Antistasi

Την γλώσσα την ελληνικοί οι Ποσειδωνιάται

εξέχασαν τόσους αιώνας ανακατευμένοι

με Τυρρρηνούς και με Λατίνους κι άλλους ξένους.

Το μόνο που τους έμεινε προγονικό

Ήταν μια ελληνική γιορτή, με τελετές ωραίες,

με λύρες και με αυλούς, με αγώνας και στεφάνους.

Κι είχαν συνήθειο προς το τέλος της γιορτής

τα παλαιά τους έθιμα να διηγούνται

και τα ελληνικά ονόματα να ξαναλένε,

που μόλις πια τα καταλάμβαναν ολίγοι.

Και πάντα μελαγχολικά τελείων΄η γιορτή τους.

Γιατί θυμούνταν που κι αυτοί ήσαν Έλληνες –

Ιταλιώται έναν καιρό κι αυτοί

και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν,

να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά

βγαλμένοι – ω συμφορά! – απ΄τον ελληνισμό.

Κ.Π. Καβάφης

 

Το ποίημα αυτό βασίζεται σε μια πληροφορία του Αθήναιου, ενός Έλληνας συγγραφέα του 3ου μ.Χ. αιώνα που λέει: «Οι κάτοικοι της Ποσειδωνίας, στον τυρρηνικό κόλπο, ενώ είχαν ελληνική καταγωγή, αφομοιώθηκαν από τους ντόπιους κι έγιναν Τυρρηνοί ή Ρωμαίοι. Άλλαξαν γλώσσα καθώς και τις πιο πολλές συνήθειες τους. Τελούν όμως ακόμα και τώρα κάποια γιορτή ελληνική. Συγκεντρώνονται τότε, ξαναθυμούνται τα παλιά ονόματα και έθιμα, κλαίνε για το κατάντημά τους και φεύγουν με δάκρυα στα μάτια».

 

 

ΕΜΕΙΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΔΑΚΡΥΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΕΠΕΣΜΟ ΜΑΣ;;;

 

 

Ελένη Μαραθοβουνιώτου

Πρόσφυγας

Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης ΚΕΑ

Βίντεο

Μόνιμα