβολία για την απόφαση του Ελληνικού Πενταγώνου.

Και ο ίδιος ο Αρχηγός των Κυπριακών Μυστικών Υπηρεσιών (ΚΥΠ) – Γεώργιος Τομπάζος σε συνέντευξη του μετά το Πραξικόπημα ομολογούσε:

  • ¨Τα γνωρίζαμε όλα.  Το μόνο, που αγνοούσε ο Μακάριος ήταν η ώρα του Πραξικοπήματος…¨

Παρόλα αυτά ο Μακάριος ισχυριζόταν ότι ¨ήταν ο μόνος Κύπριος που δεν πίστευε στο ενδεχόμενο Πραξικοπήματος¨. Πολιτικοί αναλυτές, λένε ότι ¨ο Μακάριος το έκανε αυτό, όχι για να αποδείξει μοναδική ανικανότητα εκτίμησης των πραγμάτων, αλλά προφανώς για να αποκρύψει τα σχέδια του και για να συγκαλύψει τις τεράστιες ενοχές του στις παρασκηνιακές εκείνες ραδιουργίες του…¨

Ο Πρόεδρος Μακάριος, πληροφορίες και μάλιστα πολύ αξιόπιστες, για το σχεδιαζόμενο Πραξικόπημα για την ανατροπή του, είχε από τον Μάιο, του 1974.  δηλαδή δύο μήνες προηγουμένως.  Από τότε (τον Μάιο) πολυάριθμοι πληροφοριοδότες Ελλαδίτες και ξένοι – μάλιστα και Αξιωματικοί – του παρείχαν συγκεκριμένα και διασταυρωμένα στοιχεία και αξιόπιστες πληροφορίες.

Ο ίδιος ο Μακάριος εξομολογήθηκε, πολλές φορές σε στενούς του συνεργάτες, ότι ¨μεταξύ άλλων, τρείς Δυτικές Πρεσβείες, στη Λευκωσία, τον ειδοποίησαν πως κάτι του ετοιμάζει ο Ταξίαρχος Ιωαννίδης…»

Εκτός όλων των πληροφοριών που είχε στα χέρια του ο Μακάριος για τα σχέδια ανατροπής του, πρόσθετα στοιχεία είχε και από στενούς συνεργάτες του στην Κύπρο, από τις Μυστικές Υπηρεσίες και από Ελλαδίτες Αξιωματικούς.

Μάλιστα είχε και την πληροφορία – με όλες τις λεπτομέρειες – για την ¨Άκρως Μυστική Σύσκεψη¨ των Αξιωματικών που θα είχαν τις Επιτελικές Θέσεις κατά την εκδήλωση του Πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου. (Λεπτομερώς αναφερθήκαμε στην χθεσινή μας έκδοση για αυτή την ¨Μυστική Σύσκεψη¨ στο ΓΕΕΦ).

Σε τέτοιο σημείο ήταν γνωστό το επικείμενο Πραξικόπημα, που δύο εφημερίδες – προσκείμενες στον Πρόεδρο Μακάριο – της Λευκωσίας δημοσίευαν την Πέμπτη, 11 Ιουλίου, πληροφορίες για τα σχέδια ανατροπής του Μακαρίου. Ανάμεσα στα στοιχεία που επιβεβαίωναν την ακρίβεια τους ήταν η επισήμανση ότι ¨κατά το Σαββατοκυρίακο είχαν δοθεί άδειες στους φανατικούς Μακαριακούς Εθνοφρουρούς, καθώς επίσης και το ότι η 21η Επιλαρχία αρμάτων είχε αντικαταστήσει το βασικό πλήρωμα τους με Ελλαδίτες¨.

Κυρίως όμως ο Πρόεδρος Μακάριος είχε τις πιο αξιόπιστες πληροφορίες του από Ελλαδίτες Αξιωματικούς της Εθνικής Φρουράς και του Κλιμακίου της Ελληνικής ΚΥΠ της Λευκωσίας, που είτε αντιτάσσονταν στο Πραξικόπημα είτε μετείχαν στην συνωμοσία για την πρόκληση της ¨Εθνικής Τραγωδίας¨, της ¨Εθνικής Κρίσης¨.

Α. Η απόφαση για το Πραξικόπημα προς ανατροπή του Προέδρου Μακαρίου, είναι ήδη οριστική και διαρρέει σε συνεχώς μεγαλύτερο κύκλο προσώπων, τόσο στην Αθήνα, όσο και στη Λευκωσία.

Όλοι… γνωρίζουν ότι η ανατρεπτική ενέργεια έχει προσδιοριστεί για το βράδυ της Κυριακής, 14ης Ιουλίου προς Δευτέρα.

Οι Μυστικές Υπηρεσίες, Αμερικής, Αγγλίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας ακόμα – όπως ομολόγησε ο ίδιος ο Αρχηγός της Κυπριακής ΚΥΠ Γεώργιος Τομπάζος αργότερα – γνώριζαν τα πάντα για το επικείμενο  Πραξικόπημα.

Και ενώ ο ίδιος ο Πρόεδρος Μακάριος γνώριζε πολύ καλά και με λεπτομέρειες ότι το ¨Πεντάγωνο¨ είχε αποφασίσει οριστικά να τον ανατρέψει αρνιόταν να πάρει μέτρα αποτροπής του πραξικοπήματος¨.  Αντίθετα.  Επιδίωκε την αντιπαράταξη.  Μοίραζε οπλισμό, συγκροτούσε παράνομες Μικτές Ομάδες (Αστυνομικών – Πολιτών) και προκαλούσε δημόσια και ανοιχτά, με δηλώσεις, συνεντεύξεις, το καθεστώς των Αθηνών.

¨Μια εβδομάδα, πριν το Πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, ομάδα Ελληνοκυπρίων Αξιωματικών – που ηγούντο του Εφεδρικού Σώματος – με επικεφαλής τους Πανταζή και Παστελλόπουλο, επεσκέφθηκαν τον Πρόεδρο Μακάριο και αφού του επανέλαβαν ότι οι πληροφορίες για το επικείμενο Πραξικόπημα δεν επιδέχονταν αμφισβήτηση του ζήτησαν να εγκρίνει «Σχέδιο Αποτροπής Στρατιωτικού Πραξικοπήματος».

Από πρόσωπο που παρευρίσκετο στην συζήτηση αυτή, Μακαρίου – Πανταζή – Παστελλόπουλου, παρέχεται και η ακόλουθος μαρτυρία:

¨Μια εβδομάδα πριν το πραξικόπημα, Αξιωματικοί της Προεδρικής Φρουράς και του Εφεδρικού Σώματος, επισκεφθήκαμε τον Αρχιεπίσκοπο και του παραδώσαμε αδιάσειστα στοιχεία από τα οποία προέκυπτε ότι θα ενεργείτο Πραξικόπημα στις στις αμέσως επόμενες μέρες…

Ο Αρχιεπίσκοπος προσπάθησε να δώσει την εντύπωση ότι δεν φοβάταν παρόμοια απόπειρα, αλλά κανένα ουσιαστικό επιχείρημα δεν πρόβαλε για να ανατρέψει τις πληροφορίες μας.

Του αναπτύξαμε στη συνέχεια, σχέδιο πρόληψης του Πραξικοπήματος το οποίο προέβλεπε σύλληψη και απέλαση Ελλήνων Αξιωματικών…  Το σχέδιο είχε σαν βασικό στόχο την πρόληψη αιματοχυσίας, την αποτροπή σύγκρουσης μεταξύ των στρατιωτικών δυνάμεων που έλεγχε η Χούντα και των δυνάμεων που ελέγχαμε εμείς, την αποτροπή εμφυλίου σπαραγμού και την πρόληψη καταστάσεων που θα επέτρεπαν και θα διευκόλυναν επέμβαση της Τουρκίας…

Από τις αρχές του 1974, είχαμε σαφείς πληροφορίες ότι η Τουρκία προετοιμαζόταν για απόβαση, και το Πεντάγωνο για πραξικόπημα…  Το σχέδιο μας μπορούσε να προλάβει και τα δύο…

Η εντύπωση που σχηματίσθηκε μετά την συνάντησή μας με τον Μακάριο ήταν ότι ήθελε να εκδηλωθεί πραξικόπημα για να σπάσει τα μούτρα της Χούντας.  Την εντύπωση ενίσχυσαν οι πληροφορίες που είχαμε για επαφές του Αρχιεπισκόπου με τον Καραμανλή και το Βασιλιά.

Όμως ακόμη και αν μπορούσαμε να εξουδετερώσουμε στρατιωτική κίνηση, έπρεπε να περιμένουμε μεγάλο αριθμό θυμάτων τόσο Ελληνοκυπρίων στρατιωτών που υπηρετούσαν τη θητεία τους και θα εξαναγκάζονταν να κινηθούν εναντίον μας, όσο και μεταξύ των δυνάμεων μας…

Οι Αξιωματικοί της Προεδρικής Φρουράς έπρεπε να θεωρούμε τους εαυτούς μας ξεγραμμένους…¨

Από αυτή την – όχι πολύ γνωστή μαρτυρία – και δραματική συνάντηση του Προέδρου Μακαρίου με επίλεκτους απόλυτα της εμπιστοσύνης του Αξιωματικούς του Εφεδρικού Σώματος, φαίνεται με απόλυτη σαφήνεια ότι ο Πρόεδρος Μακάριος ¨ήθελε πάση θυσία σύγκρουση με την Ελληνική Στρατιωτική ηγεσία.  Ήθελε σύγκρουση με την Αθηναϊκή Χούντα.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον δημοσιογράφο Κορνήλιον Χατζηκώστα και η οποία εδημοσιεύθη στην «ΣΗΜΕΡΙΝΗΝ» της 15ης Ιουλίου 1999, ο προϊστάμενος της ΚΥΠ απαντά ευθέως και χωρίς σκοπιμότητες στις ερωτήσεις σχετικά με το Πραξικόπημα.  Γράφει ο Κορνήλιος Χατζηκώστας:-

Ο Μακάριος γνώριζε ότι θα γινόταν το πραξικόπημα εναντίον του και στην προσπάθεια του να το αποτρέψει έφερε μια μόνο βδόμαδα πριν από τις 15 Ιουλίου του 1974 όπλα από την Τσεχοσλοβακία, μέρος των οποίων δόθηκε στο εφεδρικό Σώμα.

Τα πιο πάνω αποκαλύπτει σε συνέντευξη του ο πλέον αρμόδιος, ο πρώην προϊστάμενος της ΚΥΠ και στενός συνεργάτης του Προέδρου Μακαρίου Γεώργιος Τομπάζος.

Ο κ. Τομπάζος αποκαλύπτει μάλιστα, για πρώτη φορά, ότι ο ίδιος πήγε στη Τσεχοσλοβακία και έφερε τα όπλα και σημειώνει ότι αν και ο Μακάριος έλεγε πως δεν περίμενε ότι θα γινόταν το πραξικόπημα, στην πραγματικότητα φοβόταν, γιατί ο ίδιος τον έστειλε να φέρει τα όπλα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση.

Ο τότε προϊστάμενος της ΚΥΠ μιλά, επίσης, και για άλλες προσπάθειες για διενέργεια πραξικοπήματος, οι οποίες είχαν αποτραπεί μετά τη δημοσίευση των σχεδίων για την ανατροπή του Μακαρίου.  Επίσης αναφέρεται στις δραστηριότητες της ΚΥΠ κατά την περίοδο της δράσης της ΕΟΚΑ Β’.

Στην ΚΥΠ

  • Πως βρεθήκατε από το Υπουργείο Γεωργίας στην ΚΥΠ;

Το 1970 εγίνε ευρύς ανασχηματισμός και εγώ προοριζόμουν για το Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο είχε τότε ο κ. Κωμοδρόμος.  Ο κ. Κωμοδρόμος, όμως, εξέφρασε την επιθυμία του προς τον Αρχιεπίσκοπο να παραμείνει στο Υπουργείο για ακόμα λίγο, για να ολοκληρώσει το έργο του, όπως είπε.  Έτσι, διορίστηκα προσωρινά, για ένα περίπου χρόνο, ως προϊστάμενος της Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών

  • Όμως είχατε διατελέσει για αρκετά χρόνια στη θέση αυτή.

Ήμουν μέχρι τον Γενάρη του 1975, γιατί στο μεταξύ άρχισε η δράση της ΕΟΚΑ Β’ τον Αύγουστο του 1971 και έτσι έμεινα στην ΚΥΠ.  Εν τω μεταξύ, έμεινε και ο Κωμοδρόμος στη θέση του μέχρι το 1972.  Μετά το πραξικόπημα είχα καταζητηθεί από τους πραξικοπηματίες και διέφυγα στην Αγγλία, όπου πήγα μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.

  • Πως διαφύγατε;

Ο Αρχιεπίσκοπος επικοινώνησε με τον προεδρεύοντα της Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη, στον οποίον διεμήνυσε ότι πρέπει να με βοηθήσει να διαφύγω για να γλιτώσω.  Ο κ. Κληρίδης, με ενημέρωσε μέσω της γυναίκας μου για την προοτροπή του Αρχιεπισκόπου.  Μετά από συνεννόηση βρεθήκαμε στο Ακρωτήρι και φύγαμε από εκεί μαζί με ελληνικό αεροσκάφος για την Αθήνα.  Από εκεί πήγα στο Λονδίνο στο Γραφείο του Αρχιεπισκόπου, όπου ασκούσα τα καθήκοντα μου ως προϊστάμενος της ΚΥΠ.  Το Γραφείο του Αρχιεπισκόπου ήταν στο ξενοδοχείο Grosvenor του Λονδίνου.

Η ΕΟΚΑ Β’

  • Ας έλθουμε στην περίοδο κατά την οποία ήσασταν στην Κύπρο.         Ποίο ήταν το κύριο έργο της ΚΥΠ τότε;

Ανακαλύπταμε κρησφύγετα της ΕΟΚΑ Β’, σχέδια δολοφονίας του Αρχιεπισκόπου και άλλα.  Ανακαλύψαμε επίσης το σχέδιο καθόδου του Γρίβα στην Κύπρο.  Η προσπάθεια μας ήταν να αποτρέψουμε την καθοδόν του, αλλά ο Μακάριος δε συμφωνούσε.

  • Γιατί θέλατε να τον αποτρέψετε;

Για να αποφύγουμε τις συγκρούσεις και τις αντιπαραθέσεις.

  • Ο Μακάριος γιατί δεν ενοχλείτο από την παρουσία του Διγενή στην Κύπρο;

Δεν είχε γίνει ακόμη γνωστός ο λόγος της παρουσίας του.

  • Γνωρίζατε πότε θα ερχότανε στην Κύπρο;

Γνωρίζαμε περίπου.  Γνωρίζαμε, επίσης, πότε θα ερχόταν και ποίους θα έβαλε να του ορίσουν το μέρος για να έλθει με ασφάλεια στο νησί.  Τελικά αφίχθη από το Πισσούρι.

  • Γνωρίζατε τότε ότι επρόκειτο για το Πισσούρι;

Όχι.  Το μάθαμε αργότερα, αλλά δεν υπήρχε λόγος να κάνουμε περαιτέρω έρευνες, αφού και ο Μακάριος δε διαφωνούσε με την άφιξη του στην Κύπρο.

Σχέδιο Πραξικοπήματος

  • Αρχίζει λοιπόν τη δράση της η ΕΟΚΑ Β’.  Ποία είναι η προσπάθεια σας ως μυστικές υπηρεσίες του κράτους;

Η προσπάθεια μας ήταν φυσικά να καταστείλουμε τη δράση της ΕΟΚΑ Β’.  Προσπαθούσαμε να ανακαλύψουμε κρησφύγετα.  Ήταν δύσκολο το έργο μας.  Δύσκολοι οι καιροί.  Από τις αρχές της ΕΟΚΑ Β’, άρχισε να εξυφαίνεται και το πρώτο πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου.  Ανακαλύψαμε μάλιστα και το σχέδιο του πραξικοπήματος, το οποίο ήταν οργανωμένο από τη Χούντα.  Μάθαμε μάλιστα και την ημερομηνία, κατά την οποία θα πραγματοποιείτο.  Επρόκειτο να γίνει στις 14 Φεβρουαρίου του 1972 από τη Χούντα.  Μετά την πληροφορία που πήραμε, ο Μακάριος έστειλε τον Κληρίδη στον τότε Αμερικανό πρέσβη στη Λευκωσία, που ήταν ο Πόπερ,και του είπε τις πληροφορίες που είχαμε στα χέρια μας καθώς και το σχέδιο του πραξικοπήματος.  Ο Κληρίδης ζήτησε από τον Αμερικανό πρέσβη να του απαντήσει επισήμως για το θέμα. Ήταν μεσημέρι όταν έγινε η συνάντηση και ο Πόπερ υποσχέθηκε ότι μέχρι το απόγευμα θα δώσει το μήνυμα.  Προσποιήθηκε, πάντως, ότι δε γνώριζε τίποτε για το θέμα.  Δε μας έδωσε το μήνυμα, αλλά ενημέρωσε σχετικά την Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα ότι η κυπριακή κυβέρνηση γνώριζε για το πραξικόπημα. Η αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα ενημέρωσε την ελληνική κυβέρνηση. Στο μεταξύ εμείς δώσαμε στη δημοσιότητα τις πληροφορίες, καθώς και μέρος του σχεδίου του πραξικοπήματος, και έτσι διατάχθηκε η ακύρωση του πραξικοπήματος.

  • Στο σχέδιο είχε ανάμιξη και η ΕΟΚΑ Β’;

Το σχέδιο διατυπώθηκε από Κύπριο αξιωματικό της χούντας, ο οποίος ήταν στην υπηρεσία του Γρίβα.  Αφού το συνέταξε άνθρωπος της ΕΟΚΑ Β’, λογικά συμπεραίνεται ότι σε αυτό είχε ανάμιξη και η ΕΟΚΑ Β’.  Το ίδιο συνέβαινε και με το δεύτερο σχέδιο πραξικοπήματος.

  • Υπήρχε και δεύτερο;

Υπήρχε άλλο ένα σχέδιο, το οποίο και πάλι αποκαλύψαμε, και το οποίο συνέταξε επίσης ο ίδιος ο αξιωματικός.  Ήταν το σχέδιο Απόλλων.  Το πρώτο σχέδιο λεγόταν Αράχνη.  Υπήρχε επίσης ένα σχέδιο κατάληψης του Τροόδους.  Σύμφωνα με αυτό, θα υψωνόταν η ελληνική σημαία στην κορυφή του Τροόδους και θα κήρυττε η περιοχή ανυπακοή στην κυβέρνηση.  Και αυτό το σχέδιο το είχαμε αποκαλύψει μετά τη σύλληψη ενός από τους βασικούς συντελεστές του. Υπήρχε επίσης σχέδιο κατάληψης του Κύκκουκαι άλλα.

Γνωρίζαμε για το Πραξικόπημα

  • Κύριε Τομπάζε, πως γίνεται να γνωρίζατε και να έχετε αποκαλύψει τόσα σχέδια και να μην γνωρίζατε το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου;

Και αυτό το γνωρίζαμε, αλλά δε γνωρίζαμε τη μέρα που θα γινόταν.  Όμως, ο Μακάριος έλεγε ότι δεν πίστευε πως θα γινόταν πραξικόπημα.  Δεν μπορούσε να διανοηθεί, όπως έλεγε, ότι θα μπορούσε ποτέ Έλληνας αξιωματικός να του επιτεθεί.  Γνώριζε μεν, αλλά δεν πίστευε.  Όμως, εγώ είμαι βέβαιος ότι το περίμενε, αλλά έκανε πως δεν το πίστευε, γιατί στην πραγματικότητα, φοβόταν.  Και γιατί το λεω αυτό;  Εδώ θα αποκαλύψω κάτι που για πρώτη φορά το λέω.  Λίγο πριν από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, ο Μακάριος με έστειλε στην Τσεχοσλοβακία και έφερα ένα αεροπλάνο γεμάτο όπλα για να αντιμετωπίσουμε το πραξικόπημα.  Είναι αυτά τα όπλα που βρήκαν μετά οι πραξικοπηματίες στο υπόγειο της Αρχιεπισκοπής.  Από εκείνα τα όπλα δόθηκαν μόνο 250 στο Εφεδρικό Σώμα.  Όταν ήλθαν τα όπλα, σε μια εβδομάδα έγινε το πραξικόπημα.  Τα όπλα ήλθαν την Τρίτη 9 Ιουλίου και το πραξικόπημα έγινε τη Δευτέρα 15 Ιουλίου.

Ενίσχυση του εφεδρικού

  • Πόσα ήταν συνολικά τα όπλα;

Ήταν συνολικά 1000 όπλα.  Ο Μακάριος σχεδίαζε τη δημιουργία άλλου ενός συντάγματος εφεδρικού Σώματος, για να αντιμετωπίσει το πραξικόπημα το οποίο ¨εμύριζε¨.

  • Τι εννοείτε «εμύριζε»;

Να σας πω.  Την προ του πραξικοπήματος περίοδο υπήρξε, όπως είναι γνωστό, έντονη διαφωνία για τον κατάλογο των υποψηφίων δοκίμων αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς.  Η Χούντα ήθελε να επιβάλλει τους δικούς της και η κυβέρνηση τους δικούς της.  Τότε με κάλεσε ο στρατιωτικός ακόλουθος της αμερικανικής πρεσβείας και συμφάγαμε στο ξενοδοχείο Λήδρα Πάλας και μου είπε ότι πρέπει να βρεθεί μια λύση, ¨διαφορετικά θα σας κάνουν πραξικόπημα¨.  Μου είπε μάλιστα και τη ¨φαεινή¨ ιδέα:  γιατί δεν πολιτογραφείτε ως Έλληνες υπήκοους εκείνους οι οποίοι θα γίνουν αξιωματικοί, ούτως ώστε στην περίπτωση του πραξικοπήματος να φαίνεται καθαρά ότι είναι εξ ολοκλήρου εκ μέρους της Ελλάδας που γίνεται και όχι από Κύπριους;  Τότε κατάλαβα ότι το πραξικόπημα θα γινόταν στα σίγουρα και είναι γι’ αυτό που πήγα στην Τσεχοσλοβακία.

  • Γιατί ο Μακάριος βρισκόταν στο Προεδρικό, αφού ήξερε ότι θα γινόταν το πραξικόπημα και δεν έφυγε από την Κύπρο;

Ο Μακάριος δεν ήθελε αιματοχυσία.  Έλεγε ότι δεν πίστευε, αλλά εγώ είμαι σίγουρος ότι το περίμενε.  Όμως, συμπεριφερόταν περισσότερο ως Αρχιεπίσκοπος παρά ως Πρόεδρο.

  • Η ΚΥΠ γνώριζε το σχέδιο του πραξικοπήματος;

Ναι.  Επρόκειτο για το σχέδιο Απόλλων με ελαφρές παραλλαγές.

  • Μήπως επειδή γνώριζε το σχέδιο, γι’ αυτό κατάφερε να διαφύγει;

Μα σας είπα πως αντιμετώπιζε τα πράγματα.  Ο Μακάριος πείσθηκε τελικά να εγκαταλείψει το Προεδρικό από την πίσω πλευρά.

  • Τα όσα λέγονται περί σκηνοθεσίας του πραξικοπήματος, που περιελάμβανε και τη διαφυγή του Μακαρίου, πως το σχολιάζετε;

Αυτά όλα είναι παραμύθια της Χαλιμάς.   Τα λένε οι πραξικοπηματίες για να καλύψουν τις αδυναμίες τους, που άφησαν ακάλυπτη την πίσω πλευρά του Προεδρικού.  Έγινε μια καθυστέρηση της κίνησης του στρατού στο Μετόχι, η οποία προκάλεσε αδυναμίες στην εκτέλεση του σχεδίου.

  • Η συνέντευξη του Γεώργιου Τομπάζου, που δόθηκε στον Κορνήλιο Χατζηκώστα, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Η Φωνή της Μόρφου» τον Απρίλιο 1999, τεύχος 6.  Η παρούσα αποτελεί απόσπασμα εκείνης της συνέντευξης.

Βίντεο

Μόνιμα