Antistasi

ΈΘΝΟΣ δεν είναι οποιοσδήποτε λαός, αλλά ο έχων ορισμένες ιδιότητες που συνίστανται στον ηθικό δεσμό μεταξύ αυτών που τον απαρτίζουν.  Ο δεσμός αυτός προϋπάρχει και διακρίνεται από αυτόν που δημιουργεί το δίκαιο, δηλαδή το νομικό.  Ο ηθικός αυτός δεσμός που αποτελεί το έθνος συνιστάται σε μια κοινότητα γλώσσας, θρησκείας και κυρίως αισθήματος που δημιουργείται από κοινή καταγωγή η από μια κοινή ιστορία και μια κοινή παράδοση.  Η έννοια του έθνους είναι τόσο φυσική όσο και πνευματική, γιατί έχει τις ρίζες της τόσο σε κοινές βιολογικές βάσεις, όπως η φυλή, όσο και σε πνευματικές βάσεις και δεσμούς.  Επίσης Έθνος είναι σύνολο γενεών ενωμένων με ηθικούς και πνευματικούς δεσμούς.  Ο Δημήτριος Βεζανής παραπέμπει στον Κ. ΠΑΛΑΜΑ για το έθνος:

 

«Χρωστάμε σε όσους

ήρθαν πέρασαν, θα περάσουν

κριτές θα μας δικάσουν

οι αγέννητοι, οι νεκροί»

 

Η ύπαρξη έθνους αποτελεί παράγοντα τεράστιας πολιτικής σημασίας για την ύπαρξη του κράτους.  Λαός που έχει την εθνική ιδιότητα δεν χάνει εύκολα την πολιτική του ανεξαρτησία.  Κάθε κράτος που έχει συνείδηση της αποστολής του οφείλει να καταβάλει κάθε προσπάθεια για να διατηρεί σε εγρήγορση και να καλλιεργεί συνεχώς το εθνικό αίσθημα του λαού, γιατί αυτό αποτελεί δεξαμενή δυνάμεως από την οποία το κράτος κάποτε θα αντλήσει.  Ο Ελληνικός λαός αποτελεί πρότυπο λαού που έχει εθνικό αίσθημα και η Ελληνική ιστορία είναι απόδειξη για την αξία του έθνους ως παράγοντας ελευθερίας και ανεξαρτησίας του λαού.  Ο ελληνικός λαός όμως χρειάζεται συνεχή εθνική διαπαιδαγώγηση και καλλιέργεια γιατί οι εχθροί είναι πολλοί φανεροί και κρυφοί.  Τούρκοι, Άγγλοι, και άλλοι και οι υπηρέτες και πράκτορες των, οι οποίοι δια της  «απεθνικοποιήσεως» του λαού εργάζονται για την καταστροφή του.

 

Ο Δ. Βεζανής επισημαίνει ότι στη Φυλή έχουμε κοινή καταγωγή και ο βιολογικός παράγοντας είναι ο δημιουργός του ηθικού δεσμού.  Το έθνος ή η φυλή αποτελεί τον γνώμονα και την πυξίδα για την κατανόηση της ανθρώπινης ιστορίας.  Αντικρούει την θεωρία των Μαρξιστών ότι το έθνος είναι δημιούργημα του Καπιταλισμού και ότι προ του 19ου αιώνα υπήρχαν μόνο μονάρχες.  Αυτό αποτελεί παραχάραξη της ιστορίας.  Έθνη υπήρχαν αφ΄ ότου υπήρξε η ανθρώπινη ιστορία.  Παραπέμπει δε στον Αριστοτέλη όπου στα «Πολιτικά» (βιβλ. Η΄ κεφ. 7) μιλάει περί Εθνών και Ελληνικού έθνους.

 

Για το Διεθνισμό ο Δ. Βεζανής σημειώνει ότι οι Δυτικοί ευνοούν την κατάργηση των επί μέρους εθνών και Εθνικισμών και την απορρόφηση των από ένα μεγαλύτερο Έθνος, το οποίο αυτοί να αντιπροσωπεύουν και του οποίου να ηγούνται αυτοί.  Οι δε Κομμουνιστές βλέποντας στο Έθνος το μεγαλύτερο εχθρό, κηρύσσουν το διεθνισμό προς τα έξω για να υπονομεύσουν τα κράτη και τους λαούς, ενώ οι ίδιοι είναι εθνικιστικώτεροι κάθε άλλου.

 

Κυριαρχία είναι η ανώτατη εξουσία που κρατάει τα ηνία όλου του μηχανισμού του κράτους, δίνει την όλη κατεύθυνση του κράτους και χαρίζει την ενότητα, την αρμονία και την έννομο τάξη στην κοινωνία.

 

Ο Δ. Βεζανής αναλύει λεπτομερώς την έννοια του Δικαίου και τις σχέσεις κράτους-δικαίου και κράτους-διεθνούς δικαίου.  Δίκαιο είναι οι υποχρεωτικοί και εξαναγκαστικοί κανόνες που τίθενται από την πολιτεία.  Το δίκαιο στερείται αντικειμενικού βάθρου και παραλλάσσει αναλόγως της φιλοσοφικής και κοσμοθεωρητικής τοποθετήσεως του ερευνητού.

Από το βιβλίο

«Με ιδεολογία Ελληνική»

του Νικολάου Καρρά, εκδόσεις Πελασγός

Βίντεο

Μόνιμα