Antistasi

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σε τούτον εδώ τον ιστοχώρο, προτιμώ να δημοσιεύω τα δικά μου πράγματα… Ό,τι μου αρέσει πολύ, προτιμώ να το υποδεικνύω΄ ώστε η τιμή να πηγαίνει σε εκείνους που έκαμαν τον κόπο να ερευνήσουν, να σκεφθούν, να γράψουν, να δημοσιεύσουν. Αυτό είναι το δίκαιο και το σωστό. Πραγματικά, Κι όμως… Μερικά πράγματα είναι ΑΛΛΟΙΩΣ δικά μας.

Όπως ο πόνος της Μαρίας Ηρακλέους. Η κραυγή και η αγανάκτησή της. Της τραγικής Μαρίας Ηρακλέους, συζύγου του ήρωά μας, ΕΠΥ Κελευστή Μιχάλη Ηρακλέους. Του αγρίως δολοφονηθέντος από το κατοχικό αθλιοκρατικό καθεστώς, στο Μαρί. Την 11η Ιουλίου, νεότερη αποφράδα ημέρα του Κυπριακού αλλά και ολόκληρου του Ελληνισμού.

_____________________________________________

Για την Μαρία που αγάπησε πολύ… 

Γνωρίζω, Μαρία, ότι αυτό το κενό, το κενό του Μισιελλή σου, είναι ασήκωτο. Βαραίνει περισσότερο κι από βουνό. Γνωρίζω ότι ΔΕΝ έχω την δύναμη να κάνω απολύτως τίποτε για να εξαλείψω ( έστω και στο ελάχιστο ) αυτό το κενό. Μόνον ο θεός μπορεί. Και σε Αυτόν προσεύχομαι και για σας και για τις ψυχές των ηρώων μας. Των συζύγων σας… Αν αυτές οι γραμμές μπορέσουν να κλέψουν την προσοχή σου, μακριά από την άβυσσο της τραγωδίας που σε πνίγει, θα ήταν ίσως μια κάποια ανακούφιση… Ας είναι και για λίγα μόνο δευτερόλεπτα…Να πω όμως ότι

ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤΙΑ !

ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΤΑΜΑΤΑ !

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ! ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΗ !

Σε ευχαριστούμε Μαρία, για αυτή την πανάκριβη, την αιματοβαμένη την σταυρική ΑΛΗΘΕΙΑ, που μας χαρίζεις ! Είναι ανυπολόγιστα πολύτιμη, όσο και ακριβοπληρωμένη. Ευχαριστούμε εσένα και τον Μισιελλή σου ! ΑΘΑΝΑΤΟΣ ! ΩΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ !

____________________________________________ 

Παραθέτω εδώ λίγα από τα λόγια της Μαρίας. Ό,τι με συγκλόνισε περισσότερο. ΔΕΝ ήθελα να κόψω τίποτε από τα λόγια της. Όλα ήταν καίρια. Ανοιχτός στόχος στα λόγια σου, η καρδιά μας, Μαρία.

Σας προτρέπω ολόψυχα, να ανατρέξετε στο πλήρες κείμενο της Μαρίας, που φιλοξενεί η εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ.

http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/other/423991

Υπέροχη και αξιοπρεπής, μέσα στην αλήθεια και την απλότητά της, η θαρραλέα Μαρία Ηρακλέους. Η Μαρία που αγάπησε πολύ…

Να ευχαριστήσω εδώ και όλους τους δημοσιογράφους – αγωνιστές του συγκροτήματος ΔΙΑΣ. Πικραμένοι κι αυτοί από την πρόσφατη ορφάνια του Άντη Χ¨Κωστή. Πλην όμως και αποφασισμένοι και απροσκύνητοι, αψόγως ολόρθιοι στην εξαίρετη και άκρως εθνικά κρίσιμη υπηρεσία, που προσφέρουν, αυτές τις δόλιες και ζοφερές ώρες, που περνά η κοινωνία, ο λαός και το Έθνος.

Αντώνιος Σοφοκλέους Ευαγγελινός, Αιολεύς
sellastron@yahoo.com
13 Τ ό ξ α,  
http://13toksa.wordpress.com/

http://13toksa.wordpress.com/

______________________________________ 

Μαρία Ηρακλέους, λοιπόν:

)+(   Είναι απίστευτο το μεγάλο κακό που μας έχει προξενήσει η ίδια η πατρίδα μας, ο τόπος που τόσο αγαπούσα… Τώρα, το μόνο που νιώθω γι’ αυτόν τον τόπο, που κάποτε θεωρούσα παράδεισο, είναι απογοήτευση, πόνος και προδοσία. Με έχει προδώσει, μου έχει σκοτώσει τα ιδανικά μου, ό,τι είχα μέσα μου έχουν πια καταρρεύσει. τίποτε πια δεν έχει μείνει. Το μόνο που έχει μείνει είναι ο πόνος και μια παγωμένη καρδιά.

 
)+(   Σχεδόν τρεις μήνες χωρίς τον αγαπημένο μου σύζυγο και πατέρα των παιδιών μου. Τόσο ζωντανός άνθρωπος, γεμάτος όνειρα, με αστείρευτο χιούμορ, πάντα με χαμόγελο στα χείλη, με την καλύτερη κουβέντα στο στόμα, δεν μπορώ ακόμα να πιστέψω ότι δεν θα ξαναδώ εκείνο το γλυκό του βλέμμα, εκείνα τα υπέροχα μάτια, ότι δεν θα με ξανασφίξει στα δυνατά του μπράτσα, ότι δεν, δεν…

)+(   Το έχουμε πει ξανά και ξανά, όλοι οι συγγενείς, πως κανένας από τους υπεύθυνους-ανεύθυνους της Κυβέρνησης δεν ήρθε να μας συλλυπηθεί και να εκφράσει τη λύπη του και να προβεί έστω και αργά σε μιαν ανθρωπιστική χειρονομία. Όλος ο υπόλοιπος κόσμος, που συγκλονίστηκε από αυτή την τραγωδία στο Μαρί, προσπαθούν να προσφέρουν, όπως ο καθένας μπορεί.

)+(   Αυτό, όμως, που με λυπεί είναι πως το ΑΚΕΛ-ΕΔΟΝ διοργάνωσαν εκδήλωση-συναυλία στις 29.9.2011, δήθεν για την 1η Οκτωβρίου, που είναι η μέρα της Ανεξαρτησίας της Κύπρου. Ούτε που τους πέρασε απ’ το μυαλό μέχρι τώρα να συμπαρασταθούν έστω και αργά, στις 13 οικογένειες. Κάτι, έστω το παραμικρό, να δείξουν. Μια συγγνώμη, που μας έκαναν να ντυθούμε στα μαύρα, να πενθούμε, που μας έκλεισαν τα σπίτια. Δεν έδειξαν τον παραμικρό ανθρωπισμό.

Το μόνο που κάνουν απ’ εκείνη την ημέρα είναι συνεχώς να ακούω στις ειδήσεις τα πικρόχολα σχόλια και τις κακίες τους. Είδαμε πραγματικά τα απρόσωπά τους πρόσωπα. Δεν φτάνει που προξένησαν τόσο πόνο και δυστυχία, έχουν υπερβεί τα όρια αυτοί! Θέλουν να κάνουν εκδηλώσεις και συναυλίες, χαρές και πανηγύρια, πάνω στο δικό μας πένθος. Ούτε τρεις μήνες δεν έχουν περάσει! Ούτε λίγο σεβασμό αυτοί δεν έχουν …

Τόση αναισθησία και μικροψυχία πρώτη φορά βλέπω. Έλεος! Αυτοί δεν έχουν ούτε ιερό, ούτε όσιο… Τίποτα δεν σέβονται… Συνεχίζουν τη ζωή τους με διασκέδαση, ενώ εμείς, τρεις σχεδόν μήνες μετά τη διάλυση της οικογένειάς μας -που μας έχουν προκαλέσει αυτοί οι ανεύθυνοι εγκληματίες και που ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι- είμαστε στο ψάξιμο για να επιλέξουμε… μνήμα. Ενώ εμείς προσπαθούμε να βρούμε δύναμη να τιμήσουμε τους αγαπημένους μας όπως μπορούμε, παρόλη τη θλίψη μας, αυτοί διασκεδάζουν. Γι’ αυτούς είμαστε παρελθόν… Αλλά ας μας ρωτήσουν κι εμάς πώς περνάμε και πώς πρόκειται να συνεχίσουμε να περνάμε…

Σε τρεις μήνες περίπου θα ‘ρθουν Χριστούγεννα, ο καινούργιος χρόνος κι εγώ μαζί με τα παιδιά μου θα ‘μαστε μόνοι. Δεν θα ‘ναι πλάι μας για να μας πει «Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος», να μας φιλήσει και να μας αγκαλιάσει. Μετά θα έρθουν τα γενέθλιά του, των παιδιών του, αλλά δεν θα είναι εκεί… Μετά θα ‘ρθει το Πάσχα, μετά οι διακοπές… και τι διακοπές θα κάνουμε χωρίς αυτόν; Σας ρωτώ… Μήπως μπορείτε να μας απαντήσετε;

Μετά θα έρθουν οι αποφοιτήσεις των παιδιών… πάλι μόνοι. Και μετά, όταν κάποτε παντρευτούν τα παιδιά, ποιος θα τα πάει στην εκκλησία; Αργότερα θα ‘ρθουν εγγόνια. Ποτέ, μα ποτέ δεν θα γνωρίσουν αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο και ποτέ δεν θα του φωνάξουν παππού. Αυτό είναι άδικο, μ’ ακούτε; Άδικο! Είστε όλοι σας αξιολύπητοι και γελοίοι, καλά κάνετε να αρχίσετε να φοβάστε και να προσεύχεστε για την ψυχή σας, γιατί είναι καταδικασμένη. Και υπάρχει ένα ρητό που λέει: «Αμαρτίες γονέων παιδεύουσιν τέκνα».

Τέλος, θα ήθελα να απευθυνθώ στον κ. Γενικό Εισαγγελέα και να του πω ότι αναμένω με μεγάλη ανυπομονησία τις αποφάσεις του, όπως και του πορίσματος του κ. Πολυβίου, και ελπίζω πως δεν θα τύχει της ίδιας έλλειψης νοημοσύνης που έδειξαν και οι άλλοι, όταν έλεγαν πως δεν γνωρίζουν και δεν γνωρίζουν… Φτάνει πια! Περιμένω να ακούσω ποινικές διώξεις, να απαγγελθούν κατηγορίες και να ακολουθήσουν συλλήψεις. Αν δεν ήταν ένοχοι πολιτικά και υψηλόβαθμα πρόσωπα, μέχρι τώρα όλοι θα ήταν φυλακή.

)+(   Περιμένουμε δικαιοσύνη! Μόνο έτσι θα αναπαυθούν οι 13 ψυχές, που τόσο άδικα τους εξαφανίσατε και τους σκορπίσατε στον αέρα… Και μόνο έτσι θα ηρεμήσουμε κάπως εμείς και ο υπόλοιπος κόσμος, που έχει βγει στους δρόμους και διαμαρτύρεται.

Δώστε ένα τέλος, επιτέλους, σ’ αυτό το χάος που έχει δημιουργήσει αυτό το κράτος.

ΜΑΡΙΑ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ
Σύζυγος Μιχάλη Ηρακλέους

Βίντεο

Μόνιμα